Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Włodzimierz Borowski (1930–2008)

Włodzimierz BorowskiArtysta i teoretyk sztuki. W latach 1954–1957 studiował historię sztuki na KUL. Współtwórca Grupy "Zamek". Podczas studiów tworzył dzieła, które poprzez odrzucenie tradycyjnej formy malarskiej odwoływały się do idei dzieła-przedmiotu jako zintegrowanej całości powstającej za pomocą eksperymentu i próby zbadania statusu fizycznego dzieła. Wielowarstwową strukturę dzieła traktował jako estetycznie ujednolicony konkret – oryginalny wytwór artysty.

Czytaj więcej

Malarstwo i wystawiennictwo w Lublinie I poł. XX wieku

„Niezwykle to delikatna i umykająca wędzidłom periodyzacji sprawa, ale zaryzykujmy twierdzenie, iż nowy, oznaczony profesjonalną dumą etos sztuki lubelskiej zarysował się gdzieś w połowie pierwszej dekady XX wieku. (...)

 

Tamten Lublin szkicował terytorium własnej kultury artystycznej, opierając się na wzorach sprawdzonych, tak czy owak akademickich: jakoś przyjaznych, bo łatwo rozpoznawalnych, ulegających niewielkim zmianom w czasie — w przeciwieństwie do innej sztuki, która właśnie z kwestionowania zastanych wzorów i norm, nie tylko estetycznych, uczyniła fundamentalną zasadę kreacji. (...)

 

Przed wybuchem drugiej wojny światowej artyści ponad stutysięcznego miasta tworzyli już świadome swych celów środowisko, które zajmowało dość wysokie miejsce w lokalnej hierarchii wartości kulturowych.”

Czytaj więcej