Chcemy w tej gazecie wskrzesić i pokazać „ducha wolności”, jaki panował w Lublinie przez ostatnich 100 lat. To dzięki niemu wielu młodych ludzi tu mieszkających „miało parę” i „ciśnienie” do angażowania się w ważne sprawy, ale też realizowania swoich marzeń i zmieniania świata.

 

Chcemy w tej gazecie wskrzesić i pokazać „ducha wolności”, jaki panował w Lublinie przez ostatnich 100 lat. To dzięki niemu wielu młodych ludzi tu mieszkających „miało parę” i „ciśnienie” do angażowania się w ważne sprawy, ale też realizowania swoich marzeń i zmieniania świata.

 

Teatr NN

Julian Przyboś: Równanie serca

Julian Przyboś

Równanie serca

 

Powietrze uduszono sztandarami.

Pod wszystkie triumfalne bramy

zbuntowani podkładają dynamit!

 

Kim jestem? Wygnańcem ptaków.

 

Stół pod moim piórem wezbrawszy do samych krawędzi

przebiera swą miarę,

jak czołg, gdy ma ruszyć do ataku.

Dom już dziś płonie we mnie jutrzejszym pożarem,

serce atakuje mię prędzej.

 

Szrapnel pęka ze słupów latarni:

lampy zapalono na ulicach jednocześnie.

Dzień mija w zbrojnej pieśni żołnierskiej, rzęzi.

 

Z rudej trawy zjeżyły żebra poległych darń.

 

Żywy idę miastem będącym, a już tylko byłym.

 

Kim jestem? Wygnańcem ptaków.

 

Ogrody – Nów jak cierń wschodzący z gałęzi –

Świat beze mnie się spełnia wolny i bezczuły,

i tylko liści jesiennych opada na głowę laur.

 

...abym już nigdy nie ucichł.

 

Łagodny

każdą kieszeń obróciłbym w gniazdo dla jaskółek

odlatujących od ludzi.

 

____________ 

Przedruk za: Julian Przyboś, Sytuacje liryczne. Wybór poezji, wstęp napisał Edward Balcerzan, wyboru dokonali Edward Balcerzan, Anna Legeżyńska, komentarze opracowała Anna Legeżyńska, Wrocław 1989, s. 61-62.