Lublin w dokumencie jest wspólnym projektem Ośrodka "Brama Grodzka - Teatr NN" i Archiwum Państwowego w Lublinie.

Projekt ma na celu spopularyzowanie historii miasta Lublina okresu XIV – XVI wieku poprzez prezentację w interaktywnej formie najstarszych dokumentów przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie. Każde facsimile dokumentu zostało zaopatrzone w odczyt, edycję, tłumaczenie, rozbiór dyplomatyczny oraz krótki komentarz historyczny. Zarówno edycja dokumentu, jak i komentarz mają charakter popularyzatorski, choć w wypadku edycji zostały również poczynione pewne uwagi o charakterze krytycznym.

Lublin w dokumencie jest wspólnym projektem Ośrodka "Brama Grodzka - Teatr NN" i Archiwum Państwowego w Lublinie.

Projekt ma na celu spopularyzowanie historii miasta Lublina okresu XIV – XVI wieku poprzez prezentację w interaktywnej formie najstarszych dokumentów przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie. Każde facsimile dokumentu zostało zaopatrzone w odczyt, edycję, tłumaczenie, rozbiór dyplomatyczny oraz krótki komentarz historyczny. Zarówno edycja dokumentu, jak i komentarz mają charakter popularyzatorski, choć w wypadku edycji zostały również poczynione pewne uwagi o charakterze krytycznym.

Teatr NN

Dokument Kazimierza Jagiellończyka z 5 stycznia 1450 roku

1450, 5 stycznia – Sandomierz

Król Kazimierz Jagiellończyk na prośbę królowej Zofii potwierdza trakty handlowe dla kupców lubelskich do Wielkopolski i Wrocławia.

Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 1 DOKUMENTY MIASTA LUBLINA » Jednostka: 12

Tekst i tłumaczenieBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Kazimirus Dei gracia r[ex Polonie], magnus dux Lithwanie, Russie etc., significamus tenore presencium universis, quibus expedit, quomodo in nostra ac prelato[rum et] baronum nostrorum constituta presencia serenissima princeps domina regina, genitrix nostra carissima nostram maiestatem petivit cum instancia, ut ipsam in eo et eodem iure, in quo eam serenissimus princeps diue et recolende memorie geniter noster carissimus morte reliquit, remanere et conservare dignaremur, quod omnes et singuli

Kazimierz z łaski Boga król Polski, wielki książę Litwy, Rusi itd. oznajmiamy niniejszym pismem wszystkim, których [to] dotyczy, ponieważ w obecności naszej oraz naszych dostojników i baronów wielce miłościwa pani królowa, nasza najdroższa rodzicielka poprosiła nasz majestat o wstawiennictwo, aby samą w tym zarazem prawie, w którym ją najdostojniejszy władca o długiej i godnej czci pamięci, nasz drogi rodziciel pozostawił z powodu śmierci, uznajemy godnym pozostawić i zachować, aby wszyscy i pojedynczy

mercatores, inscitores et vectores cum ipsorum mercanciis, bonis et rebus quibuscumque de terris Russie seu Belzensis per civitates et opida, videlicet Hrubyeschow, Crassnistaw, Lublin, Kazimiriam et demum per Swolen ac per civitatem ipsius Radomiensem stratis antiquis et consuetis ad terras Maioris Polonie ac Wratislaviam pergebant et ambulant, in quo iure prefatam dominam genitricem nostram [per]manemus et ad dies vite sue extremos conservamus. Huiusmodi transitum mercatorum per civita-

kupcy, kramarze i furmani podążali i udawali się z ich towarami, dobrami i jakimikolwiek rzeczami na sprzedaż z ziemi ruskiej czyli bełskiej przez miasta i miejscowości, mianowicie Hrubieszów, Krasnystaw, Lublin, Kazimierz a następnie przez Zwoleń oraz przez samo miasto Radom dawnymi i zwykłymi drogami, powyżej opisanymi do ziem Wielkopolski i do Wrocławia, w którym to prawie wspomnianą panią rodzicielkę naszą pozostawiamy i do ostatnich dni jej życia zachowujemy. Po zaakceptowaniu takiego szlaku kupieckiego przez miasta,

-tes, opida ac stratas consuetis, superius descriptas approbantes volumus eciam, ut cives nostri Lublinenses et ipsorum mercatores, inscitores et vectores cum ipsorum mercanciis, pannis, bobus, ceris, pallibus et aliis rebus et bonis quibuscumque memoratis stratis seu viis usque per civitatem Radomensem proficiscantur, de Radom vero versu terras Maioris Polonie per Przitik et Inowlodz, Wratislauiam autem per opidum Opoczno iter continuando in eundo et redeundo pergere ac

miejscowości i drogi zwykłe, powyżej opisane chcemy także, aby mieszczanie nasi lubelscy i ich kupcy, kramarze i furmani z ich towarami, suknem, wołami, woskiem, płaszczami i innymi rzeczami i dobrami wszelkimi, wspomnianymi szlakami czy drogami podążali aż do miasta Radomia, z Radomia zaś w kierunku ziem Wielkopolski przez Przytyk i Inowłódź, do Wrocławia zaś przez miasto Opoczno drogę kontynuowali tam i z powrotem, podążać i

transire debent, unde vobis omnibus et singulis capitaneis, tenutariis, burgabiis, procuratoribus, woyewodis, magistris civium, consulibus c[ivitatu]m et opidorum, teoloneatoribus, passuum navigiorumve custodibus et ipsorum vicesgerentibus, ubilibet in regno consisten[tibus nostris fi]delibus dilectis mandamus strictissime precipientes, quatenus pretactos cives nostros Lublinenses et ipsorum mer[catores] et vectores cum eorum bonis quibuscumque, stratis seu viis prescriptis proficiscentes

przechodzić powinni, gdzie wam wszystkim i pojedynczym starostom, tenutariuszom, burgrabiom, włodarzom, wojewodom, burmistrzom, rajcom miast i miejscowości, celnikom, strażnikom celnym żeglugi i ich zastępcom gdziekolwiek w naszym królestwie przebywającym drogim poddanym polecamy bardzo ściśle nakazując, aby jak daleko nasi mieszczanie lubelscy i ich kupcy i furmani z jakimikolwiek ich rzeczami kiedy będą podążali bezpiecznie szlakami czy drogami przepisanymi

secure, sine quovis imp[edimento] [...] permittatis totiens, quotiens opportunum fuerit permitti faciatis, secus non facturum gracie nostre sub [obtentu. Harum q]uibus sigillum nostrum est subappensum testimonio litterarum. Datum Sandomirie, feria secunda in vigilia [Epiphanie], sub anno eiusdem millesimo quadringe[n]tesimo quinquagesimo.

Relatio magnifici Johannis de Conyeczpole Regni Polonie cancellarii.

bez jakiejkolwiek przeszkody [im] pozwólcie na tyle, na ile będzie potrzeba, uczyńcie dozwolonym, inaczej łaska nasza nie zostanie [wam] udzielona. Na świadectwo czego [do dokumentu] przywieszona została nasza pieczęć. Dane w Sandomierzu, w poniedziałek, w przeddzień święta objawienia Chrystusa, roku pańskiego tysiąc czterysta pięćdziesiątego.

Z relacji wielmożnego Jana z Koniecpola kanclerza Królestwa Polski.

Rozbiór dyplomatycznyBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Tekst oryginalnyBezpośredni odnośnik do tego akapitu

[intytulacja] Kazimirus Dei gracia r[ex Polonie], magnus dux Lithwanie, Russie etc., [promulgacja] significamus tenore presencium universis, quibus expedit, [narracja] quomodo in nostra ac prelato[rum et] baronum nostrorum constituta presencia serenissima princeps domina regina, genitrix nostra carissima nostram maiestatem petivit cum instancia, [dyspozycja] ut ipsam in eo et eodem iure, in quo eam serenissimus princeps diue et recolende memorie geniter noster carissimus morte reliquit, remanere et conservare dignaremur, quod omnes et singuli mercatores, inscitores et vectores cum ipsorum mercanciis, bonis et rebus quibuscumque de terris Russie seu Belzensis per civitates et opida, videlicet Hrubyeschow, Crassnistaw, Lublin, Kazimiriam et demum per Swolen ac per civitatem ipsius Radomiensem stratis antiquis et consuetis ad terras Maioris Polonie ac Wratislaviam pergebant et ambulant, in quo iure prefatam dominam genitricem nostram [per]manemus et ad dies vite sue extremos conservamus. Huiusmodi transitum mercatorum per civitates, opida ac stratas consuetis, superius descriptas approbantes volumus eciam, ut cives nostri Lublinenses et ipsorum mercatores, inscitores et vectores cum ipsorum mercanciis, pannis, bobus, ceris, pallibus et aliis rebus et bonis quibuscumque memoratis stratis seu viis usque per civitatem Radomensem proficiscantur, de Radom vero versu terras Maioris Polonie per Przitik et Inowlodz, Wratislauiam autem per opidum Opoczno iter continuando in eundo et redeundo pergere ac transire debent, unde vobis omnibus et singulis capitaneis, tenutariis, burgabiis, procuratoribus, woyewodis, magistris civium, consulibus c[ivitatu]m et opidorum, teoloneatoribus, passuum navigiorumve custodibus et ipsorum vicesgerentibus, ubilibet in regno consisten[tibus nostris fi]delibus dilectis mandamus strictissime precipientes, quatenus pretactos cives nostros Lublinenses et ipsorum mer[catores] et vectores cum eorum bonis quibuscumque, stratis seu viis prescriptis proficiscentes secure, sine quovis imp[edimento] [...] permittatis totiens, quotiens opportunum fuerit permitti faciatis, secus non facturum gracie nostre sub [obtentu. [korroboracja] Harum q]uibus sigillum nostrum est subappensum testimonio litterarum. [datacja] Datum Sandomirie, feria secunda in vigilia [Epiphanie], sub anno eiusdem millesimo quadringe[n]tesimo quinquagesimo.

[relacja] Relatio magnifici Johannis de Conyeczpole Regni Polonie cancellarii.

TłumaczenieBezpośredni odnośnik do tego akapitu

[intytulacja] Kazimierz z łaski Boga król Polski, wielki książę Litwy, Rusi itd. [promulgacja] oznajmiamy niniejszym pismem wszystkim, których [to] dotyczy, [narracja] ponieważ w obecności naszej oraz naszych dostojników i baronów wielce miłościwa pani królowa, nasza najdroższa rodzicielka poprosiła nasz majestat o wstawiennictwo, [dyspozycja] aby samą w tym zarazem prawie, w którym ją najdostojniejszy władca o długiej i godnej czci pamięci, nasz drogi rodziciel pozostawił z powodu śmierci, uznajemy godnym pozostawić i zachować, aby wszyscy i pojedynczy kupcy, kramarze i furmani podążali i udawali się z ich towarami, dobrami i jakimikolwiek rzeczami na sprzedaż z ziemi ruskiej czyli bełskiej przez miasta i miejscowości, mianowicie Hrubieszów, Krasnystaw, Lublin, Kazimierz a następnie przez Zwoleń oraz przez samo miasto Radom dawnymi i zwykłymi drogami, powyżej opisanymi do ziem Wielkopolski i do Wrocławia, w którym to prawie wspomnianą panią rodzicielkę naszą pozostawiamy i do ostatnich dni jej życia zachowujemy. Po zaakceptowaniu takiego szlaku kupieckiego przez miasta, miejscowości i drogi zwykłe, powyżej opisane chcemy także, aby mieszczanie nasi lubelscy i ich kupcy, kramarze i furmani z ich towarami, suknem, wołami, woskiem, płaszczami i innymi rzeczami i dobrami wszelkimi, wspomnianymi szlakami czy drogami podążali aż do miasta Radomia, z Radomia zaś w kierunku ziem Wielkopolski przez Przytyk i Inowłódź, do Wrocławia zaś przez miasto Opoczno drogę kontynuowali tam i z powrotem, podążać i przechodzić powinni, gdzie wam wszystkim i pojedynczym starostom, tenutariuszom, burgrabiom, włodarzom, wojewodom, burmistrzom, rajcom miast i miejscowości, celnikom, strażnikom celnym żeglugi i ich zastępcom gdziekolwiek w naszym królestwie przebywającym drogim poddanym polecamy bardzo ściśle nakazując, aby jak daleko nasi mieszczanie lubelscy i ich kupcy i furmani z jakimikolwiek ich rzeczami kiedy będą podążali bezpiecznie szlakami czy drogami przepisanymi bez jakiejkolwiek przeszkody [im] pozwólcie na tyle, na ile będzie potrzeba, uczyńcie dozwolonym, inaczej łaska nasza nie zostanie [wam] udzielona. [korroboracja] Na świadectwo czego [do dokumentu] przywieszona została nasza pieczęć. [datacja] Dane w Sandomierzu, w poniedziałek, w przeddzień święta objawienia Chrystusa, roku pańskiego tysiąc czterysta pięćdziesiątego.

[relacja] Z relacji wielmożnego Jana z Koniecpola kanclerza Królestwa Polski.