Jak czytamy w egzemplarzu “Szopki”: Książka wydana nakładem Okręgu II Związku Rezerwistów, s. 76. Odbito czcionkami Drukarni „Popularnej” ul. Żmigród 1.
W „Lubelskiej szopce politycznej” jej autor Józef  Łobodowski dokonał autobiograficznego wyznania i rozrachunku z komunistyczną przeszłością.

Wacław Gralewski: Podczas przedstawień szopki autor sam recytował swe wyznanie. Szopka wywołała dość duże wrażenie i poruszenie w Lublinie. W redagowanym przez siebie „Expresie Lubelskim” w dniu 8 grudnia 1937 roku umieściłem recenzje. Omawiając owe końcowe wyznania, określiłem je następująco: “Pomysł finału jako pewnego rodzaju autorecitalu poetyckiego był oryginalny. Było to chwilami wyznanie poety, a chwilami »Spowiedź chuligana«, wyładowana w formę ekspresji literackiej.”

Recenzja wywołała silne echo. Była ostra, ale i rzeczowa. Łobodowski zapowiedział napisanie odpowiedzi polemicznej, ale ostatecznie obietnicy nie dotrzymał. Być może doszedł do wniosku, że recenzję po jego wyznaniach należy uważać za kropkę nad “i”. [1]

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska