Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

„Nowe Życie” (1925)

W tym samym miesiącu, w którym zakończył swój żywot „Reflektor” (w maju 1925 roku) ukazało się w Lublinie nowe czasopismo literackie „Nowe życie” dwutygodnik ilustrowany, poświęcony literaturze, sztuce i życiu. Jego wydawcą był Antoni Żbikowski, a redaktorem pierwszego numeru student prawa KUL Konstanty Apollow. Następne trzy numery redagował Tadeusz Bocheński, nauczyciel w gimnazjum im. Staszica. W słowie wstępnym redakcja zapowiadała, że: zamierza dostarczyć Czytelnikowi łatwej, ale wartościowej strawy duchowej w postaci wyborowych utworów literackich oraz przejrzystych prac krytycznych, szkiców popularnonaukowych i roztrząsań społecznych [...]. W dziale społecznym iść będziemy drogą zupełnej bezpartyjności i trzeźwego obiektywizmu.
August Grychowski, Lublin i Lubelszczyzna w życiu i twórczości pisarzy polskich, Lublin 1974, s. 301.

W „Nowym Życiu” zamieszczali swe utwory poeci z grupy „Reflektora”Czechowicz pod pseudonimem Józefa Leśniewicza, Konrad Bielski pod pseudonimem Tomasza Ptaka lub Wacława Ziemica, a także Kazimierz Jaworski i Tadeusz Bocheński, który obok oryginalnych wierszy drukował przekłady z języków zachodnioeuropejskich, prowadził recenzje teatralne i muzyczne.

czytaj więcej >>> o lubelskiej literaturze
czytaj więcej >>> o środowisku „Reflektora”

czytaj więcej >>> "Nowe Życie" w Bibliotece Cyfrowej

„Nowe Życie” swój ostatni, to jest czwarty numer wydało 1 lipca 1925 roku.

 

Opracował: Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja: Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

 

Czytaj więcej

Czesław Miłosz (1911–2004)

 

 

Czesław Miłosz (ur. 30 czerwca 1911 roku w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 roku w Krakowie) – polski poeta i prozaik, historyk literatury, profesor literatury słowiańskiej w Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, profesor Uniwersytetu Harwarda, laureat Neustadt International Prize for Literature (1978), laureat literackiej Nagrody Nobla (1980), za pomoc niesioną Żydom w czasie II wojny światowej uhonorowany przez Instytut Yad Vashem tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata (1989), uhonorowany najwyższym odznaczeniem Rzeczpospolitej Polskiej Orderem Orła Białego (1994).
Z okazji setnej rocznicy urodzin poety Sejm RP przyjął uchwałę, która rok 2011 ustanawia rokiem Czesława Miłosza w Polsce. W ramach obchodów roku Miłosza Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” organizuje projekt edukacyjny „Miłosz w Lublinie”, którego celem jest promocja osoby poety oraz zainicjowanie refleksji nad oddziaływaniem jego twórczości w przestrzeni życia kulturalnego Lublina.

 

Czytaj więcej

Władysław Panas (1947–2005)

 

Władysław Panas urodził się 28 marca 1947 roku w Dębicy (powiat kołobrzeski). Zmarł 24 stycznia 2005 roku w Lublinie.

 

Był profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie kierował Katedrą Teorii Literatury.

 

Zajmował się kulturą i sztuką pogranicza, uważając, że najciekawsze zjawiska i procesy kulturotwórcze zachodzą właśnie na pograniczu. Stąd jego zainteresowania prawosławiem, teologią ikony, obecnością tematów żydowskich w polskiej literaturze czy też osobą Jakuba Franka, który ogłosił się Mesjaszem.

 

 

Czytaj więcej