Teresa Targońska-Błeszyńska (1927-2017)

Scenograf, kostiumolog


Spis treści:
1. Kariera zawodowa
2. Nagrody i wyróżnienia



Kariera zawodowa

Teresa Targońska-Błeszyńska urodziła się 9 grudnia 1927 roku.  Była kostiumologiem i autorką scenografii dla teatru i telewizji. 

W 1955 roku rozpoczęła pracę jako scenograf w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie, gdzie pracowała do roku 1960. Przez kolejne dwa lata (1960-1962) była związana z teatrem im. Stefana Żeromskiego (Kielce-Radom). Następnie, w latach 1963-1965 realizowała scenografie teatralne dla Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. 
 
Znaczna część dorobku Teresy Targońskiej-Błeszyńskiej powstała w Lublinie. W Lublinie Teresa Targońska-Błeszyńska stworzyła scenogarfie do ponad 40 spektakli, realizowała oprawy plastyczne m.in. dla Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie i Ośrodka Praktyk Teatralnych „Gardzienice”. Wspominała: 
 
„Przyszedł czas, kiedy znalazłam się blisko Gardzienic. Po prostu Gardzienice zamieszkały wtedy w mojej pracowni, zaczęły się urządzać, organizować. Pani Irena Szychowa zapytała mnie kiedyś, czy muszę w tej chwili z pracowni korzystać, bo ona by na jakieś trzy miesiące chciała, żeby tam zrobić bazę dla ludzi z Gardzienic z Włodkiem Staniewskim. Pracownia nie była mi szczególnie potrzebna, więc ją wypożyczyłam. I w ten sposób zaczął się mój bliski kontakt z Gardzienicami, moja z nimi przyjaźń, moje z nimi życie, po prostu.”1
 
Teresa Targońska-Błeszyńska odpowiadała za scenografię w Państwowym Teatrze Lalki i Aktora im. Hansa Chrystiana Andersena. Była także kostiumologiem Teatru Wizji i Ruchu w Lublinie.
 
Wspomina Mirosław Olszówka:
 
„Jeśli chodzi o „Malczewskiego”, no to urzekające stroje, które zaprojektowała Teresa Targońska. Ona zresztą jeszcze robiła potem [kostiumy] do „Burzy” Szekspira. Niesamowite, uważam, że to kobieta, która była jednym z najwybitniejszych scenografów i kostiumologów. To, co ona robiła, jeśli chodzi o projekty kostiumów to był totalny odjazd. Po prostu ona wiedziała, że kostium nie może przeszkadzać w teatrze ruchu i to mało kto ma taką wiedzę, bo jeśli ktoś jest tylko plastykiem i robi projekt estetycznie fajny, wszystko się niby zgadza, a potem się okazuje, że zakładasz cokolwiek i ani ręką, ani nogą nie można ruszyć, więc to też jest bardzo ważne. Ona zrobiła bardzo piękne stroje, które świetnie korespondowały z tym, co robił Malczewski. One były bardzo malarskie, bardzo piękne, bardzo zwiewne. Ona czuła ruch, czuła scenę."2
 
Teresa Targońska-Błeszyńska zmarła 14 stycznia 2017 roku.

 



Nagrody i wyróżnienia

 
Scenografie autorstwa Teresy Targońskiej-Błeszyńskiej były nagradzane na ogólnopolskich festiwalach teatralnych3
W 1964 roku w Kaliszu podczas IV Kaliskich Spotkań Teatralnych Teresa Targońska-Błeszyńska otrzymała wyróżnienie za scenografię do przedstawienia „Zielony gil” z Teatru im. Bogusławskiego w Kaliszu
Na festiwalu w Toruniu w 1968 roku otrzymała nagrodę za scenografię do przedstawienia „Zielony Gil” Triso de Moliny w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym Koszalin-Słupsk.
W następny roku – 1969 Targońska-Błeszyńska została wyróżniona za scenografię do przedstawienia „Życie jest snem” z Teatru im. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim w Kaliszu na IX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. 
 
 
Oprac. Agnieszka Góra-Stępień

1 Rozmowa z Teresą Targońską, przeprowadzona 22.10.2004 r. w ramach programu „Historia Mówiona” Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”.

2 Rozmowa z Mirosławem Olszówką, przeprowadzona 26.02.2009 r. w ramach programu „Historia Mówiona” Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”.

3 Za: http://www.encyklopediateatru.pl/osoby/10354/teresa-targonska [data dostępu: 18.01.2017]

Teresa Targońska-Błeszyńska (1927-2017)

Scenograf, kostiumolog

Spis treści:
1. Kariera zawodowa
2. Nagrody i wyróżnienia

Kariera zawodowa

Teresa Targońska-Błeszyńska urodziła się 9 grudnia 1927 roku.  Była kostiumologiem i autorką scenografii dla teatru i telewizji. 

W 1955 roku rozpoczęła pracę jako scenograf w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie, gdzie pracowała do roku 1960. Przez kolejne dwa lata (1960-1962) była związana z teatrem im. Stefana Żeromskiego (Kielce-Radom). Następnie, w latach 1963-1965 realizowała scenografie teatralne dla Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. 
 
Znaczna część dorobku Teresy Targońskiej-Błeszyńskiej powstała w Lublinie. W Lublinie Teresa Targońska-Błeszyńska stworzyła scenogarfie do ponad 40 spektakli, realizowała oprawy plastyczne m.in. dla Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie i Ośrodka Praktyk Teatralnych „Gardzienice”. Wspominała: 
 
„Przyszedł czas, kiedy znalazłam się blisko Gardzienic. Po prostu Gardzienice zamieszkały wtedy w mojej pracowni, zaczęły się urządzać, organizować. Pani Irena Szychowa zapytała mnie kiedyś, czy muszę w tej chwili z pracowni korzystać, bo ona by na jakieś trzy miesiące chciała, żeby tam zrobić bazę dla ludzi z Gardzienic z Włodkiem Staniewskim. Pracownia nie była mi szczególnie potrzebna, więc ją wypożyczyłam. I w ten sposób zaczął się mój bliski kontakt z Gardzienicami, moja z nimi przyjaźń, moje z nimi życie, po prostu.”1
 
Teresa Targońska-Błeszyńska odpowiadała za scenografię w Państwowym Teatrze Lalki i Aktora im. Hansa Chrystiana Andersena. Była także kostiumologiem Teatru Wizji i Ruchu w Lublinie.
 
Wspomina Mirosław Olszówka:
 
„Jeśli chodzi o „Malczewskiego”, no to urzekające stroje, które zaprojektowała Teresa Targońska. Ona zresztą jeszcze robiła potem [kostiumy] do „Burzy” Szekspira. Niesamowite, uważam, że to kobieta, która była jednym z najwybitniejszych scenografów i kostiumologów. To, co ona robiła, jeśli chodzi o projekty kostiumów to był totalny odjazd. Po prostu ona wiedziała, że kostium nie może przeszkadzać w teatrze ruchu i to mało kto ma taką wiedzę, bo jeśli ktoś jest tylko plastykiem i robi projekt estetycznie fajny, wszystko się niby zgadza, a potem się okazuje, że zakładasz cokolwiek i ani ręką, ani nogą nie można ruszyć, więc to też jest bardzo ważne. Ona zrobiła bardzo piękne stroje, które świetnie korespondowały z tym, co robił Malczewski. One były bardzo malarskie, bardzo piękne, bardzo zwiewne. Ona czuła ruch, czuła scenę."2
 
Teresa Targońska-Błeszyńska zmarła 14 stycznia 2017 roku.

 


Nagrody i wyróżnienia

 
Scenografie autorstwa Teresy Targońskiej-Błeszyńskiej były nagradzane na ogólnopolskich festiwalach teatralnych3
W 1964 roku w Kaliszu podczas IV Kaliskich Spotkań Teatralnych Teresa Targońska-Błeszyńska otrzymała wyróżnienie za scenografię do przedstawienia „Zielony gil” z Teatru im. Bogusławskiego w Kaliszu
Na festiwalu w Toruniu w 1968 roku otrzymała nagrodę za scenografię do przedstawienia „Zielony Gil” Triso de Moliny w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym Koszalin-Słupsk.
W następny roku – 1969 Targońska-Błeszyńska została wyróżniona za scenografię do przedstawienia „Życie jest snem” z Teatru im. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim w Kaliszu na IX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. 
 
 
Oprac. Agnieszka Góra-Stępień



1 Rozmowa z Teresą Targońską, przeprowadzona 22.10.2004 r. w ramach programu „Historia Mówiona” Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”.

2 Rozmowa z Mirosławem Olszówką, przeprowadzona 26.02.2009 r. w ramach programu „Historia Mówiona” Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”.

3 Za: http://www.encyklopediateatru.pl/osoby/10354/teresa-targonska [data dostępu: 18.01.2017]