Julia Hartwig

Ziemiaństwo na Lubelszczyźnie – majątek Struża

Dwór w Struży gościł przez lata wielu znakomitych gości. Bolesław Prus napisał tu nowelę Szkatułka Babki, Stanisław Magierski prawdopodobnie tutaj skomponował popularną piosenkę Dziś do ciebie przyjść nie mogę, a poetka Julia Hartwig udzielała korepetycji.

 

Zaułek Hartwigów w Lublinie

Schody zbudowane w 1874 roku w celu połączenia ulicy Kowalskiej i placu Rybnego. W 2004 roku przestrzeń otrzymała imię Zaułka Hartwigów.

Julia Hartwig's Biography

Poet, writer, essayist, translator from French and English, author of many volumes of poetry, introductions to Edward Hartwig’s photographic albums and books for children.

 

 

Julia Hartwig – lubelskie adresy

Mapa lubelskich adresów zamieszkania Julii Hartwig i jej rodziny wraz z archiwalną historią poszczególnych obiektów.

 


Pokaż Lubelskie adresy Julii Hartwig na większej mapie

 

 

„Wybór wierszy poetów lubelskich” (1945)

Wybór wierszy poetów lubelskich” ukazał się w Lublinie w roku 1945. Był to pierwszy wydany po wojnie tomik lubelskich poetów. Został on wydany przez Związek Zawodowy Literatów Polskich.

 

W Bibliotece im. H. Łopacińskiego zachował się egzemplarz tego tomiku z dedykacją wpisaną ręką Julii Hartwig: Panu Józefowi Nikodemowi Kłossowskiemu z serdecznym uściskiem dłoni Julia Hartwig, Jerzy Pleśniarowicz. Lublin 1945.

„Wybór wierszy poetów lubelskich” drukowany był w Zamościu na przełomie 1944 i 1945 roku. Wydanie tomiku nadzorował J. Pleśniarowicz.

 

We wstępie Od Wydawnictwa dowiadujemy się, że autorzy zamieszczonych w tomiku wierszy: Julia Hartwig, Anna Kamieńska, Zygmunt Mikulski, Zbigniew Piotrowski, Jerzy Pleśniarowicz tworzą na terenie Lublina grupę poetycką związaną wspólnymi upodobaniami poetyckimi.

 

 

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

„W Słońce” (1928–1939)

Pierwszego maja 1928 roku w Gimnazjum Zamoyskiego ukazał się pierwszy numer miesięcznika szkolnego „W Słońce”. Był on poświęcony głównie literaturze i sztuce, nauce i życiu szkolnemu. Założycielem i pierwszym redaktorem pisma był uczeń siódmej klasy Józef Łobodowski. Zachęcony na lekcjach przez dra Pawła Gdulę, podjął się pracy redakcyjnej.
O okolicznościach powstania pisma wspomina Józef Łobodowski: „O ile sobie przypominam historia zaczęła się w 7 klasie. Na lekcjach polskiego odbywały się żywe dyskusje na tematy literackie. Brało się romantyzm – materiału dyskusyjnego było dużo. Pan prof. Gdula, wnioskując z zainteresowań uczniów, doradził aby stworzyć szkolne pismo poświęcone literaturze. [...] Czasopismo przyjęto w innych szkołach z niechęcią i zazdrością; [...] Głównym działem w piśmie była «Literatura i Sztuka», obok tego kącik radiowy, sportowy i «Życie szkolne». Dział literacki wypełniałem przeważnie sam”.
Rozmowa J. Pleśniarowicza z J. Łobodowskim, „W Słońce”, kwiecień 1937, nr 3 (4), s. 5–7.

 

 

Jeszcze w innym tekście Józef Łobodowski tak pisze o tytule pisma oraz o piśmie i swojej pracy w nim: „Tytuł miesięcznika «W Słońce» nie bardzo mi się podobał. Wiele było projektów. Gdula postanowił sprawę załatwić na drodze demokratycznego głosowania i przeszedł ten okropny, moim zdaniem, tytuł. Demokratycznej większości trudno się było sprzeciwić. Redagowanie miesięcznika z miejsca narobiło mi zajadłych wrogów, gdyż, ponoszony temperamentem i przekonany o własnych rajcach, nie liczyłem się z niczym i nikim. Pisywałem artykuły na różne tematy, drukowałem wiersze i przekłady. Zacząłem używać pseudonimów, aby moje nazwisko nie powtarzało się za często. Opinie były różne, a najbardziej rozpowszechniona: czy wyrobi się z niego prawdziwy poeta, to dopiero czas pokaże, ale już widać, że będzie z niego eseista i publicysta.
Byłem wtedy osiemnastoletnim redaktorem, miałem przed sobą wiele czasu”.
Józef Łobodowski, Wspomnienia Lubelskie, „Kresy” nr 8, 1991, s. 133.

Pismo nie przynosiło żadnych dochodów, co doprowadziło do tego, że po dwóch latach przestało się ukazywać. Na krótko zostało reaktywowane w roku 1933, ale szybko upadło. Następny okres w życiu pisma związany jest z latami 1936–1939.

Julia Hartwig – nagroda Kamień

W 2009 roku podczas II edycji Festiwalu Miasto Poezji organizowanego przez Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” Julia Hartwig została uhonorowana nagrodą Kamień

 

Nagroda jest przyznawana za wybitny dorobek poetycki.

W swej nazwie nawiązuje do tytułu debiutanckiego tomu Józefa Czechowicza, który ukazał się drukiem w 1927 roku w Lublinie. Pierwszym laureatem nagrody, przyznawanej od roku 2008 był Ryszard Krynicki.

 

 

 

 

Julia Hartwig – wizyty w Lublinie

Julia Hartwig urodziła się w Lublinie w 1921 roku. Rodzinne miasto na stałe opuściła po zakończeniu II wojny światowej – w 1946 roku. Jednak mieszkając w Warszawie, wielokrotnie powracała do miasta rodzinnego. Okazją były spotkania autorskie, promocje książek, festiwale poetyckie. W ostatnim czasie poetka najczęściej przyjeżdżała do Lublina na zaproszenie Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”. Wizyty Julii Hartwig w Lublinie miały miejsce w 1996, 2001, 2004, 2006, 2009, 2011, 2012 i 2014 roku.

 

Julia Hartwig – środowisko

Postaci z lubelskiego środowiska artystycznego, z którymi zetknęła się Julia Hartwig, to przede wszystkim Józef Czechowicz, Józef Łobodowski i Wiktor Ziółkowski. Młodzi, z którymi współtworzyła młodsze pokolenie lubelskich pisarzy i poetów to Anna Kamieńska i Jerzy Pleśniarowicz.
 
 
 
 
O niektórych postaciach lubelskiego środowiska literackiego Julia Hartwig opowiadała w ramach projektu Historia Mówiona:

 

 

Subskrybuje zawartość