Chcemy w tej gazecie wskrzesić i pokazać „ducha wolności”, jaki panował w Lublinie przez ostatnich 100 lat. To dzięki niemu wielu młodych ludzi tu mieszkających „miało parę” i „ciśnienie” do angażowania się w ważne sprawy, ale też realizowania swoich marzeń i zmieniania świata.

 

Chcemy w tej gazecie wskrzesić i pokazać „ducha wolności”, jaki panował w Lublinie przez ostatnich 100 lat. To dzięki niemu wielu młodych ludzi tu mieszkających „miało parę” i „ciśnienie” do angażowania się w ważne sprawy, ale też realizowania swoich marzeń i zmieniania świata.

 

Teatr NN

Najazd awangardy na Warszawę

10 marca 1934 roku Czechowicz zorganizował „Najazd awangardy na Warszawę”. Ta legendarna impreza literacka była próbą wspólnego wystąpienia młodej awangardy, walczącej o nową estetykę i będącej w opozycji wobec dotychczasowych hierarchii poetyckich.

Najazd awangardy na Warszawę
Widok z Rynku na kamienicę przy Złotej 2, w której mieszkała Franciszka Arnsztajnowa. Fot. Józef czechowicz, 1933 rok [Muzeum Lubelskie, Oddział Literacki im. Józefa Czechowicza]

Imprezę tę zapowiadało ogłoszenie z 1 marca w piśmie „Zet”: „Awangarda poetycka Lublina, Wilna, Krakowa zorganizowała „Wieczór autorski”, który odbędzie się w Warszawie, w Sali Towarzystwa Higienicznego. Sobota, 10 marzec, ulica Karowa”.

Spotkanie pokazało, że marzeniem Czechowicza było zdobycie przywództwa awangardy. W jednym z listów podpisał się nawet żartobliwie: „Józef Henryk, król litewski i wódz awangardy”. Uczestnikiem wieczoru miał być też Józef Łobodowski, odbywający wtedy służbę wojskową. Na skutek dramatycznych wydarzeń został 10 marca aresztowany i nie przybył do Warszawy. Na „Wieczorze” odczytano jego wiersz Piłsudski.

W czasie „Wieczoru” doszło do pierwszego spotkania Czechowicza z Miłoszem, które stało się początkiem ich przyjaźni. To poprzez Czechowicza, Miłosz zwrócił swoją uwagę na Lublin: „Wszystko, co związane z Lublinem przyszło do mnie przez Czechowicza”.

Słowa kluczowe