Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Józef Łobodowski „Lubelska szopka polityczna” (1937)

W Lubelskiej szopce politycznej jej autor Józef  Łobodowski dokonał autobiograficznego wyznania i rozrachunku z komunistyczną przeszłością.

 

Informacje o wydaniu podane były w egzeplarzu szopki: Książka wydana nakładem Okręgu II Związku Rezerwistów, s. 76. Odbito czcionkami Drukarni „Popularnej” ul. Żmigród 1.


Wacław Gralewski: Podczas przedstawień szopki autor sam recytował swe wyznanie. Szopka wywołała dość duże wrażenie i poruszenie w Lublinie. W redagowanym przez siebie „Expresie Lubelskim” w dniu 8 grudnia 1937 roku umieściłem recenzje. Omawiając owe końcowe wyznania, określiłem je następująco: “Pomysł finału jako pewnego rodzaju autorecitalu poetyckiego był oryginalny. Było to chwilami wyznanie poety, a chwilami »Spowiedź chuligana«, wyładowana w formę ekspresji literackiej.”


Recenzja wywołała silne echo. Była ostra, ale i rzeczowa. Łobodowski zapowiedział napisanie odpowiedzi polemicznej, ale ostatecznie obietnicy nie dotrzymał. Być może doszedł do wniosku, że recenzję po jego wyznaniach należy uważać za kropkę nad „i”. [1]

 

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

 

Czytaj więcej

Drukarnia Sztuka w Lublinie (1923-1949)

Drukarnia Sztuka działająca pod adresem Kościuszki 8 powstała w roku 1923 w miejsce znajdującej się tu wcześniej Drukarni „Ziemi Lubelskiej”. Była to drukarnia bardzo zasłużona dla lubelskiej międzywojennej awangardy literackiej. To tu właśnie drukowane były m.in.:
1) Debiutancki tomik wierszy Czechowicza „Kamień” (1927)
2) Trzy numery „Reflektora” (1924 – 1925)
3) Dwa numery „Trybuny” (1932) założonej przez Józefa Łobodowskiego.
4) Cztery dodatki literackie „Ziemi Lubelskiej” (1930) przygotowane przez Czechowicza.

 

Fragment sali maszyn drukarni „Sztuka”
 
Motor poruszający maszyny drukarni "Sztuka"
Zecernia drukarni "Sztuka"
 

 

Czytaj więcej