Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Kinematografia w Lublinie (1945-1989)

Kinematografia w Lublinie (1945-1989)

Po powojennym okresie licznych problemów lubelskiej kinematografii (głównie lokalowych i sprzętowych), nastąpił czas jej intensywnego rozwoju. Swoją działalność wznawiały przedwojenne kina, niekiedy zmieniając nazwy, np. kino „Rialto" na „Staromiejskie". W Lublinie pojawiły się także nowe kina, między innymi kino „Bajka", kino „Kosmos" czy Kino Studyjne „Chatki Żaka". Lublin w PRL to również miasto kin zakładowych i letnich, wreszcie - Dyskusyjnych Klubów Filmowych.

Czytaj więcej

Dyskusyjne Kluby Filmowe w Lublinie

Rozpowszechnianie i popularyzacja filmów stanowiły istotny element działań państwa w okresie PRL-u. Prócz stałego z góry ustalonego odpowiedniego repertuaru kin, a więc filmów produkcji polskiej, radzieckiej i krajów demokracji ludowej oraz ,,filmów o wybitnych walorach artystycznych i społecznych, prezentujących postępową twórczość krajów kapitalistycznych” organizowano w Lublinie cykliczne imprezy filmowe takie jak: Ogólnopolski Festiwal Filmów Rolniczych, Konkurs Filmów Turystycznych czy Dni Filmu Radzieckiego. W 1969 roku na przykład zorganizowano imprezę filmową pod hasłem ,,Kinematografia polska w XXV-leciu PRL”, w ramach której pokazywano filmy o następującej tematyce: W walce o wyzwolenie społeczne i narodowe, Nigdy więcej Wojny, Człowiek i jego miejsce w społeczeństwie, Na wielkich budowach socjalizmu PRL czy Rozwój nauki, oświaty i kultury w Polsce Ludowej. W takich warunkach pojawiały się kolejne oddolne inicjatywy, które miały na celu pokazanie czegoś innego, świeżego, niezideologizowanego.

Czytaj więcej

Kino żydowskie w Lublinie

W latach 1916–1939 w Lublinie zagrano ogółem około 30 niemych i dźwiękowych filmów żydowskich wyprodukowanych w Polsce i za granicą. Najwięcej produkcji żydowskich wyświetlały w Lublinie kina „Corso” i „Rialto”. Oprócz filmów w jidysz w lubelskiej prasie żydowskiej stale reklamowano filmy polskie i zagraniczne, stąd można przypuszczać, że Żydzi stanowili spory odsetek publiczności lubelskich kin.

 

Czytaj więcej

Dybuk (1937)

Dwudziestego września 1937 roku w lubelskim kinie Bałtyk odbyła się światowa prapremiera najsłynniejszego polskiego filmu w języku jidysz Dybuk (jid. Der dibuk). Film był adaptacją znanego dramatu Dybuk, czyli Na pograniczu dwóch światów Szymona An-skiego (wł. Szlojme Zajnwel Rapaport) z 1919 roku.

 

 

 

Czytaj więcej

Kinematografia w Lublinie do 1939

W styczniu 1899 roku lubelskie gazety anonsowały pierwszy w Lublinie ,,pokaz sinematografu i maszyny koncertowej”, który miał się odbyć przed spektaklem Jana Szutkiewicza Popychadło. Publiczność zgromadzona 22 stycznia w Teatrze Wielkim obejrzała w istocie kilka krótkich filmików przygotowanych przez prywatnego przedsiębiorcę kinowego.

Czytaj więcej