Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Literatura lubelska (pocz. XX w. – lata 20. XX w.)

Początek XX w. w literaturze lubelskiej można określić jako prawdziwy wysyp wybitnych twórców, talentów literackich – Arnsztajnowa, Strug, Weyssenhof, Żeromski czy  Brzozowski. To zaledwie drobna reprezentacja najbardziej rozpoznawanych lubelskich autorów okresu Młodej Polski. Część z nich urodziła się na Lubelszczyźnie (Arnsztajnowa, Strug), część zaś odwiedzała te tereny na tyle regularnie, że wrośli w nie stając się nieodłączną i dumną jej częścią (Żeromski). Wśród lubelskich twórców znaleźli się też typowi reprezentanci epoki – cyganie i włóczędzy, do których można zaliczyć L.S. Licińskiego oraz F. Brodowskiego. Konteksty lubelskie w dziełach tych pisarzy właściwie nie powinny być zaskoczeniem. Jednak wątki kierujące uwagę czytelników na tereny Lublina pojawiają się także u innych, „obcych” twórców, tj. pisarze: W. Reymont, W. Orkan, M. Dąbrowska oraz dramaturdzy: Wyspiański, Rydel. Młodopolskich twórców dramatu lublinianie poznawali przede wszystkim za pośrednictwem lubelskiego teatru, który gościł u siebie nie tylko wybitne sztuki, ale również ich niekonwencjonalnych twórców (Przybyszewski).



 

Czytaj więcej

Dworek Gałeckich w Lublinie

Folwark Konstantynów, zwany dzisiaj Poczekajką, powstał w latach 60. XIX wieku. W 1880 roku nabył go Władysław Gałecki. Tu wychowywał się jego syn, Tadeusz, znany bardziej pod pseudonimem literackim jako Andrzej Strug.

 

Czytaj więcej

Andrzej Strug (1871–1937)

Andrzej Strug, którego prawdziwe nazwisko brzmiało Tadeusz Gałecki, urodził się 28 listopada 1871 roku w Lublinie, w istniejącej do dzisiaj kamienicy przy Krakowskim Przedmieściu 38.
Był jednym z najsłynniejszych pisarzy polskich I połowy XX wieku. W okresie I wojny światowej walczył w szeregach Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. W 1918 roku brał udział w tworzeniu Tymczasowego Rządu Ludowego Ignacego Daszyńskiego.

 

Czytaj więcej

Andrzej Strug – lubelskie wątki w twórczości

Lublin pojawia się w twórczości Andrzeja Struga aż w czterech utworach: Dzieje jednego pocisku (1910), Chimera (1917), Odznaka za wierną służbę (1921), Pokolenie Marka Świdy (1925). Temat ten ma u niego zdecydowanie charakter wspomnieniowy i zaistniał w utworach, które śmiało można uważać za autobiograficzne, dotyczące jego dzieciństwa i młodości, zwłaszcza jego działalności podziemnej przed I wojną światową, służby w Legionach, pierwszych lat po odzyskaniu niepodległości.

 

Czytaj więcej