Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Dworek Gałeckich w Lublinie

Folwark Konstantynów, zwany dzisiaj Poczekajką, powstał w latach 60. XIX wieku. W 1880 roku nabył go Władysław Gałecki. Tu wychowywał się jego syn Tadeusz, znany bardziej pod pseudonimem literackim jako Andrzej Strug.

Czytaj więcej

Literatura lubelska (pocz. XX w. – lata 20. XX w.)

Początek XX w. w literaturze lubelskiej można określić jako prawdziwy wysyp wybitnych twórców, talentów literackich – Arnsztajnowa, Strug, Weyssenhof, Żeromski czy  Brzozowski. To zaledwie drobna reprezentacja najbardziej rozpoznawanych lubelskich autorów okresu Młodej Polski. Część z nich urodziła się na Lubelszczyźnie (Arnsztajnowa, Strug), część zaś odwiedzała te tereny na tyle regularnie, że wrośli w nie stając się nieodłączną i dumną jej częścią (Żeromski). Wśród lubelskich twórców znaleźli się też typowi reprezentanci epoki – cyganie i włóczędzy, do których można zaliczyć L.S. Licińskiego oraz F. Brodowskiego. Konteksty lubelskie w dziełach tych pisarzy właściwie nie powinny być zaskoczeniem. Jednak wątki kierujące uwagę czytelników na tereny Lublina pojawiają się także u innych, „obcych” twórców, tj. pisarze: W. Reymont, W. Orkan, M. Dąbrowska oraz dramaturdzy: Wyspiański, Rydel. Młodopolskich twórców dramatu lublinianie poznawali przede wszystkim za pośrednictwem lubelskiego teatru, który gościł u siebie nie tylko wybitne sztuki, ale również ich niekonwencjonalnych twórców (Przybyszewski).



 

Czytaj więcej

Andrzej Strug (1871–1937)

Andrzej Strug, którego prawdziwe nazwisko brzmiało Tadeusz Gałecki, urodził się 28 listopada 1871 roku w Lublinie, w istniejącej do dzisiaj kamienicy przy Krakowskim Przedmieściu 38.
Był jednym z najsłynniejszych pisarzy polskich I połowy XX wieku. W okresie I wojny światowej walczył w szeregach Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. W 1918 roku brał udział w tworzeniu Tymczasowego Rządu Ludowego Ignacego Daszyńskiego.

 

Czytaj więcej

Andrzej Strug – lubelskie wątki w twórczości

Lublin pojawia się w twórczości Andrzeja Struga aż w czterech utworach: Dzieje jednego pocisku (1910), Chimera (1917), Odznaka za wierną służbę (1921), Pokolenie Marka Świdy (1925). Temat ten ma u niego zdecydowanie charakter wspomnieniowy i zaistniał w utworach, które śmiało można uważać za autobiograficzne, dotyczące jego dzieciństwa i młodości, zwłaszcza jego działalności podziemnej przed I wojną światową, służby w Legionach, pierwszych lat po odzyskaniu niepodległości.

 

Czytaj więcej