Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ustna kultura narodów azjatyckiej części Rosji i Azji Centralnej

Tradycja przekazu ustnego w azjatyckiej części Rosji i Azji Centralnej obejmuje legendy historyczne, bohaterskie eposy, pieśni historyczne i duchowe. Kultura ustna na tych terenach ma długą historię, sięgającą czasów powstania języka. Ze względu na wielokulturowość tego ogromnego obszaru i rusyfikację, która miała negatywny wpływ na rozwój kultury i tożsamości mieszkańców poszczególnych regionów, badanie kultury ustnej jest zadaniem złożonym i tym bardziej trudnym. Wpływ różnych cywilizacji tworzy opisywany region przestrzenią spotkania i krzyżowania się kultur: z jednej strony kultury islamskiej (Azja Centralna), z drugiej – na Syberii i Dalekim Wschodzie Rosji – rosyjskiej i chińskiej. Niniejsza praca, ze względu na powyższe zjawiska, jak również rozległość tematu, nie ma charakteru monograficznego, jest jedynie opisem najciekawszych, zdaniem autorów, zjawisk, prezentujących kulturę przekazu ustnego (nazwaną również kulturą opowiadania), wśród ludów syberyjskich i środkowoazjatyckich.

Czytaj więcej

César Brie (ur. 1954)

César Brie urodził się w Buenos Aires w Argentynie. W wieku 18 lat przyjechał do Włoch z grupą teatralną Comuna Baires, której był współtwórcą, a także aktorem – w wielu produkcjach reżyserowanych przez Renza Casaliego i Lilianę Duca. Pracując z tym zespołem, zaczął rozwijać własną twórczość – sztukę apatrydy, powstającą w kontakcie z różnymi rzeczywistościami, jakie napotykał na swej drodze w konsekwencji wyboru życia na emigracji.
 

 

Czytaj więcej

Sista Bramini (ur. 1958)

Sista Bramini – dyrektor artystyczna, reżyserka, autorka tekstów i opowiadaczka kompanii teatralnej O Thiasos TeatroNatura. Wyreżyserowała ponad 20 spektakli prezentowanych w parkach, rezerwatach przyrody i stanowiskach archeologicznych we Włoszech i poza ich granicami. Od ponad 15 lat prowadzi rezydencyjne laboratoria teatralne na łonie natury.

 


Sista Bramini to kobieta aojd, zachodnia griot, która potrafi wprawiać przyrodę w wibracje, ożywiając na nowo mity założycielskie naszej kultury klasycznej. Rzymska artystka w sposób systematyczny opowiada o żywiołach natury pięknym i gwałtownym językiem mitologii.
Federico Mascagni, L’Unità (Reggio Emilia), 2013

Czytaj więcej

Camilla Dell’Agnola (ur. 1978)

Aktorka, śpiewaczka i muzyk, po ukończeniu studiów w mediolańskim Conservatorio G. Verdi w klasie skrzypiec studiowała improwizację w kontakcie i taniec współczesny u Arielli Vidach w Mediolanie.

 

Czytaj więcej

Khadija Hassala

Mój repertuar wpisuje się w niezmiernie bogatą i zróżnicowaną marokańską tradycję ustną. Zbieram opowieści od ludzi, u źródeł, opowiadam je w oryginalnym języku (dialektach arabskich i berberyjskich). Tłumaczę i adaptuję teksty stosownie do potrzeb publiczności.

Khadija Hassala

 

Czytaj więcej

Dominique Lautré (ur. 1956)

Autor tekstów, aktor i reżyser teatralny urodzony w Béziers w 1956 roku. Absolwent Cours Florent, prywatnej francuskiej szkoły teatralnej prowadzonej przez Françoise Piat, oraz American Center Blanche Salant.


 

 

Czytaj więcej

Daniela Marcello

Daniela Marcello rozpoczęła swą drogę teatralną w 1989 roku na Sardynii, kształcąc się w Teatro delle Mani, a później w Teatro Alkestis, gdzie współpracowała przy organizacji wydarzeń i uczestniczyła w najważniejszych produkcjach zespołu (aktorka w Sabellicus, Occhi nel buio, Makbet, Kafka – Cagliari, 1990–1999).

Czytaj więcej

Joanna Sarnecka

Antropolog kultury, etnograf, tancerka, aktorka, bajarka. Brała udział w wielu warsztatach aktorskich (min. minimal art, czy warsztatach teatru ruchu i pantomimy podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Mimu), opowiadackich i tanecznych. Prowadzi warsztaty tańców tradycyjnych dla różnych grup wiekowych od przedszkolaków po słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Jako animator, prowadzi zajęcia świetlicowe i taneczne w Beskidzie Niskim, gdzie mieszka. Autorka opowiadań i bajek. Laureatka konkursu Tygodnika Powszechnego na opowiadanie oraz konkursu na prozę kryminalną zorganizowanego przez Międzynarodowy Festiwal Kryminału we Wrocławiu.
 

Czytaj więcej

Odrodzenie sztuki opowiadania w USA

“Opowiadana historia, istnieje idealnie tylko w momencie jej opowiadania. Jednak w trakcie opowiadania, sam moment rozszerza się, by zawrzeć w sobie wyimaginową czasoprzestrzeń narracji. W tym zmienionym stanie szczegóły chwili są pomijane, a zbiorowa wyobraźnia wznosi się, by przebywać w świecie opowieści, kształtowanym i animowanym przez głos, gesty, oddech, kontakt wzrokowy i energetyczną obecność opowiadacza. I tak było odkąd rodzaj ludzki zaczął przekazywać sobie historie.” 1

Czytaj więcej