Ulica Kalinowszczyzna w Lublinie – historia ulicy

Ulica Kalinowszczyzna przebiega po starym szlaku komunikacyjnym sięgającym czasów przedlokacyjnych. Częściowo prowadzi w przekopanym w początkach XIX wieku wąwozie, w którym płynęła niegdyś rzeczka Muchawiec.

 

 


Spis treści:
1. Historia ulicy Kalinowszczyzna
2. Obiekty
3. Z „Katalogu zasobów kulturowych miasta Lublina”
4. Wspomnienia o ulicy Kalinowszczyzna
5. Literatura



Historia ulicy Kalinowszczyzna

Wzdłuż linii ulicy Kalinowszczyzna biegł stary szlak handlowy prowadzący na Ruś. Droga ta wiodła również do Słomianego Rynku będącego centrum jurydyki królewskiej Kalinowszczyzna. Przed wybuchem II wojny światowej stanowiła ona część miasta zwaną dzielnicą żydowską. Ulica Kalinowszczyzna w II połowie XX wieku uległa znacznym przeobrażeniom. Jeszcze do początku lat 70. była zabudowana drewnianymi i murowanymi domami – głównie parterowymi – otoczonymi bujnymi ogrodami i sadami. Obecnie znajdują się tutaj zespoły dużych bloków mieszkalnych.



Obiekty

Kościół pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, klasztor salezjanów>>> czytaj więcej

Kościół pw. św. Agnieszki i klasztor augustianów >>> czytaj więcej

Kapliczka przy zbiegu ulic Kalinowszczyzna i Dembowskiego >>>czytaj więcej
Cmentarz żydowski na wzgórzu zwanym „Grodzisko”, ul. Sienna – Kalinowszczyzna. >>> zobacz więcej

Dworek Wincentego Pola (obecnie muzeum) z końca XVIII wieku, przeniesiony z ul. Łęczyńskiej w latach 70. XX wieku.

Studnia kołowrotowa z obudową, ul. Kalinowszczyzna 62.

Zdrój na Słomianym Rynku z końca XIX wieku >>> czytaj więcej

Miejsce straceń więźniów Zamku Lubelskiego (przy murze kirkutu)



Z „Katalogu zasobów kulturowych miasta Lublina”

 Urbanistyka:

411

Zespół urbanistyczny Kalinowszczyzny:

a) dawny cmentarz żydowski tzw. „Grodzisko", XVI wiek,

b) Białkowska Góra,

c) teren pomiędzy ulicami: Kalinowszczyzna, Tatarska, Trasa W-Z,

d) dom, ul. Sienna 9, murowany,

e) dom, ul. Kalinowszczyzna 25, murowany,

f) dom, ul. Kalinowszczyzna 27, murowany.

 

Obiekty sakralne – kościoły i zespoły klasztorne

462

Zespół klasztorny franciszkanów, obecnie salezjanów, ul. Kalinowszczyzna nr 3:

a) kościół, obecnie parafialny pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, murowany w latach 1626–1649, przebudowany na wytwórnię sukna po 1827, zniszczony w latach 1914–1918, gruntownie przebudowany z podziałem na dwie kondygnacje w latach 1928–1930, arch. Bruno Zborowski,

b) klasztor, murowany w latach 1688–1693, przebudowany na wytwórnię sukna w 1827, gruntownie remontowany i częściowo przebudowany, arch. Bruno Zborowski (1928-1930) i Tadeusz Michalak (1982-1986).

 
 

482

Kapliczka przy ulicach Dembowskiego/Kalinowszczyzna, murowana, XIX(?) wiek.

 
 

510

Cmentarz żydowski na wzgórzu zwanym „Grodzisko”, ul. Sienna - Kalinowszczyzna, ( zob.- poz. nr 411).

 
 

615

Ogród klasztorny oo. Salezjanów, dawniej oo. Franciszkanów, ul. Kalinowszczyzna nr 3, XVI–XX wiek

( zob. poz. nr 462 ), układ geometryzujacy

 
 

665

Dworek Wincentego Pola, obecnie muzeum, ul. Kalinowszczyzna 13, drewniany, koniec XVIII wieku, przeniesiony z ul. Łęczyńskiej w latach 1969–1972.

 

 

3.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 17, murowany, 2 poł. XVIII, kilkakrotnie remontowany, XIX i XX w.
4.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 19, murowany, pocz. XIX w.
5.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 23, murowany, po poł. XIX w.
6.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 25, ( zob. poz.nr 411)
7.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 27, ( zob. poz. nr 411 )
8.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 58, murowany, XIX/XX w.
9.
Dom, ul. Kałinowszczyzna 60, murowany, 1902.

 

 



Wspomnienia o ulicy Kalinowszczyzna

Symcha Wajs:

Stary Kirkut na Kalinowszczyźnie, to jest najstarszy cmentarz żydowski w Lublinie. Powstał na początku XVI wieku. Tu są groby wszystkich znanych, zasłużonych ludzi, którzy żyli w tym okresie w Lublinie. Pierwszy nagrobek na tym cmentarzu pochodzi z 1541 roku. Był tu pochowany Żyd imieniem Kopelman. Pochowani tu są najwięksi uczeni żydowscy z Lublina i nie tylko z Lublina, np. Marszal w 1579 roku. Wielu, wielu innych ludzi. (...).
 

Barbara Klepacka:

Słomiany Rynek pełnił rolę parku. Bawiły się tam dzieci, matki z dziećmi przychodziły. Pamiętam, że przychodziła tam też regularnie pani, która wzbudziła w nas wielki podziw i zainteresowanie: ona miała za zadanie opiekować się dziećmi, które przychodziły do tego parku i byliśmy po prostu strasznie zdziwieni, kiedy przyniosła ze sobą warcaby i jeszcze jakieś gry, zabawy, skakanki. (...).

 

Przeczytaj>>> więcej wspomnień o ulicy Kalinowszczyzna w bazie Historii Mówionej

 

Opracowanie: Ewa Sękowska

Ulica Kalinowszczyzna w Lublinie – historia ulicy

Ulica Kalinowszczyzna przebiega po starym szlaku komunikacyjnym sięgającym czasów przedlokacyjnych. Częściowo prowadzi w przekopanym w początkach XIX wieku wąwozie, w którym płynęła niegdyś rzeczka Muchawiec.

 

 

Spis treści:
1. Historia ulicy Kalinowszczyzna
2. Obiekty
3. Z „Katalogu zasobów kulturowych miasta Lublina”
4. Wspomnienia o ulicy Kalinowszczyzna
5. Literatura

Historia ulicy Kalinowszczyzna

Wzdłuż linii ulicy Kalinowszczyzna biegł stary szlak handlowy prowadzący na Ruś. Droga ta wiodła również do Słomianego Rynku będącego centrum jurydyki królewskiej Kalinowszczyzna. Przed wybuchem II wojny światowej stanowiła ona część miasta zwaną dzielnicą żydowską. Ulica Kalinowszczyzna w II połowie XX wieku uległa znacznym przeobrażeniom. Jeszcze do początku lat 70. była zabudowana drewnianymi i murowanymi domami – głównie parterowymi – otoczonymi bujnymi ogrodami i sadami. Obecnie znajdują się tutaj zespoły dużych bloków mieszkalnych.


Obiekty

Kościół pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, klasztor salezjanów>>> czytaj więcej

Kościół pw. św. Agnieszki i klasztor augustianów >>> czytaj więcej

Kapliczka przy zbiegu ulic Kalinowszczyzna i Dembowskiego >>>czytaj więcej
Cmentarz żydowski na wzgórzu zwanym „Grodzisko”, ul. Sienna – Kalinowszczyzna. >>> zobacz więcej

Dworek Wincentego Pola (obecnie muzeum) z końca XVIII wieku, przeniesiony z ul. Łęczyńskiej w latach 70. XX wieku.

Studnia kołowrotowa z obudową, ul. Kalinowszczyzna 62.

Zdrój na Słomianym Rynku z końca XIX wieku >>> czytaj więcej

Miejsce straceń więźniów Zamku Lubelskiego (przy murze kirkutu)


Z „Katalogu zasobów kulturowych miasta Lublina”

 Urbanistyka:



411

Zespół urbanistyczny Kalinowszczyzny:

a) dawny cmentarz żydowski tzw. „Grodzisko", XVI wiek,

b) Białkowska Góra,

c) teren pomiędzy ulicami: Kalinowszczyzna, Tatarska, Trasa W-Z,

d) dom, ul. Sienna 9, murowany,

e) dom, ul. Kalinowszczyzna 25, murowany,

f) dom, ul. Kalinowszczyzna 27, murowany.

 

Obiekty sakralne – kościoły i zespoły klasztorne



462

Zespół klasztorny franciszkanów, obecnie salezjanów, ul. Kalinowszczyzna nr 3:

a) kościół, obecnie parafialny pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, murowany w latach 1626–1649, przebudowany na wytwórnię sukna po 1827, zniszczony w latach 1914–1918, gruntownie przebudowany z podziałem na dwie kondygnacje w latach 1928–1930, arch. Bruno Zborowski,

b) klasztor, murowany w latach 1688–1693, przebudowany na wytwórnię sukna w 1827, gruntownie remontowany i częściowo przebudowany, arch. Bruno Zborowski (1928-1930) i Tadeusz Michalak (1982-1986).

 
 


482

Kapliczka przy ulicach Dembowskiego/Kalinowszczyzna, murowana, XIX(?) wiek.

 
 


510

Cmentarz żydowski na wzgórzu zwanym „Grodzisko”, ul. Sienna - Kalinowszczyzna, ( zob.- poz. nr 411).

 
 


615

Ogród klasztorny oo. Salezjanów, dawniej oo. Franciszkanów, ul. Kalinowszczyzna nr 3, XVI–XX wiek

( zob. poz. nr 462 ), układ geometryzujacy

 
 


665

Dworek Wincentego Pola, obecnie muzeum, ul. Kalinowszczyzna 13, drewniany, koniec XVIII wieku, przeniesiony z ul. Łęczyńskiej w latach 1969–1972.

 

 

3.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 17, murowany, 2 poł. XVIII, kilkakrotnie remontowany, XIX i XX w.
4.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 19, murowany, pocz. XIX w.
5.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 23, murowany, po poł. XIX w.
6.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 25, ( zob. poz.nr 411)
7.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 27, ( zob. poz. nr 411 )
8.
Dom, ul. Kalinowszczyzna 58, murowany, XIX/XX w.
9.
Dom, ul. Kałinowszczyzna 60, murowany, 1902.

 

 


Wspomnienia o ulicy Kalinowszczyzna

Symcha Wajs:

Stary Kirkut na Kalinowszczyźnie, to jest najstarszy cmentarz żydowski w Lublinie. Powstał na początku XVI wieku. Tu są groby wszystkich znanych, zasłużonych ludzi, którzy żyli w tym okresie w Lublinie. Pierwszy nagrobek na tym cmentarzu pochodzi z 1541 roku. Był tu pochowany Żyd imieniem Kopelman. Pochowani tu są najwięksi uczeni żydowscy z Lublina i nie tylko z Lublina, np. Marszal w 1579 roku. Wielu, wielu innych ludzi. (...).
 

Barbara Klepacka:

Słomiany Rynek pełnił rolę parku. Bawiły się tam dzieci, matki z dziećmi przychodziły. Pamiętam, że przychodziła tam też regularnie pani, która wzbudziła w nas wielki podziw i zainteresowanie: ona miała za zadanie opiekować się dziećmi, które przychodziły do tego parku i byliśmy po prostu strasznie zdziwieni, kiedy przyniosła ze sobą warcaby i jeszcze jakieś gry, zabawy, skakanki. (...).

 

Przeczytaj>>> więcej wspomnień o ulicy Kalinowszczyzna w bazie Historii Mówionej

 

Opracowanie: Ewa Sękowska