Ulica Ewangelicka w Lublinie – historia ulicy

Ulica Ewangelicka łączy ulicę Spokojną z Krakowskim Przedmieściem.

 

Spis treści:
1. Nazwa ulicy
2. Historia
3. Ciekawe obiekty
4. Zabudowa mieszkalna
5. Literatura



Nazwa ulicy

Nazwa ulicy Ewangelickiej pochodzi od wzniesionego tu w latach 1785–1788 kościoła ewangelickiego. Po raz pierwszy pojawia się w II ćw. XIX w. Po II wojnie światowej uległa przemianowaniu na ulicę Waryńskiego, by obecnie znów powrócić do pierwotnej nazwy.


Historia

Ulica występuje na planach miasta począwszy od XVIII w.



Ciekawe obiekty

Zespół kościoła ewangelicko-augsburskiego pw. św. Trójcy:
a. kościół, mur., 1785-1788, bud. Zillecher? ( może Fryderyk Zylchert), rozbud. 1821 i 1885, kilkakrotnie remont. XX,
b. plebania, mur., 1784-1785, remont.: XVIII, XIX i XX,
c. cmentarz przykościelny z XVIII w.,
d. drewostan, w tym: dąb bezszypułkowy ( odmiana nieszypułkowa - 175 cm obwodu na wys. 1.3 m.), lipa drobnolistna (365 cm w obwodzie j.w.) lipa drobnolistna ( 335 cm w obwodzie j.w.) kasztanowiec zwyczajny ( 280 cm w obwodzie j.w. ).

Ogród przykościelny przy kościele ewangelicko-augsburskim, XVIII/XIX, ob. skwer miejski, układ mieszany. Zobacz więcej na ten temat >>


Zabudowa mieszkalna

Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina wymienia przy ulicy Ewangelickiej następujące budynki o znaczącej wartości kulturowej i historycznej:
Dom, ul. Ewangelicka nr 4, mur., 1902.
Dom, ul. Ewangelicka nr 6, mur., XIX/XX.
Dom, ul. Ewangelicka nr 8, mur., 1909.
 
 
 
Opracowała Ewa Sękowska

 


Literatura

Stasiak Marek (oprac.), Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina, Studium ochrony wartości kulturowego krajobrazu i środowiska miasta Lublina, Lubelska Pracownia Urbanistyczna, Lublin 1999.

Katalog zabytków (architektury zabytkowej), oprac. mgr Jadwiga Czerepińska, mgr Czesław Kiełboń, mgr Karol Majewski, Studium historyczno – urbanistyczne do planu szczegółowego śródmieścia Lublina, Lublin 1969.

Parafia Ewangelicko-Augsburska w Lublinie, historia – tradycja – współczesność, pod red. ks. dr. D. Chwastka, Lublin 2007.

Ulica Ewangelicka w Lublinie – historia ulicy

tagi:
Ulica Ewangelicka łączy ulicę Spokojną z Krakowskim Przedmieściem.

 

Spis treści:
1. Nazwa ulicy
2. Historia
3. Ciekawe obiekty
4. Zabudowa mieszkalna
5. Literatura

Nazwa ulicy

Nazwa ulicy Ewangelickiej pochodzi od wzniesionego tu w latach 1785–1788 kościoła ewangelickiego. Po raz pierwszy pojawia się w II ćw. XIX w. Po II wojnie światowej uległa przemianowaniu na ulicę Waryńskiego, by obecnie znów powrócić do pierwotnej nazwy.


Historia

Ulica występuje na planach miasta począwszy od XVIII w.


Ciekawe obiekty

Zespół kościoła ewangelicko-augsburskiego pw. św. Trójcy:
a. kościół, mur., 1785-1788, bud. Zillecher? ( może Fryderyk Zylchert), rozbud. 1821 i 1885, kilkakrotnie remont. XX,
b. plebania, mur., 1784-1785, remont.: XVIII, XIX i XX,
c. cmentarz przykościelny z XVIII w.,
d. drewostan, w tym: dąb bezszypułkowy ( odmiana nieszypułkowa - 175 cm obwodu na wys. 1.3 m.), lipa drobnolistna (365 cm w obwodzie j.w.) lipa drobnolistna ( 335 cm w obwodzie j.w.) kasztanowiec zwyczajny ( 280 cm w obwodzie j.w. ).

Ogród przykościelny przy kościele ewangelicko-augsburskim, XVIII/XIX, ob. skwer miejski, układ mieszany. Zobacz więcej na ten temat >>


Zabudowa mieszkalna

Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina wymienia przy ulicy Ewangelickiej następujące budynki o znaczącej wartości kulturowej i historycznej:
Dom, ul. Ewangelicka nr 4, mur., 1902.
Dom, ul. Ewangelicka nr 6, mur., XIX/XX.
Dom, ul. Ewangelicka nr 8, mur., 1909.
 
 
 
Opracowała Ewa Sękowska

 



Literatura

Stasiak Marek (oprac.), Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina, Studium ochrony wartości kulturowego krajobrazu i środowiska miasta Lublina, Lubelska Pracownia Urbanistyczna, Lublin 1999.

Katalog zabytków (architektury zabytkowej), oprac. mgr Jadwiga Czerepińska, mgr Czesław Kiełboń, mgr Karol Majewski, Studium historyczno – urbanistyczne do planu szczegółowego śródmieścia Lublina, Lublin 1969.

Parafia Ewangelicko-Augsburska w Lublinie, historia – tradycja – współczesność, pod red. ks. dr. D. Chwastka, Lublin 2007.