Chcemy w tej gazecie wskrzesić i pokazać „ducha wolności”, jaki panował w Lublinie przez ostatnich 100 lat. To dzięki niemu wielu młodych ludzi tu mieszkających „miało parę” i „ciśnienie” do angażowania się w ważne sprawy, ale też realizowania swoich marzeń i zmieniania świata.

 

Chcemy w tej gazecie wskrzesić i pokazać „ducha wolności”, jaki panował w Lublinie przez ostatnich 100 lat. To dzięki niemu wielu młodych ludzi tu mieszkających „miało parę” i „ciśnienie” do angażowania się w ważne sprawy, ale też realizowania swoich marzeń i zmieniania świata.

 

Teatr NN

„Jedna Ziemia – Dwie Świątynie”

Misterium Pamięci „Jedna Ziemia – Dwie Świątynie” odbyło się 16 września 2000 roku. Miało swoje źródło w fundamentalnym pytaniu o to, w jaki sposób na ziemi, na której wymordowano miliony Żydów, możemy rozpocząć odbudowywać relacje polsko-żydowskie i co może stać się dla nich punktem oparcia.

Tomasz Pietrasiewicz

„Jedna Ziemia – Dwie Świątynie”
Misterium „Jedna Ziemia - Dwie Świątynie”, 2000 rok, fot. Marta Kubiszyn

Uznałem, że nadzieję na tworzenie tych nowych relacji może dać odwołanie się do historii ratowania Żydów przez Polaków w czasie Zagłady. Stąd powstała idea, aby w ramach misterium spotkali się Ocaleni i ci, którzy ich ratowali – Sprawiedliwi. Wpisywała się ona dobrze w symboliczne znaczenie Bramy Grodzkiej – jako miejsca spotkania, znajdujących się po obu jej stronach Miasta Żydowskiego z Miastem Chrześcijańskim. W każdym z tych miast przez setki lat znajdowały się nieistniejące już dzisiaj ich centra duchowe – jedno to Wielka Synagoga, drugie to kościół św. Michała.

Chcąc podkreślić to, że na tej samej ziemi, blisko siebie, przez kilkaset lat stały synagoga i kościół, misterium nazwałem „Jedna Ziemia – Dwie Świątynie”. Ziemia wykopana z miejsc, gdzie stały świątynie, została przeniesiona do Bramy Grodzkiej – z jednej jej strony przez Sprawiedliwych, z drugiej przez Ocalonych, i tam w symbolicznym geście wymieszana.

Słowa kluczowe