Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Julia Hartwig – Lublin

Julia Hartwig – Lublin

Julia Hartwig urodziła się w Lublinie. Jej rodzina mieszkała początkowo w kamienicy przy ulicy Staszica 2. Następnie, po wielokrotnych przenosinach, na ulicy Narutowicza 23. Najbardziej znanym adresem kojarzonym z rodziną Hartwigów był adres podwórka pomiędzy ulicami Peowiaków 2 (dawniej Szpitalna 2) i Narutowicza 19. W tym miejscu znajdował się słynny zakład fotograficzny Hartwigów – początkowo prowadzony przez Ludwika Hartwiga, a następnie przejęty przed Edwarda Hartwiga.

Czytaj więcej

Julia Hartwig – rodzina

Julia Hartwig – rodzina

Rodzina Julii Hartwig trafiła do Lublina po 1918 roku, po rewolucji bolszewickiej. Julia Hartwig urodziła się jako najmłodsze dziecko Marii i Ludwika Hartwigów. Miała czwórkę rodzeństwa – siostry: Helenę i Zofię oraz braci: Walentego i Edwarda.

Czytaj więcej

Julia Hartwig – wiersze o Lublinie

Julia Hartwig – wiersze o Lublinie

Motyw rodzinnego miasta pojawia w wielu utworach Julii Hartwig.
Elegia lubelska jest najbardziej znanym i najczęściej cytowanym w kontekście Lublina utworem poetki.
Wiersz Niepotrzebne skreślić dotyczy całej rodziny Hartwigów, Przywoływanie Julia Hartwig poświęciła matce, Marii, natomiast Na cześć moich braci, Pamięci W. i Siostra rodzeństwu.
Utwór Koleżanki ściśle dotyczy szkolnych lat poetki.
W wierszach Elegia lubelska, Odwiedziny, Pamięci Czechowicza pojawia się postać Józefa Czechowicza.W 2009 roku z okazji nadania poetce Honorowego Obywatelstwa Miasta Lublina oraz z okazji przynania jej nagrody Kamień, oraz w 2011 roku z okazji 90. rocznicy urodzin Julii Hartwig, Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” wydał okolicznościowe tomiki wierszy zatytułowane Powroty. Tomik zawiera „lubelskie” wiersze Julii Hartwig: Elegia lubelska, Niepotrzebne skreślić, Przywoływanie, Na cześć moich braci, Pamięci W., Siostra, Koleżanki, W drodze, Lublin 1946, Victoria, Odwiedziny, Pamięci Czechowicza, Powrót do domu dzieciństwa, oraz wiersz *** [Mówi akacja z dzieciństwa].

 

Czytaj więcej

Julia Hartwig – życiorys

Julia Hartwig – życiorys

Poetka, pisarka, eseistka, tłumaczka z języka francuskiego i angielskiego, autorka wielu tomów poetyckich, wstępów do albumów Edwarda Hartwiga, książek dla dzieci.

Czytaj więcej

Julia Hartwig (1921–2017)

Julia Hartwig (1921–2017)

Julia Hartwig – jedna z najbardziej uznanych współczesnych polskich poetek, także pisarka, eseistka, tłumaczka z języka francuskiego i angielskiego, autorka wstępów do albumów Edwarda Hartwiga.

Julia Hartwig urodziła się 14 sierpnia 1921 roku w Lublinie. Tutaj ukończyła szkołę podstawową i średnią, w 1939 roku zdała egzamin maturalny. W Lublinie, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, rozpoczęła studia, następnie przeniosła się do Warszawy. Wielokrotnie przebywała za granicą, gdzie kontynuowała pracę literacką, pisząc własne utwory poetyckie, a także pracując nad przekładami, między innymi z literatury francuskiej.

Poetka ma w dorobku ponad 25 tomów wierszy, jest także autorką szkiców, felietonów, poematów prozą, monografii pisarzy i poetów, z których za najważniejszą uważa się monografię poświęconą Apollinaire'owi.

Czytaj więcej

Józef Łobodowski (1909–1988)

Poeta nigdy nie umiera całkowicie,
jeśli zostają po nim dobre wiersze

Józef Łobodowski, Poezje



Zaraz obok Czechowicza twórca awangardy lubelskiej. Wiódł barwne życie buntownika i słynął z licznych awantur oraz ostrych wypowiedzi. Wybitny poeta, prozaik, publicysta i tłumacz. W swojej twórczości podejmował wątki Lublina i Lubelszczyzny. Niezrównany piewca Ukrainy, oddany sprawie polsko-uraińskiej. Z tych fascynacji Wschodem przyległo do niego żartobliwie przezwisko „ataman Łobodi”. W jego dorobku literackim ogromne znaczenie miały przekłady utworów ukraińskich, rosyjskich na język polski. Z drugiej strony jego pobyt w Hiszpanii, gdzie pracował w Radiu Madryt, sprawił, że stał się miłośnikiem tej kultury oraz romansów i ballad cygańskich.


 

Czytaj więcej