Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Michalina Śliwicka (1908–1981)

Michalina Śliwicka (Inka) – córka Daniela i Ireny Śliwickich, żołnierz AK (ps. „Maria”), podczas powstania warszawskiego sanitariuszka w oddziale Chrobry II, uczestniczka akcji ratowania dzieci Zamojszczyzny, romanistka.

 

Czytaj więcej

„Przegląd Lubelsko-Kresowy” (1924–1925)

W grudniu 1924 roku ukazał się pierwszy numer „Przeglądu Lubelsko-Kresowego”. Halina Wolska: „«Przegląd Lubelsko-Kresowy» [był to] ilustrowany dwutygodnik poświęcony życiu społecznemu, kulturalnemu i gospodarczemu na terenie województw: lubelskiego, wołyńskiego i poleskiego. Wydawany był i redagowany przez Franciszka Głowińskiego, drukowany na ładnym papierze i miał liczne ilustracje. [...] Ogółem ukazało się 15 numerów «Przeglądu»”.
Halina Wolska, Od 1830 do 1939 r., [w:] Dzieje prasy lubelskiej, Lublin 1972, s. 35.

 

 

Ostatni numer „Przeglądu” ukazał się w sierpniu 1925 roku. Konrad Bielski: „Na początku roku 1925 Głowiński zaczął wydawać «Przegląd Lubelsko-Kresowy» [...]. «Przegląd» był drukowany na ładnym papierze, zawierał liczne ilustracje i dość bogatą treść, która zgodnie z obietnicą obracała się w kręgu zagadnień społecznych i gospodarczych. Ponadto w każdym numerze zamieszczony był przegląd teatralny i muzyczny. Sporo miejsca poświęcano również plastyce [...]”.
Konrad Bielski, Most nad czasem, Lublin 1963, s. 165–166.

Wacław Gralewski: „«Przegląd Lubelsko-Kresowy» był rodzajem magazynu społeczno-kulturalno-gospodarczego. Na łamach jego ukazało się kilkanaście pozycji literackich, w tej liczbie i wiersze Czechowicza. Ale wydawnictwo miało inny cel na widoku. Głowiński był jednym z najwybitniejszych w Polsce specjalistów od reklamy. W utalentowany sposób potrafił zorganizować rynek ogłoszeniowy. Zdobywał ogłoszenia najbardziej opornych firm. Toteż na przykład „Express Lubelski”, pismo prowincjonalne, miał wielki dział ogłoszeniowy, który dawał duże dochody, «Przegląd Lubelsko-Kresowy» również służył tym celom. Najbardziej rozwinięty był w nim dział gospodarczy, problemowy i informacyjny”.
Wacław Gralewski, Stalowa tęcza, Warszawa 1968, s. 161.

 

 

Czytaj więcej

Drukarnia Sztuka w Lublinie (1923-1949)

Drukarnia Sztuka działająca pod adresem Kościuszki 8 powstała w roku 1923 w miejsce znajdującej się tu wcześniej Drukarni „Ziemi Lubelskiej”. Była to drukarnia bardzo zasłużona dla lubelskiej międzywojennej awangardy literackiej. To tu właśnie drukowane były m.in.:
1) Debiutancki tomik wierszy Czechowicza „Kamień” (1927)
2) Trzy numery „Reflektora” (1924 – 1925)
3) Dwa numery „Trybuny” (1932) założonej przez Józefa Łobodowskiego.
4) Cztery dodatki literackie „Ziemi Lubelskiej” (1930) przygotowane przez Czechowicza.

 

Fragment sali maszyn drukarni „Sztuka”
 
Motor poruszający maszyny drukarni "Sztuka"
Zecernia drukarni "Sztuka"
 

 

Czytaj więcej

Janina Śliwicka (1910–1999)

Janina Śliwicka – córka Daniela i Ireny Śliwickich, żołnierz AK (ps. „Alicja”), podczas powstania warszawskiego sanitariuszka w oddziale Chrobry II, autorka rysunków do popularnej gry logicznej „Hodowla zwierzątek”, artysta-ceramik.

 

Czytaj więcej

„Reklama” (1919–1922)

Pierwszy numer lubelskiego dwutygodnika „Reklama” pojawił się w roku 1919. Po jakimś czasie pismo zostało zawieszone, najprawdopodobniej z powodu złej sytuacji społeczno-gospodarczej w kraju. „Reklama” została wznowiona w sierpniu 1921 roku. Jej wydawcą było Biuro „Reklama”. Najprawdopodobniej za całym tym przedsięwzięciem stał Franciszek Głowiński, późniejszy wydawca dziennika „Express Lubelski”.
Ireneusz J. Kamiński: „Redakcyjny artykuł programowy zwięźle określał genezę i cele tytułu, zakładając, że w odrodzonym państwie wzmagał się będzie ruch w handlu i gospodarce. Zarysowuje się więc potrzeba czasopisma reklamowego «na wzór takichże wydawnictw od dawna utworzonych na Zachodzie»”.
I.J., Kamiński, Życie artystyczne w Lublinie 1901–1926, Lublin 2000, s. 189.

„Reklama” jako pierwsza w prasie polskiej programowo zajmowała się rozmaitymi zagadnieniami reklamy współczesnej. [...] W numerze specjalnym „Reklamy” poświęconym reklamie fachowej („Reklama”, nr 5–6 z 1922 roku) jest artykuł Juliana Kota [Wiktor Ziółkowski – red.] pt. Plakat albo afisz. Warto zwrócić uwagę na tekst Ziółkowskiego, ponieważ w tym czasie w Lublinie – jak pisze Kamiński – „Sztuka plakatu tkwiła w powijakach, a afisze w ogóle dość rzadko stosowano w reklamie przemysłu czy handlu. [...] Plakaty projektowane przez miejscowych artystów, należały do unikatów”.
Tamże, s. 190.

Ireneusz Kamiński ocenił wygląd pisma w następujący sposób: „Szata graficzna pisma pozostawiała wiele do życzenia. Okładki drukowano w przybrudzonych kolorach zieleni, różu i rdzawego brązu. Winiety tytułowe formowano ze składu drukarskiego lub cięto w linoleum, uzyskując liternictwo lekko geometryzowane, które przypominało snycerkę ludową lub grafikę formistyczną”.
Tamże, s. 399.

Pismo „Reklama” odnalazł w księgozbiorze Biblioteki Głównej KUL cytowany już Ireneusz J. Kamiński, który opisał je w książce Życie artystyczne w Lublinie 1901–1926.


>>> czytaj książkę I.J. Kamińskiego pt. Życie artystyczne w Lublinie 1901–1926

 

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

Czytaj więcej