"Śladami Singera: Warsztaty. Spotkania. Sztuka" to interdyscyplinarny projekt edukacji kulturalnej i artystycznej realizowany w wybranych miasteczek Lubelszczyzny. Inspiracją dla powstania idei projektu jest twórczość noblisty Izaaka Baszewisa Singera, osadzona w wielokulturowej scenerii miasteczek regionu.

"Śladami Singera: Warsztaty. Spotkania. Sztuka" to interdyscyplinarny projekt edukacji kulturalnej i artystycznej realizowany w wybranych miasteczek Lubelszczyzny. Inspiracją dla powstania idei projektu jest twórczość noblisty Izaaka Baszewisa Singera, osadzona w wielokulturowej scenerii miasteczek regionu.

Teatr NN

BYCHAWA

Pierwsza wzmianka o Bychawie pojawiła się w 1325 roku. Ślady osadnictwa pojawiają się już w okolicach Bychawy okresie przedpiastowskim (do X wieku), jak i wczesnopiastowskim. Przywilej lokacyjny z 1537 roku nadał miastu nazwę „Klethne”, która prawdopodobnie pochodziła od słów „kleć”, „kleta”, czyli szopa, buda, komórka. Forma ta jednak nie utrzymała się i wrócono do starej, czyli Bychawy (wcześniej Bichewa, Bechewa). Nowe miasto zostało zbudowane na obszarze wsi Bychawa Wielka, umiejscowionej na wzgórzu o wysokości 205 n.p.m., u zbiegu rzek Kosarzówka i Gałęzówka. Wybrany pod miasto teren miał naturalne walory obronne, dlatego dopiero po jakimś czasie wokół Bychawy usypano pasmo obwałowań, na których stanęła drewniana palisada. Do dóbr bychawskich należały: folwark dworski wraz z zamkiem, dobra plebańskie i ziemia należąca do miasta wraz z jej zabudowaniami. Ośrodkiem folwarku był zamek. Niedaleko zamku stały zabudowania folwarczne: wozownia, spichlerz, stodoła, kuchnia, dom podstarościego. W pobliżu stał też browar. Folwark obejmował lasy, łąki, ogrody, pola uprawne, staw. Zabudowa miasta, poza kościołem i synagogą, składała się z budynków drewnianych. W centrum miasteczka znajdował się prostokątny rynek, od którego rozchodziły się ulice: Gałęzowska, Zatylna i Błońska. Najwięcej zabudowań stało przy ulicy Zatylnej. Na miejskich gruntach znajdowały się ponadto dwa młyny i tartak. W okresie międzywojennym wybrukowano część ulic, a także częściowo zelektryfikowano miasto.

Do XVI wieku Bychawę zamieszkiwała wyłącznie polska ludność. Dopiero w latach 1578–1589 zaczęli pojawiać się tu pierwsi Żydzi, których liczba znacznie wzrosła pod koniec XVI wieku.

Do XVII wieku ludność miasta zajmowała się przede wszystkim rzemiosłem, handlem i usługami, które łączyła z uprawą roli i hodowlą. Rzemieślnicy i rolnicy handlowali swymi produktami, ograniczając się do lokalnego rynku. Ożywienie handlu nastąpiło po zwiększeniu się liczby Żydów w mieście. Sprzedawano płody rolne, żywy inwentarz, różnego rodzaju trunki. W 1779 roku Żydzi prowadzili w rynku 9 tzw. domów zajezdnych, w których handlowali trunkami.

W latach 1918–1939 Bychawa nadal była ośrodkiem rolniczym, jednak zwiększyło się jej znaczenie jako ośrodka rzemieślniczego. W 1935 roku wydano 40 koncesji na prowadzenie warsztatów rzemieślniczych i 149 handlowych. Najwięcej było szewców, krawców i stolarzy.

 

Miasto Bychawa

Historia miasta

Bychawa - sztetl

A. Truskolaska - Nadzieja w ruinach

 

 Bychawa w twórczości I. B. Singera

 

Jentł, chłopiec z jesziwy,

Jest to opowiadanie, które robi niesamowite wrażenie. Z każdym kolejnym zdaniem zwiększa się zaskoczenie czytelnika oraz ciekawość, jaki będzie koniec. Wbrew temu co mówi tytuł nie jest to opowiadanie o chłopcu, a na pewno nie zupełnie. Już na samym początku czytamy „Kiedy umarł ojciec Jentł, dziewczyna nie miała po co zostawać w Janowie”. Czytaj dalej...

  

 

 Ikonografia

Archiwalne zdjęcia Bychawy