Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Andrzej Bogusław Wąsek (1943-2003)

Andrzej Bogusław Wąsek urodził się 19 listopada 1943 roku w Biłgoraju, gdzie ukończył szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące1. Studia prawnicze na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej i Uniwersytecie Warszawskim odbył w latach 1960-1965. Od roku 1965 do końca swojego życia związany był z Wydziałem Prawa UMCS2. Aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Lublinie, zakończoną złożeniem egzaminu sędziowskiego, odbył w latach 1965-19673. Doktoryzował się pod kierunkiem prof dr hab Henryka Rajzmana w 1970 roku4. Pięć lat później uzyskał habilitację5. Tytuł profesora nadzwyczajnego nauk prawnych otrzymał w 1986 roku, tytuł profesora zwyczajnego w 1992 roku6. Przez 30 lat pracował w Zakładzie Prawa Karnego i Kryminologii, a następnie od 1995 roku w Zakładzie Prawa Karnego Porównawczego. Kierownikiem tego Zakładu (od 2002 Katedry) został w 1997 roku. W latach 1983 – 1997 był zatrudniony na KUL7. W 1997 roku został sędzią Sądu Apelacyjnego w Lublinie i funkcję tę sprawował aż do śmierci8. Wielokrotnie przebywał na zagranicznych stypendiach i stażach badawczych, wygłaszał wykłady w wielu zagranicznych ośrodkach akademickich oraz był członkiem krajowych i zagranicznych organizacji naukowych9. Jego dorobek badawczy tworzy 9 książek, 97 artykułów, w tym 32 w językach obcych, 28 glos, 65 recenzji. Ponadto napisał 2 skrypty, 2 sprawozdania i 5 ekspertyz sejmowych10. Profesor Wąsek był człowiekiem o wysokiej kulturze osobistej, humanistą o europejskich horyzontach i jednocześnie miłośnikiem rodzinnego Roztocza i Lublina, gdzie wspierał działania Towarzystwa Opieki nad Pamiątkami Kultury Żydowskiej w Lublinie11. Zmarł 24 września 2003 roku12.

Czytaj więcej

Alina Wawrzosek (1924–2008)

Magister farmacji, działaczka społeczna oraz malarka. Działalnością w różnych ośrodkach aptekarskich przyczyniła się do wielu reform lubelskiej farmacji. Jej działania w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych miały ogromny wpływ na kształtowanie się środowiska artystów-amatorów w Lublinie.

 

Czytaj więcej

Józef Czechowicz (1903–1939)

Józef Czechowicz (1903–1939)

Czechowicz urodził się, tworzył i zmarł w Lublinie. O jego tragicznej śmierci przypomina pomnik stojący na placu Czechowicza. Do poety przyległa etykieta twórcy nostalgicznego oraz katastroficznego, tymczasem to również przywódca lubelskiej awangardy i cyganerii. Twórca Poematu o mieście Lublinie to poeta nowoczesny, którego twórczość silnie oddziaływała na następne pokolenia. Dotąd nieznana była jego twórczość dramatyczna, dziennikarska, translatorska, fotograficzna i pedagogiczna. Zapomniano również o Czechowiczu-regionaliście. Przede wszystkim jednak ten niedoceniony mistyfikator, geniusz oraz wizjoner o intrygującym życiorysie miał – pomimo przedwczesnej śmierci – niezwykle bogaty dorobek literacki.

Czytaj więcej

Franciszka Arnsztajnowa (1865–1942)

Franciszka Arnsztajnowa (1865–1942)

Franciszka Arnsztajnowa była jedną z najważniejszych osób w życiu Józefa Czechowicza. Daty ich urodzin dzielą 32 lata. Kiedy on stawał się gwiazdą awangardy, ona była już przebrzmiałą poetką Młodej Polski. Mimo tych różnic w 1934 roku (poetka miała wtedy 69 lat) wydali wspólnie poświęcony Lublinowi tomik Stare kamienie, a w 1939 roku napisali poetycki dwugłos pt. Razem. Kim była Franciszka Arnsztajnowa?

 

Czytaj więcej

Roman Vishniac (1887–1990)

Roman Vishniac (1887–1990)

Roman Vishniac urodził się w 1887 roku w Pawłowsku koło Sankt Petersburga, zmarł w 1990 roku w Nowym Jorku. Biolog i fotograf pochodzenia żydowskiego. Jeden z pionierów fotografii poklatkowej. Człowiek niezwykle wszechstronny, którego zainteresowania sięgały szeroko pojętej humanistyki. W latach 30. XX wieku stworzył obszerną dokumentację życia społeczności żydowskiej w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Był wówczas także w Lublinie.

Czytaj więcej

Nechama Tec

Nechama Tec

Nechama Tec – profesor socjologii na University of Connecticut w Stamford. Jest autorką szeregu artykułów i książek podejmujących temat Zagłady.

Czytaj więcej

Piotr Mitzner (ur. 1955)

Piotr Mitzner (ur. 1955)

Piotr Mitzner ur. 19 maja 1955 r. w Warszawie, polski teatrolog, poeta, eseista, pisarz. Syn Laryssy i Zbigniewa Mitznerów. Pseudonimy literackie: Jan Pławski, Jan Miciak.

Czytaj więcej

Jan Bryłowski (ur. 1953)

Jan Bryłowski (ur. 1953)

Kabareciarz, autor tekstów i poeta. Współzałożyciel teatru Grupa Chwilowa i współtwórca jego spektakli do 1980 roku. Kolporter wydawnictw niezależnych. Przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Garwolinie.

 

Czytaj więcej

Leszek Wiśniewski (ur. 1955)

Leszek Wiśniewski (ur. 1955)

Dziennikarz, publicysta, reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych, realizator programów telewizyjnych. Uczestnik finałów ogólnopolskich festiwali i wielu publicznych pokazów filmowych, wielokrotnie nominowany do nagród.

 

Czytaj więcej

Robert Kuwałek w Radiu Lublin

Robert Kuwałek w Radiu Lublin

Robert Kuwałek był osobą medialną. Jego głos pojawiał się wielokrotnie na antenie Radia Lublin. Robert występował często jako komentator aktualnych wydarzeń związanych z upamiętnianiem kolejnych rocznic zagłady lubelskiego getta, akcji Erntefest oraz innych wydarzeń związanych z niemieckimi obozami zagłady na Lubelszczyźnie i akcją Reinhardt. Robert był proszony o komentarz jako prelegent różnych konferencji i seminariów historycznych, autor lub prowadzący spotkania promujące kolejne pozycje związane z historią Żydów, ale także – jako zdeklarowany kucharz i znany smakosz, bywał gościem programów kulinarnych.

 

Czytaj więcej

Michalina Śliwicka (1908–1981)

Michalina Śliwicka (Inka) – córka Daniela i Ireny Śliwickich, żołnierz AK (ps. „Maria”), podczas powstania warszawskiego sanitariuszka w oddziale Chrobry II, uczestniczka akcji ratowania dzieci Zamojszczyzny, romanistka.

 

Czytaj więcej