historia lubelskiej fotografii

Jan Trembecki (1934–2017) – fotograf „migawek z ulicy”

 

Jan Edward Trembecki (ur. 17 grudnia 1934 roku, zm. 6 lutego 2017 roku) – znany lubelski fotoreporter. W „Kurierze Lubelskim” pracował od wiosny 1957 roku do 1998 roku (na emeryturę przeszedł trzy lata wcześniej). Przez pewien czas był oddelegowany z redakcji do lubelskiego oddziału Centralnej Agencji Fotograficznej. Wielokrotnie nagradzany, m.in. za fotografię Zamieć, przedstawiającą woźnicę, który próbuje wydobyć z zaspy konny zaprzęg. Całe życie związany z rodzinnym miastem. Był fotografem „migawek z ulicy”.

 
 
 
 

 

 

 

 

Eliza Kwaśniewska (1935–1999)

Eliza Kwaśniewska – fotoreporterka, pracowała w „Dzienniku Wschodnim”, wcześniej znanym pod nazwą „Sztandar Ludu” i „Dziennik Lubelski”.

Stanisław Pastusiak

Stanisław Pastusiak – fotograf-amator związany z Lublinem, autor zbioru zdjęć miasta z 1938 roku, w tym fotografii nieistniejącej dzielnicy żydowskiej. W okresie powojennym związany z Polskim Towarzystwem Turystyczno-Krajoznawczym.
 

Feliks Kaczanowski (1909–1984)

Feliks Kaczanowski urodził się w 1909 roku, zmarł w 1984 roku. Fotograf, prezes Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego w latach 1949–1953. Prywatnie optyk, właściciel zakładu optycznego przy Krakowskim Przedmieściu 23.

Henryk Poddębski (1890–1945)

Henryk Poddębski – fotograf urodzony w 1890 roku w Chrząstowie (dziś dzielnica Koniecpola), zmarł w 1945 roku w hitlerowskim obozie Veihingen koło Stuttgartu.

Jeden z najznakomitszych przedstawicieli tzw. fotografii krajoznawczej. Wieloletni członek Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Wraz z Mieczysławem Orłowiczem odbył wiele podróży fotograficznych po terenach II Rzeczpospolitej, zasłynął zwłaszcza zdjęciami wykonanymi na Kresach. Około 1931 roku fotografował Lublin.

 

 

Roman Vishniak (1887–1990)

Roman Vishniak urodził się w 1887 roku w Pawłowsku koło Sankt Petersburga, zmarł w 1990 roku w Nowym Jorku.

Biolog i fotograf pochodzenia żydowskiego. Jeden z pionierów fotografii poklatkowej. Człowiek niezwykle wszechstronny, którego zainteresowania sięgały szeroko pojętej humanistyki. W latach 30. XX wieku stworzył obszerną dokumentację życia społeczności żydowskiej w krajach Europy Środkowo-Wschodniej; był wówczas także w Lublinie.

 

 

Alter Kacyzne (1885-1941)

Alter Kacyzne – ur. w 1885 roku w Wilnie, zamordowany w 1941 roku w Tarnopolu.

Fotograf, pisarz i publicysta narodowości żydowskiej. Samouk. Jedna z najważniejszych postaci bohemy artystycznej swego czasu. Autor wielu opowiadań, dramatów i powieści w języku jidysz. Uczeń postępowych myślicieli i pisarzy żydowskich, Szymona An-skiego i Icchaka Lejba Pereca. Twórca setek zdjęć dokumentujących życie społeczności żydowskiej w międzywojennej Polsce. W latach 20., na zlecenie amerykańskiej organizacji HIAS (Hebrew Immigrant Aid Society – Towarzystwa Pomocy Żydowskim Imigrantom), wykonał obszerną dokumentację fotograficzną życia polskich Żydów, zaś z polecenia nowojorskiej gazety codziennej „Forverts” („The Jewish Daily Forward”) tworzył fotoreportaże nie tylko z terenów międzywojennej Polski, ale także z Palestyny, Hiszpanii, Maroka, Włoch czy Rumunii. W latach 20. fotografował Lublin i Lubelszczyznę.

 

 

Stanisław Jacek Magierski (1904–1957)

Stanisław Jacek Magierski – urodził się w 1904 roku w Lublinie, zmarł w 1957 roku, tamże.
Z wykształcenia farmaceuta, z zamiłowania muzyk i fotograf. Jedna z czołowych postaci lubelskiego środowiska fotograficznego w okresie międzywojennym. Współzałożyciel Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego. Właściciel składu materiałów aptecznych, a także sklepu z materiałami fotochemicznymi i laboratorium fotograficznego przy ul. Krakowskie Przedmieście 25, w którym, przed wybuchem II wojny światowej, krzyżowały się drogi lubelskich pasjonatów fotografii.

 

Jan Bułhak (1876–1950)

Jan Bułhak – urodzony w 1876 roku w Ostaszynie k. Nowogródka, zmarł w 1950 roku w Giżycku. Polski fotograf oraz teoretyk fotografii. W latach 1919–1939 kierownik Zakładu Fotografii Artystycznej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Twórca pojęcia „fotografika” oraz koncepcji fotografii ojczystej. Autor wielu artykułów i rozpraw dotyczących estetyki fotografii, m.in. Fotografika – zarys fotografii artystycznej (1931), Estetyka światła. Zasady Fotografiki (1936), Fotografia ojczysta (1951). Jedna z najbardziej znaczących i inspirujących postaci XX-wiecznej fotografii polskiej, nazywany „ojcem polskiej fotografii”.

 

 

Jacek Mirosław (ur. 1944)

Jacek Mirosław urodził się w 1944 roku w Lublinie. Fotoreporter, długoletni pracownik „Dziennika Wschodniego”, wcześniej znanego pod nazwą „Sztandar Ludu” i „Dziennik Lubelski”. Członek Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego.

Subskrybuje zawartość