Źródło: http://www.literackie.pl/utwory.asp?idautora=77&lang=PL

TSO PEMA

Nad jeziorem Tso Pema wzgórza gurują
nad nami, tak jak złocista statua Guru Rinpocze.
Sanskryt dotyka języka polskiego. Język
mamrocze mantry i mrok w tych słowach
dobrze oddaje wszystkie zaciemnienia umysłu,
które próbujemy zgubić po drodze, choć
są bezcenne i zamiast zostawiać ślady,
wleczemy je za sobą. Żaden krok nie zbliża nas
do celu. Żaden nas też nie oddala i to jest dobra wiadomość.
Tylko jak przyjąć ją dobrze?

Nastaje rano i krew w tym słowie sprawia,
że małpy ukryte w gajach zaczynają wrzeszczeć.
Wrzeszczymy głośniej i głośniej.
Wniebogłosy.

JIHAD

Wojna. Tak nagle przychodzi mi do głowy
to słowo. Rzecz na opisanie stanu rzeczy.
Jedna z Ostatnich Wojen. Nic mnie nie uchroni.

Żyłki, srebrzyste ścieżki biegnące z tranzystora do układów
scalonych. Elektrowstrząsy łączą mnie z chaosem. Niemrawa
myśl, która zaczyna się o siódmej rano nad poranną kawą
realizuje się w nagłej śnieżycy, w braku wody, w wybuchu
samochodu pułapki, w bankowej katastrofie, w zasiłku, w odwilży,
w gwizdnięciu czajnika, w słodko-gorzkim smaku na języku.

Nie wystarczy uzbroić się w cierpliwość.

Trzeba przeskoczyć tę górę dziesięć razy. Trzeba się odzwyczaić
od przyjemności, przyjemnostki, od każdego przerażenia
i strachu przed strachem. Odwyknąć od życia.
Od śmierci.
Od czasu.

BEZ

Cały ten tumult, natłok ciebie. Chciałbyś
oświetlić wszystko jednym punktem widzenia.
Jak latarnia morska, która nie nadąża. Nie nadąża
język, głowa. Światło jarzy się coraz jaśniej.
Opowiadasz historię, parząc ludziom ręce.
Widać mięśnie, żyły, nerwowe zakończenia.
Film bez przerwy się wyświetla. Klatka za klatką
prześwietlasz taśmę, rzucając cień we wszystkich
kierunkach.

Wywróć to na lewą stronę. Wywróć wszystko.
Zamieszkaj na zewnątrz, ze światłem. Bez kogoś
w środku.