Lublin w dokumencie jest wspólnym projektem Ośrodka "Brama Grodzka - Teatr NN" i Archiwum Państwowego w Lublinie.

Projekt ma na celu spopularyzowanie historii miasta Lublina okresu XIV – XVI wieku poprzez prezentację w interaktywnej formie najstarszych dokumentów przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie. Każde facsimile dokumentu zostało zaopatrzone w odczyt, edycję, tłumaczenie, rozbiór dyplomatyczny oraz krótki komentarz historyczny. Zarówno edycja dokumentu, jak i komentarz mają charakter popularyzatorski, choć w wypadku edycji zostały również poczynione pewne uwagi o charakterze krytycznym.

Lublin w dokumencie jest wspólnym projektem Ośrodka "Brama Grodzka - Teatr NN" i Archiwum Państwowego w Lublinie.

Projekt ma na celu spopularyzowanie historii miasta Lublina okresu XIV – XVI wieku poprzez prezentację w interaktywnej formie najstarszych dokumentów przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie. Każde facsimile dokumentu zostało zaopatrzone w odczyt, edycję, tłumaczenie, rozbiór dyplomatyczny oraz krótki komentarz historyczny. Zarówno edycja dokumentu, jak i komentarz mają charakter popularyzatorski, choć w wypadku edycji zostały również poczynione pewne uwagi o charakterze krytycznym.

Teatr NN

Dokument Elżbiety Łokietkówny z 7 stycznia 1377 roku

1377, 7 stycznia – Kraków

Królowa Elżbieta potwierdza wolności i prawa mieszczan lubelskich nadane im przez królów Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego oraz nakazuje staroście lubelskiemu poszanowanie tych praw.

Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 1 DOKUMENTY MIASTA LUBLINA » Jednostka: 4

Tekst i tłumaczenieBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Nos Elizabeth Dei gracia regina senior Ungarie et Polonie, notum facimus, quibus expedit universis, quod nos considerando et summopere animadvertendo, quomodo nostri fideles .. cives et incole civitatis nostre Lublinensis in metis et finibus infidelium Lythvanorum constituti, plurimum indigeant auxiliis et subsidiis, volentes ipsos, ut ad queque fidelitatis insignia reddantur proniores, gracia consequi

My, Elżbieta z łaski Boga pani królowa Polski wiadomym czynimy wszystkim, których [to] dotyczy, iż po rozważeniu i głębokim zastanowieniu, gdy nasi wierni mieszczanie i mieszkańcy naszego miasta Lublina przebywający na granicach i krańcach pogańskiej Litwy bardzo potrzebują pomocy i wsparcia, kierując się specjalną łaską, ponieważ chcemy, aby wszelkie znaki wierności uczyniły ich pokorniejszymi,

speciali, exnunc ipsos et quoslibet dicte nostre civitatis Lublin .. incolas circa omnes et singulas libertates, consuetudines atque iura, quibus temporibus illustrimorum nostrorum predecessorum duorum Wladislai genitoris et Kazimiris fratris, regum quondam Polonie, nostrorum carissimorum usi sunt atque freti et prout in literis ac privilegiis, quas et que habere dinoscuntur eorundem nostrorum predecessorum plenius

dlatego im samym i komukolwiek z mieszkańców ze wspomnianego naszego miasta Lublina, wedle wszystkich i pojedynczych wolności, zwyczajów oraz praw, których używali za czasów naszych najświetniejszych dwóch przodków ojca Władysława i brata Kazimierza, niegdyś królów Polski oraz którym ufali [ci] spośród naszych niezwykle drogich mieszczan wedle dokumentów i przywilejów tychże naszych przodków, które zostały w pełni

continentur, volumus ac promittimus presentibus nostris literis conservare, mandantes vobis, nostro fideli domino .. capitaneo Lublinense, qui nunc estis aut fueritis pro tempore, quatenus supradictas nostrorum predecesorum libertates et consuetudines nullatenus eisdem nostris civibus infringere debeatis, sicuti indignacionem nostram gravissimam volueritis evitare, dimittendo ipsos signanter circa advocaciam

poznane co zawierają, obecnym chcemy oraz obiecujemy zachować nasze dokumenty, nakazując wam, naszemu wiernemu panu staroście lubelskiemu, którzy teraz jesteście bądź będziecie stosownie do okoliczności, jako że wyżej wspomnianych wolności i zwyczajów naszych przodków żadną miarą wobec tychże naszych mieszczan nie powinniście łamać, tak jak chcielibyście w ten sposób uniknąć naszej wielkiej niełaski, uwalniając [ich] samych naznaczonym sposobem od wójtostwa

terrestrem, si et quantum ipsam tempore domini Kazimiri regis quondam Polonie, fratris nostri et usque ad exitum ipsius de carne habuerunt et universaliter circa omnia et singula iura, consuetudines atque modos, que et quas, vobis capitaneatum acceptante, dinoscuntur habuisse, aliter non facturi. Harum quibus sigillum nostrum appensum est testimonio literarum. Datum et actum Cracovie, in crastino Epiphanie Domini, anno eiusdem millesimo trecentesimo [septuagesimo septimo.]

ziemskiego, jeśli i jak je mieli w czasach pana władcy Kazimierza, niegdyś króla Polski, naszego brata oraz aż do jego odejścia spośród żywych i powszechnie wedle wszystkich i pojedynczych praw, zwyczajów i uprawnień, które zostały poznane, że je mieli, skoro przyjęliście starostwo, inaczej nie zostanie uczynione. Na świadectwo czego nasza pieczęć została przywieszona do dokumentu. Działo się i dane w Krakowie, nazajutrz po święcie Objawienia Chrystusa, roku tegoż tysiąc trzysta siedemdziesiątego siódmego.

Rozbiór dyplomatycznyBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Tekst oryginalnyBezpośredni odnośnik do tego akapitu

[intytulacja] Nos Elizabeth Dei gracia regina senior Ungarie et Polonie, [promulgacja] notum facimus, quibus expedit universis, [narracja] quod nos considerando et summopere animadvertendo, quomodo nostri fideles .. cives et incole civitatis nostre Lublinensis in metis et finibus infidelium Lythvanorum constituti, plurimum indigeant auxiliis et subsidiis, volentes ipsos, ut ad queque fidelitatis insignia reddantur proniores, gracia consequi speciali, [dyspozycja] exnunc ipsos et quoslibet dicte nostre civitatis Lublin .. incolas circa omnes et singulas libertates, consuetudines atque iura, quibus temporibus illustrimorum nostrorum predecessorum duorum Wladislai genitoris et Kazimiris fratris, regum quondam Polonie, nostrorum carissimorum usi sunt atque freti et prout in literis ac privilegiis, quas et que habere dinoscuntur eorundem nostrorum predecessorum plenius continentur, volumus ac promittimus presentibus nostris literis conservare, mandantes vobis, nostro fideli domino .. capitaneo Lublinense, qui nunc estis aut fueritis pro tempore, quatenus supradictas nostrorum predecesorum libertates et consuetudines nullatenus eisdem nostris civibus infringere debeatis, sicuti indignacionem nostram gravissimam volueritis evitare, dimittendo ipsos signanter circa advocaciam terrestrem, si et quantum ipsam tempore domini Kazimiri regis quondam Polonie, fratris nostri et usque ad exitum ipsius de carne habuerunt et universaliter circa omnia et singula iura, consuetudines atque modos, que et quas, vobis capitaneatum acceptante, dinoscuntur habuisse, aliter non facturi. [korroboracja] Harum quibus sigillum nostrum appensum est testimonio literarum. [datacja] Datum et actum Cracovie, in crastino Epiphanie Domini, anno eiusdem millesimo trecentesimo [septuagesimo septimo.]

TłumaczenieBezpośredni odnośnik do tego akapitu

[intytulacja] My, Elżbieta z łaski Boga pani królowa Polski [promulgacja] wiadomym czynimy wszystkim, których [to] dotyczy, [narracja] iż po rozważeniu i głębokim zastanowieniu, gdy nasi wierni mieszczanie i mieszkańcy naszego miasta Lublina przebywający na granicach i krańcach pogańskiej Litwy bardzo potrzebują pomocy i wsparcia, kierując się specjalną łaską, ponieważ chcemy, aby wszelkie znaki wierności uczyniły ich pokorniejszymi, [dyspozycja] dlatego im samym i komukolwiek z mieszkańców ze wspomnianego naszego miasta Lublina, wedle wszystkich i pojedynczych wolności, zwyczajów oraz praw, których używali za czasów naszych najświetniejszych dwóch przodków ojca Władysława i brata Kazimierza, niegdyś królów Polski oraz którym ufali [ci] spośród naszych niezwykle drogich mieszczan wedle dokumentów i przywilejów tychże naszych przodków, które zostały w pełni poznane co zawierają, obecnym chcemy oraz obiecujemy zachować nasze dokumenty, nakazując wam, naszemu wiernemu panu staroście lubelskiemu, którzy teraz jesteście bądź będziecie stosownie do okoliczności, jako że wyżej wspomnianych wolności i zwyczajów naszych przodków żadną miarą wobec tychże naszych mieszczan nie powinniście łamać, tak jak chcielibyście w ten sposób uniknąć naszej wielkiej niełaski, uwalniając [ich] samych naznaczonym sposobem od wójtostwa ziemskiego, jeśli i jak je mieli w czasach pana władcy Kazimierza, niegdyś króla Polski, naszego brata oraz aż do jego odejścia spośród żywych i powszechnie wedle wszystkich i pojedynczych praw, zwyczajów i uprawnień, które zostały poznane, że je mieli, skoro przyjęliście starostwo, inaczej nie zostanie uczynione. [korroboracja] Na świadectwo czego nasza pieczęć została przywieszona do dokumentu. [datacja] Działo się i dane w Krakowie, nazajutrz po święcie Objawienia Chrystusa, roku tegoż tysiąc trzysta siedemdziesiątego siódmego.