Zamojska 31 w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Zamojskiej 31.


Spis treści:
1. Lokalizacja
2. Funkcje
3. Kalendarium
4. Historia
5. Mieszkańcy
6. Opis
7. Literatura



Lokalizacja

Dawny numer policyjny: 258d
Numer hipoteczny:   780
Numer przed 1939: Zamojska 31
Numer po 1944: Zamojska 31
Numer obecny: Zamojska 31


Funkcje

Budynek mieszkalny.



Kalendarium

1883 – działkę kupuje Józef Wolf
1884 – Wolff prosi o pozwolenie na budowę oficyny mieszkalnej
luty 1885 – podpisanie dokumentów ubezpieczeniowych
1888 – podpisanie dokumentów ubezpieczeniowych
przed 1912 – działka należy do Moreja Kasperskiego i Gustawa Piskorskiego
1912 – publiczna licytacja, działkę kupuje Jan Jentys
13 kwietnia 1937 – sporządzenie Ankiety
18 czerwca 1940 – karta realności
23 lipca 1946 – prośba o dokonanie oględzin budynku
25 sierpnia 1946 – oględziny budynku
9 grudnia 1946 – prośba o przepisanie tytułu własności
10 grudnia 1946 – protokół z oględzin
18 grudnia 1946 – orzeczenie o doprowadzeniu prawej połowy oficyny do stanu używalności
16 maja 1949 – podanie o pozwolenie odgrodzenia nieruchomości od budynku nr 29
20 czerwca 1949 – zezwolenie na wykonanie ogrodzenia z drucianej siatki


Historia

Posesja została wydzielona z większej działki położonej przy ul. Żmigród i oznaczonej numerami policyjnymi 257 i 258, w księdze hipotecznej opisanej numerem 664. W latach 70. XIX wieku rozpoczął się proces parcelacji. W 1883 roku działkę kupił Józef Wolf. W 1884 roku od frontu działki wydzielono plac, który sprzedano Adolfowi Kwappowi.
W 1884 roku Józef Wolff zwrócił się z prośbą o pozwolenie na budowę murowanej oficyny mieszkalnej i składów na drewno i dostarczył projekt inwestycji sporządzony przez architekta A. Zwierzchnowskiego. Ujęta w planie oficyna, która zachowała się bez większych przekształceń do naszych czasów, była budynkiem dwukondygnacyjnym, podpiwniczonym, wzniesionym na planie wydłużonego prostokąta. Elewacja frontowa o dziewięciu osiach posiadała skromny detal architektoniczny. Pierwotny projekt nie uwzględniał zastosowania w budynku balkonów (zostały one dodane w późniejszym czasie).
Wiadomo, że nieruchomość przed 1912 rokiem należała do Moreja (?) Kasperskiego i Gustawa Piskorskiego. W lipcu 1912 roku została wystawiona na publiczną licytację i zakupiona przez Jana Jentysa. Jentys wystawił na działce budynek murowanej stróżówki.
Na początku 1913 roku nieruchomość kupili Stanisław i Franciszka Godlewscy, którzy działkę powiększyli dokupując teren od strony zachodniej, należący do Eli Eksztajna.
W 1937 roku, według Ankiety nieruchomość, na terenie działki znajduje się murowana, jednopiętrowa oficyna. W 1946 roku odnotowano zły stan zachowania domu położonego na wilgotnym terenie. Czytamy: „stropy drewniane zgniły, zjadł je grzyb i dom grozi zawaleniem się”. Dom był częściowo remontowany przez poszczególnych lokatorów mieszkań. W wyniku oględzin w 1946 roku stwierdzono, że: „Na skutek braku konserwacji, w okresie okupacji, budynek znajduje się w stanie wymagającym przeprowadzenia gruntownego remontu. A mianowicie: pokrycie dachowe nieszczelne, rynny dachowe i rury spustowe przerdzewiałe wymagają wymiany i uzupełnienia, piwnice zawilgocone wysokim stanem wody gruntowej wymagają odwodnienia i ułożenia posadzki z gruzo-betonu. Strop nad piwnicami w prawej części budynku wymaga wymiany, gdyż istniejące belki drewniane są przegniłe, a z powodu zbyt małych przekrojów belek strop ugina się. Strop ten ze względu na możliwości użytkowania pomieszczeń piwnicznych winien ulec podniesieniu o około 50 cm. Poza tym winny być wykonane remonty tynków zewnętrznych i wewnętrznych, dorobienie ram okiennych w klatce schodowej i lokalach mieszkalnych”. Kosztorys remontu opiewał na 216 560 zł.
W grudniu 1946 roku przepisano tytuł własności nieruchomości z Bolesława Pawłowskiego na Józefa Zbroję i Józefa Rachańczyka. Właściciele w 1946 roku doprowadzili „prawą stronę budynku do stanu używalności, co poświadczają dokument z 10 grudnia tego roku.
16 maja 1949 do Wydziału Inspekcji Budownictwa wpłynęło pismo z prośbą o pozwolenie na wzniesienie ogrodzenia pomiędzy ścianą nieruchomości nr 31 a budynkiem nr 29. W dokumencie czytamy: „Chcemy zagrodzić ścianką, szerokości jednej cegły, ze względu na zanieczyszczanie przez ludzi z pobliskiej restauracji, która jest na drugim podwórku, nieogrodzonym i łączy się z naszą posesją, jednocześnie zaznaczamy, że nie jesteśmy w stanie upilnować, gdyż wymienione sprawy odbywają się wieczorem oraz w nocy. Kilkakrotnie była płacona grzywna, oraz były spisywane protokóły przez komisję sanitarną i milicję”. W rezultacie zezwolono na odgrodzenie nieruchomości drucianą siatką.


Mieszkańcy

1936
Właściciel nieruchomości: Franciszka Godlewska
Zarządca nieruchomości: Antoni Wojda
Dozorca: Jan Kozdra

Mieszkańcy nieruchomości wg zawodu w 1940 roku

 

Zawód

Liczba osób zamieszkałych

na parterze

na piętrze

na poddaszu

w suterenie

w budynku frontowym

w oficynie

Pracownicy umysłowi

1

 

 

 

 

1

Wolne zawody

1

 

 

 

 

1

Robotnicy

1

 

 

 

 

1

Kupcy i przemysłowcy

 

 

 

 

 

 

Rzemieślnicy

2

1

 

 

 

3

Rolnicy

 

 

 

 

 

 

Inne zawody

 

 

 

 

 

 

Bez zawodu

 

 

 

 

 

 

 

Ogólna ilość mieszkańców: 52

Mężczyzn

Kobiet

Dzieci do 6 lat

Dzieci od 7 do 18 lat

Chrześcijan

Żydów

13

29

2

8

38

14

 

 



Opis

Budynek murowany z cegły, jednopiętrowy, podpiwniczony, wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta. Elewacja frontowa symetryczna, dwukondygnacyjna, dziewięcioosiowa, z wejściem na środkowej osi.

Wnętrza: w roku 2004 istniała jeszcze drewniana klatka schodowa z tralkową balustradą; na parterze klatki schodowej istniała wówczas drewniana skrzynka z dawnym numerem parceli „258 D”.

Otoczenie: nieruchomość położona na tyłach parceli nr 29 (dom handlowy „Rusałka”).

 

Opracowała Paulina Kowalczyk

 


Literatura

Akta nieruchomości położonej w Lublinie przy ul. Zamojskiej 31
Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 10 INSPEKCJA BUDOWLANA MIASTA LUBLINA [1926-]1944-1950[1951] » Jednostka: 5945
 
Domowa książka meldunkowa miasta Lublina ul. Zamojska nr 31 lok. 1; 1b; 3; 
Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 12 KSIĘGI MELDUNKOWE MIESZKAŃCÓW MIASTA LUBLINA [1873-]1930-1950[-1960] » Jednostka:2391
Plan zakładu kowalskiego Juściński Jan i Olko Bolesław w Lublinie, ul. Zamojska 31
 
Domowa książka meldunkowa miasta Lublina ul. Zamojska nr 31 lok. 1a; 2-5; 7; 8
Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 12 KSIĘGI MELDUNKOWE MIESZKAŃCÓW MIASTA LUBLINA [1873-]1930-1950[-1960] » Jednostka:2390
 
B. Stanek-Lebioda, Lublin. Oficyna ul. Zamojska 31. Rozpoznanie historyczne i postulaty konserwatorskie, Lublin 2004, mps WUOZ, syg. 17632.

Zamojska 31 w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Zamojskiej 31.

Spis treści:
1. Lokalizacja
2. Funkcje
3. Kalendarium
4. Historia
5. Mieszkańcy
6. Opis
7. Literatura

Lokalizacja

Dawny numer policyjny: 258d
Numer hipoteczny:   780
Numer przed 1939: Zamojska 31
Numer po 1944: Zamojska 31
Numer obecny: Zamojska 31


Funkcje

Budynek mieszkalny.


Kalendarium

1883 – działkę kupuje Józef Wolf
1884 – Wolff prosi o pozwolenie na budowę oficyny mieszkalnej
luty 1885 – podpisanie dokumentów ubezpieczeniowych
1888 – podpisanie dokumentów ubezpieczeniowych
przed 1912 – działka należy do Moreja Kasperskiego i Gustawa Piskorskiego
1912 – publiczna licytacja, działkę kupuje Jan Jentys
13 kwietnia 1937 – sporządzenie Ankiety
18 czerwca 1940 – karta realności
23 lipca 1946 – prośba o dokonanie oględzin budynku
25 sierpnia 1946 – oględziny budynku
9 grudnia 1946 – prośba o przepisanie tytułu własności
10 grudnia 1946 – protokół z oględzin
18 grudnia 1946 – orzeczenie o doprowadzeniu prawej połowy oficyny do stanu używalności
16 maja 1949 – podanie o pozwolenie odgrodzenia nieruchomości od budynku nr 29
20 czerwca 1949 – zezwolenie na wykonanie ogrodzenia z drucianej siatki


Historia

Posesja została wydzielona z większej działki położonej przy ul. Żmigród i oznaczonej numerami policyjnymi 257 i 258, w księdze hipotecznej opisanej numerem 664. W latach 70. XIX wieku rozpoczął się proces parcelacji. W 1883 roku działkę kupił Józef Wolf. W 1884 roku od frontu działki wydzielono plac, który sprzedano Adolfowi Kwappowi.
W 1884 roku Józef Wolff zwrócił się z prośbą o pozwolenie na budowę murowanej oficyny mieszkalnej i składów na drewno i dostarczył projekt inwestycji sporządzony przez architekta A. Zwierzchnowskiego. Ujęta w planie oficyna, która zachowała się bez większych przekształceń do naszych czasów, była budynkiem dwukondygnacyjnym, podpiwniczonym, wzniesionym na planie wydłużonego prostokąta. Elewacja frontowa o dziewięciu osiach posiadała skromny detal architektoniczny. Pierwotny projekt nie uwzględniał zastosowania w budynku balkonów (zostały one dodane w późniejszym czasie).
Wiadomo, że nieruchomość przed 1912 rokiem należała do Moreja (?) Kasperskiego i Gustawa Piskorskiego. W lipcu 1912 roku została wystawiona na publiczną licytację i zakupiona przez Jana Jentysa. Jentys wystawił na działce budynek murowanej stróżówki.
Na początku 1913 roku nieruchomość kupili Stanisław i Franciszka Godlewscy, którzy działkę powiększyli dokupując teren od strony zachodniej, należący do Eli Eksztajna.
W 1937 roku, według Ankiety nieruchomość, na terenie działki znajduje się murowana, jednopiętrowa oficyna. W 1946 roku odnotowano zły stan zachowania domu położonego na wilgotnym terenie. Czytamy: „stropy drewniane zgniły, zjadł je grzyb i dom grozi zawaleniem się”. Dom był częściowo remontowany przez poszczególnych lokatorów mieszkań. W wyniku oględzin w 1946 roku stwierdzono, że: „Na skutek braku konserwacji, w okresie okupacji, budynek znajduje się w stanie wymagającym przeprowadzenia gruntownego remontu. A mianowicie: pokrycie dachowe nieszczelne, rynny dachowe i rury spustowe przerdzewiałe wymagają wymiany i uzupełnienia, piwnice zawilgocone wysokim stanem wody gruntowej wymagają odwodnienia i ułożenia posadzki z gruzo-betonu. Strop nad piwnicami w prawej części budynku wymaga wymiany, gdyż istniejące belki drewniane są przegniłe, a z powodu zbyt małych przekrojów belek strop ugina się. Strop ten ze względu na możliwości użytkowania pomieszczeń piwnicznych winien ulec podniesieniu o około 50 cm. Poza tym winny być wykonane remonty tynków zewnętrznych i wewnętrznych, dorobienie ram okiennych w klatce schodowej i lokalach mieszkalnych”. Kosztorys remontu opiewał na 216 560 zł.
W grudniu 1946 roku przepisano tytuł własności nieruchomości z Bolesława Pawłowskiego na Józefa Zbroję i Józefa Rachańczyka. Właściciele w 1946 roku doprowadzili „prawą stronę budynku do stanu używalności, co poświadczają dokument z 10 grudnia tego roku.
16 maja 1949 do Wydziału Inspekcji Budownictwa wpłynęło pismo z prośbą o pozwolenie na wzniesienie ogrodzenia pomiędzy ścianą nieruchomości nr 31 a budynkiem nr 29. W dokumencie czytamy: „Chcemy zagrodzić ścianką, szerokości jednej cegły, ze względu na zanieczyszczanie przez ludzi z pobliskiej restauracji, która jest na drugim podwórku, nieogrodzonym i łączy się z naszą posesją, jednocześnie zaznaczamy, że nie jesteśmy w stanie upilnować, gdyż wymienione sprawy odbywają się wieczorem oraz w nocy. Kilkakrotnie była płacona grzywna, oraz były spisywane protokóły przez komisję sanitarną i milicję”. W rezultacie zezwolono na odgrodzenie nieruchomości drucianą siatką.


Mieszkańcy

1936
Właściciel nieruchomości: Franciszka Godlewska
Zarządca nieruchomości: Antoni Wojda
Dozorca: Jan Kozdra

Mieszkańcy nieruchomości wg zawodu w 1940 roku








 

Zawód

Liczba osób zamieszkałych

na parterze

na piętrze

na poddaszu

w suterenie

w budynku frontowym

w oficynie

Pracownicy umysłowi

1

 

 

 

 

1

Wolne zawody

1

 

 

 

 

1

Robotnicy

1

 

 

 

 

1

Kupcy i przemysłowcy

 

 

 

 

 

 

Rzemieślnicy

2

1

 

 

 

3

Rolnicy

 

 

 

 

 

 

Inne zawody

 

 

 

 

 

 

Bez zawodu

 

 

 

 

 

 

 







Ogólna ilość mieszkańców: 52

Mężczyzn

Kobiet

Dzieci do 6 lat

Dzieci od 7 do 18 lat

Chrześcijan

Żydów

13

29

2

8

38

14

 

 


Opis

Budynek murowany z cegły, jednopiętrowy, podpiwniczony, wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta. Elewacja frontowa symetryczna, dwukondygnacyjna, dziewięcioosiowa, z wejściem na środkowej osi.

Wnętrza: w roku 2004 istniała jeszcze drewniana klatka schodowa z tralkową balustradą; na parterze klatki schodowej istniała wówczas drewniana skrzynka z dawnym numerem parceli „258 D”.

Otoczenie: nieruchomość położona na tyłach parceli nr 29 (dom handlowy „Rusałka”).

 

Opracowała Paulina Kowalczyk

 



Literatura

Akta nieruchomości położonej w Lublinie przy ul. Zamojskiej 31
Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 10 INSPEKCJA BUDOWLANA MIASTA LUBLINA [1926-]1944-1950[1951] » Jednostka: 5945
 
Domowa książka meldunkowa miasta Lublina ul. Zamojska nr 31 lok. 1; 1b; 3; 
Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 12 KSIĘGI MELDUNKOWE MIESZKAŃCÓW MIASTA LUBLINA [1873-]1930-1950[-1960] » Jednostka:2391
Plan zakładu kowalskiego Juściński Jan i Olko Bolesław w Lublinie, ul. Zamojska 31
 
Domowa książka meldunkowa miasta Lublina ul. Zamojska nr 31 lok. 1a; 2-5; 7; 8
Zespół: 35/22/0 Akta miasta Lublina » Seria: 12 KSIĘGI MELDUNKOWE MIESZKAŃCÓW MIASTA LUBLINA [1873-]1930-1950[-1960] » Jednostka:2390
 
B. Stanek-Lebioda, Lublin. Oficyna ul. Zamojska 31. Rozpoznanie historyczne i postulaty konserwatorskie, Lublin 2004, mps WUOZ, syg. 17632.