18 Styczeń
WYDARZENIA
1947.01.18Wznowienie zajęć w lubelskich szkołach

W wyniku presji władz wznowiono zajęcia w lubelskich gimnazjach. Frekwencja w szkołach wynosiła od 30% do 80%. Uczniowie, którzy tego dnia nie byli w szkołach, zostali zawieszeni w prawach ucznia, a następnie poddani przesłuchaniom przez specjalne szkolne komisje.   
W zajęciach uczestniczyło najwyżej 10% studentów KUL i UMCS. W tym dniu nie doszło do żadnych manifestacji.

1943.01.18Zawalenie kamienicy przy ul. Szerokiej

W wyniku szabru doszło do zawalenia kamienicy przy ul. Szerokiej 28. W wyniku osunięcia się ściany i sufitu śmierć na miejscu poniósł niejaki Tudziński; jego współtowarzysze zdołali uciec: 

[...] zawiadomiono Straż Pożarną, iż w częściowo zburzonym domu przy ulicy Szerokiej 28, nastąpiło obwalenie się ścian i sufitu w jednej z części domu, a pod gruzami znalazło się kilku ludzi. Natychmiast przystąpiono do usuwania gruzu, jednak zdołano już tylko wydobyć zwłoki mężczyzny, jak się okazało, niejakiego Tudzińskiego. Tudziński wraz z kilkoma innymi wybrał się do byłej dzielnicy getta w poszukiwaniu drzewa. W domu Nr. 28 poczęli oni tak nieostrożnie wyłamywać drzwi i futryny, że spowodowali obwalenie się murów ścian i sufitu. Towarzysze Tudzińskiego zdołali w porę uciec, gdy on natomiast znalazł śmierć pod gruzami.

1943.01.18 - 1943.01.19Warta w magazynach akcji "Reinhardt" - 19 stycznia

Pod dowództwem Hermana Egida wartę w magazynach akcji "Reinhardt" przy ul. Chopina 27 pełnili w trybie nocnym Moniek Czyżyk, Dawid Koch, Chaim Müssel oraz w trybie dziennym Michał Segal i Chaskiel Ułaner.

1942.01.18Prośba Dawida Ołtuskiego o udzielenie pomocy materialnej

Dawid Ołtuski zajmujący stanowisko gońca, zwrócił się z prośbą do Prezydium Judenratu o udzielenie pomocy materialnej. Prośbę swoją umotywował ciężką sytuacją i chorobą:

Dawid Ołtuski, goniec Rady Żydowskiej [...] jest obecnie ciężko chory na tyfus plamisty. Z uwagi na to, że znajude się on i rodzina jego w opłakanej sytuacji materialnej, bez jakichkolwiek środków leczenia się, ma zaszczyt prosić Prezydium, by raczyło łaskawie udzielić wymienionemu Ołtuskiemu większej zapomogi.

Judenrat wyasygnował na pomoc 50 zł jednorazowej pomocy.

1942.01.18Podanie Izraela Hajnsdorfa dotyczące uzyskania przepustki do poruszania się po Krakowskim Przedmieściu

Urzędnik Wydziału Pracy Przymusowej Mężczyzn Izrael Hajnsdorf /zam. Lubartowska 9/ zwrócił się do Prezydium Judenratu z prośbą o uzyskanie specjalnego zaświadczenia umożliwiającego poruszanie się po Krakowskim Przedmieściu:

Jestem zatrudniony w Wydziale Pracy [Przymusowej] Mężczyzn przy Radzie Żydowskiej /ul. Królewska 3/. Ponieważ mieszkam w Dzielnicy Żydowskiej, pracuję zaś poza Dzielnicą, pożądanym jest abym uzyskał odpowiednie zaświadczenie do chodzenia poza Dzielnicę. Takim zaświadczeniem jest obecnie legitymacja na prawo chodzenia na Krakowskim Przedmieściu. W tych warunkach uprzejmie proszę Radę Żydowską o wyjednanie dla mnie legitymacji na prawo chodzenia na ul. Krak.-Przedm.

1942.01.18Ostrzeżenie o konsekwencjach opuszczania getta lub udzielania schronienia Żydom

Władze niemieckie za pośrednictwem Judenratu, powołując się na zarządzenie Gubernatora dystryktu lubelskiego Ernsta Zörnera z 9 grudnia 1941 roku, ostrzegły ludność żydowską Lublina o konsekwencjach za opuszczanie getta lub udzielanie schronienia Żydom nielegalnie przebywającym na terenie dzielnicy, którzy przybyli z innych miejscowości; pobyt na terenie getta lub poza jego granicami, wymagał posiadania specjalnych dokumentów. Karą za niezastosowanie się do zarządzenia była śmierć:

W związku z mającymi miejsce w ostatnich dniach wypadkami aresztowań żydów, zamieszkałych na terenie wyznaczonego im rejonu mieszkalnego /getto/ w Lublinie, za przebywanie poza dzielnicą żydowską oraz za udzielanie schronienia żydom, przybyłym bez specjalnego uprawnienia z innych miejscowości - Rada Żydowska poczuwa się do obowiązku ostrzec żydów, zamieszkałych na terenie dzielnicy żydowskiej, że w myśl rozplakatowanych na murach dzielnicy żydowskiej zarządzenia Gubernatora Dystryktu Lubelskiego z dnia 9 grudnia 1941 r. - żydzi, którzy:

1/ bezprawnie opuszczą wyznaczoną im dzielnicę mieszkalną /getto/ lub

2/ udzielą schronienia żydom, przybyłym bez zezwolenia z innych miejscowości, ukarani będą śmiercią.

[...] Do opuszczenia [...] rejonu mieszkalnego /getta/ uprawnieni są żydzi, którzy mogą wylegitymować się: 1/ dokumentami lub dowodami, stwierdzającymi pełnienie obowiązku pracy dla Władz Niemieckich poza gettem [...] lub 2/ wezwaniami Władz oraz instytucji publicznych [...]. Żydzi, którzy mieszkają poza dzielnicą żydowską /poza gettem/, powinni legitymować się zezwoleniem Władz Niemieckich na zamieszkiwanie poza gettem [...].

1942.01.18Zapotrzebowanie na robotników żydowskich do pracy przy rozładunku węgla - 18 stycznia

Władze niemieckie za pośrednictwem Judenratu wyraziły zapotrzebowanie na kilkudziesięciu robotników żydowskich, którzy zatrudnieni mieli zostać przy rozładunku węgla dla elektrowni miejskiej. Zainteresowani Żydzi mieli stawić się w biurze Niemieckiego Urzędu Pracy przy ul. Królewskiej 3 w dniu 19 stycznia:

[...] Do wyładunku węgla dla Elektrowni Miejskiej [...] potrzeba kilkudziesięciu robotników żydowskich. Robotnicy otrzymują wynagrodzenie [...]. Po pracy robotnicy będą mogli wracać do domu. Zgłosić się należy w poniedziałek, dnia 19 bm. punktualnie o godz. 7.30 do lokalu Judeneinsatzstelle, Królewska 3.

1941.01.18Wystosowanie zaproszeń dla członków Judenratu

Komendant obozu pracy przy ul. Lipowej 7 wystosował do radnych Judenratu zaproszenie na koncert, który miał odbyć się w dniu 18 stycznia na terenie obozu. Aprobatę wyrazili następujący radni: 1/ Bursztyn Ajzyk, 2/ Dawidshon Dawid, 3/ Edelsztajn Dawid, 4/ Hochgemajn Dawid, 5/ Kantor Aron Jankiel, 6/ Kelner Jakub, 7/ Lerner Nachman, 8/ Lewi Aleksander oraz 9/ Wajselfisz Josef. Odmówili Prezes Henryk Bekker, Wiceprezes Salomon Kestenberg, zaś Wiceprezes Marek Alten nie podpisał listy.

1940.01.18Uregulowanie opłaty za zastępstwo

Zarząd Żydowskiej Gminy Wyznaniowej wezwał wszystkich Żydów, aby do 18 stycznia do godziny 14, uregulowali opłatę za zastępstwo w wykonywaniu pracy przymusowej za miesiąc grudzień:

[...] Ostrzega się, że wezwanie niniejsze jest ostateczne i że wszyscy ci, którzy wezwaniu temu we wskazanym terminie nie uczynią zadość, zostaną bezwzględnie doprowadzeni do pracy przymusowej [...].

1930.01.18Śmierć od wódki

W dniu 15 bm. na ul. Koziej w Lublinie znaleziono nieznanego mężczyznę w wieku około 60 lat, będącego w stanie nieprzytomnym wskutek nadmiernego użycia alkoholu. Wymienionego osadzono w areszcie Centr. Komis. P. P. do czasu wytrzeźwienia, gdzie nie odzyskawszy przytomności wkrótce zmarł. Zwłoki zabezpieczono.

1930.01.18Usiłowanie samobójstwa - 18 stycznia

W dn. 15-tego bm. usiłowała pozbawić się życia 20-letnia Brandla Beser, zamieszkałą przy ul. Zamojskiej 25. Rzuciła się do Bystrzycy. Na szczęście przechodzący w pobliżu ludzie zauważyli w czas czyn Brandli i wyciągnęli ją z wody. Przyczyną rozpaczliwego kroku młodej dziewczyny były ciężkie warunki materialne, w jakich się od dłuższego czasu znajduje.

1725.01.18Sprawa między Irżkowiczem a Orłowskim

Żyd Chaim Irżkowicz, od 1725 r. arendarz Czechowa od ur. [urodzonego - red.] Jana Orłowskiego, manifestuje, że przy obejmowaniu arendy zapłacił Orłowskiemu 7 imperiałów tzw. rękawicz­nego, a także wypłacił już dwie raty arendalne, 300 i 220 złp, na co uzyskał odpowiednie pokwitowania.

1713.01.18Sprawa Dydyńskiej i seniorów lubelskiej gminy żydowskiej - 18 stycznia 1713 r.

Szl. [szlachetny - red.] Wojciech Borkowski, administrator należących do Kunegundy Dydyńskiej dóbr Czechów, manifestuje przeciwko Żydom synagogi lubelskiej: Lewkowi i jego synowi Jakubowi Lewkowiczowi, Józefowi Aronowiczowi i Aronowi Szmulowiczowi. Dekretem urzędu grodzkiego z 3 I 1713r. w sprawie między Dydyńską a nimi zostali oni zobowiązani do uregulowania w przeciągu dwu tygodni zaległego długu 73 imperiałów z sum, jakie od zmarłego małżonka Dydyńskiej Andrzeja, wojskiego przemyskiego, pożyczyli w 1700 i 1701 r., zabezpieczając je na własnych domach i towarach. Mimo upływu wyznaczonego terminu pieniędzy tych nie zwrócili.
 


 

1710.01.18Sprawa Ostaszewskiego przeciwko Węglińskiemu

Szl. [szlachetny - red.] Wojciech Ostaszewski, administrator należących do chorążego bydgoskiego Mikołaja Słoniewskiego dóbr miasta Modliborzyce z przyległościami, w imieniu mieszczan i Żydów modliborzyckich protestuje przeciwko ur. [urodzonemu - red.] Krzysztofowi Węglińskiemu, wojskiemu ciechanowskiemu, posesorowi [dzierżawcy - red.] zastawnemu części dóbr Słupie i Dąbie, że ten egzekwuje od poddanych świadczenia, które nie były przewidziane kontraktem dzierżawnym. Min. prześladuje Żydów-arendarzy, choć płacą mu oni należne prowenty, od Żyda dzierżawiącego młyn domaga się darmowego mielenia swojego zboża i odsypu od mieliwa, bezprawnie usunął Żyda dzierżawiącego browar pod miastem.
 

1706.01.18Sprawa Kuczewskiego przeciwko seniorom lubelskiej gminy żydowskiej

Relacja o złożeniu pozwu z 10 XII 1705 r. do trybunału koronnego lubelskiego dla starszych [przedstawiciele gminy żydowskiej przed władzami państwowymi - red.] synagogi lubelskiej: Rubina, Elkony, Eliasza, Lewka Doktorowicza, Abrahama Doktorowicza, Icka, Lejzora i Zelika. Ks. Tomasz Kuczewski, kanonik łucki, kantor ołycki, prokurator generalny kapituły łuckiej, pozywa w sprawie lokowanych na synagodze różnych sum na ogólną kwotę pięćdziesięciu kilku tysięcy złp i prowizji od nich. M.in. chodziło o 6 tys. złp zapisanych na rzecz kościoła loretańskiego w Ołyce, 2 tys. złp zapisanych na rzecz kościoła w Torczynie inkorporowanego przez kościół katedralny łucki i in.
 

1702.01.18Sprawa Opolskiego przeciwko Moszkowi

Mieszczanin z Markuszowa Wojciech Opolski w imieniu swoim i żony Marianny, a także Anny, Zofii, Jadwigi i Józefa (minoryty) Leszkowiczów, dzieci zamordowanego wójta markuszowskiego Łukasza Leszkowicza, protestuje przeciwko Żydowi Moszkowi, rzeźnikowi markuszowskiemu w związku z zamordowaniem przez niego 22 XII 1701 r. ww. wójta. Do morderstwa doszło w wyniku zatargu na tle odmowy zapłacenia przez Moszka dani rzeźniczej.
 


 

1698.01.18Sprawa Bielskiego przeciwko Chmielowskiemu

Paweł Bielski, sędzia grodzki lubelski, dziedzic Fajsławic i Woli Idzikowskiej, w imieniu swoim i Żyda Icka Łachmanowicza, arendarza karczmy w Fajsławicach, przebywającego aktualnie w prywatnym karcerze, protestuje przeciwko ur. [urodzonemu - red.] Wojciechowi Chmielowskiemu, posesorowi [dzierżawcy - red.] dzierżawnemu dóbr Rososze, że ten kierując się nienawiścią ku Żydom napadł na drodze publicznej na jadącego na jarmark do Krasnegostawu Icka, arendarza u Bielskiego, obrabował go, uprowadził do Rososza i trzyma tam w swoim karcerze. Wszystkie związane z tym straty Bielski szacował na 1300 złp.
 

1695.01.18Sprawa Trojanowskiego i seniorów lubelskiej gminy żydowskiej

Icko Jakubowicz i Beniamin Szymonowicz, seniorzy [przedstawiciele przed władzami państwowymi - red.] gminy lubelskiej, także w imie­niu starszych: Icka Kalmanowicza, Wulfa Abramowicza, Marka Kamienieckiego, Marka Doktorowicza, Majera Ksendrowicza, Izraela Gałdzina, Lewka Abramowicza, Abrama Lewkowicza i Lewka Szmuklerza roborują [zatwierdzaja urzędowo - red.] wystawiony przez siebie 13 I 1695 r. skrypt dłużny, na podstawie którego pożyczali od ur. [urodzonego - red.] Tomasza Stanisława Trojanowskiego sumę 2800 złp.
 


 

1694.01.18Sprawa Fajbowicza przeciwko Malinowskiemu

Żyd lewartowski Lewek Fajbowicz protestuje przeciwko ur. [urodzonemu - red.] Malinowskiemu, mieszkającemu u Aleksandra Malinowskiego w Starościnie, że ten bez żadnego powodu napadł go na drodze, pobił i poranił, gdy Lewek wracał ze wsi Nowodwór do Lewartowa. Załączony akt obdukcji ran na ciele Lewka.
 

1694.01.18Sprawa Żydów krępieckich przeciwko Żydom mełgiewskim

Żydzi Heszyna Jakubowicz i Falk Ickowicz, arendarze karczmy w należącej do referendarza koronnego, starosty lubelskiego Stanisława Szczuki wsi Krępiec i mieście Janów, także w imieniu Żyda Walka Stoczkowicza, karczmarza krępieckiego, protestują przeciwko Wulfowi Kisielowi, jego żonie i synowi, arendarzom w Mełgwi, oraz innym Żydom z Mełgwi, że ci wywołali najpierw tumult w Mełgwi podczas przeprowadzanej przez ur. [urodzonego - red.] [Józefa] Doleckiego egzekucji zaległego podatku szelężnego, a następnie bez żadnego powodu zelżyli obydwu protestujących oraz pobili i poranili Walka Stoczkowicza, gdy wracał z Mełgwi do domu. Załączony akt obdukcji ran na ciele Walka.
 

1694.01.18Sprawa Brzezickiej przeciwko Lejzorowiczowi

Dekret urzędu grodzkiego lubelskiego o publikacji z instancji szl. [szlachetnej - red.] Anny Brzezickiej, wdowy po ur. [urodzonym - red.] Jerzym Głuskim, kary wieczystej banicji [utraty praw publicznych - red.] na Żyda lubelskiego, rzeźnika Marka Lejzorowicza w związku z niespłaceniem przez niego w wyznaczonym wcześniejszym dekretem terminie sumy dłużnej 200 złp, zadągniętej w 1689 r. u zmarłego małżonka powódki.
 


 

1694.01.18Sprawa Drzewieckiego przeciwko Jakubowiczowi i Abramowiczowi - 18 stycznia 1694 r.

Urząd grodzki lubelski zarządza przeprowadzenie szczegółowego śledztwa i odracza rozstrzygnięcie w sprawie z pozwu Władysława Drzewieckiego, podczaszego inflanckiego, przedwko Żydom lubelskim Eliaszowi Jakubowiczowi i Lewkowi Abramowiczowi dotyczą­cej zalegania przez nich ze spłatą zaciągniętego w 1693 r. długu na ogólną sumę 2690 złp.
 




 

1691.01.18Sprawa Jakubowicza, Ickowicza i Stoczkowicza przeciwko Żydom mełgiewskim

Żydzi Szyja Jakubowicz i Falk Ickowicz, arendarze w należącej do Stanisława Szczuki referendarza koronnego, starosty lubelskiego wsi Krępiec, a także Żyd Wałek Stoczkowicz, karczmarz krępiecki protestują przeciwko Żydowi Wulfowi Kisielowi, arendarzowi w Mełgwi, jego żonie i synom, a także innym Żydom mełgiewskim, że ci podczas przeprowadzanej w Mełgwi przez ur. [urodzonego - red.] Józefa Doleckiego egzekucji podatku szelężnego bez żadnej przyczyny znieważyli i zelżyli Jakubowicza, który przejeżdżał przez Mełgiew z Janowa, Stoczkowicza zaś na drodze pobili i obrabowali. Załączony akt obdukcji ran na ciele Stoczkowicza.
 

1680.01.18Sprawa urzędu grodzkiego kazimierskiego i Jelenia przeciwko urzędnikom kazimierskim

Relacja o złożeniu pozwu z 6 X 1679 r. do sądu asesorskiego w Jaworowie dla burmistrza Jakuba Roszkowicza, wójta i rajców miasta Kazimierza. Urząd grodzki kazimierski oraz Dawid Jeleń, Żyd kazimierski, pozywają w sprawie zmiany i poprawienia wydanego na nich zaocznie dekretu sądu asesorskiego z 1 X 1679 r. dotyczącego sprawy restytucji jakichś naczyń metalowych pozabieranych przez uczniów i inne osoby.

1680.01.18Sprawa Lewkowicza i Ickowicza przeciwko Rozwadowskiemu

Żydzi lubelscy Jakub Lewkowicz i Lewek lckowicz prezentują urzędowi rany i urazy na ciele, jakie bez żadnego powodu w kamienicy Żyda Zelmana przed cerkwią na Podzamczu zadał im ur. [urodzony - red.] Aleksander Rozwadowski.
 


 

1679.01.18Sprawa między Kalmanowiczem a Ickowiczem

Żyd Icko Kalmanowicz ustanawia syna Abrahama Ickowicza swoim generalnym plenipotentem we wszystkich sprawach.

1670.01.18Sprawa Bajtla przeciwko Łapsowi i innym

Jan Bajtel, cechmistrz lubelskiego podzameckiego cechu kurdybanników, protestuje przeciwko Żydom lubelskim: Szymonowi Łapsowi, Lejzorowi Łapsowi, Ickowi Krzywonosowi, Salamonowi, Salamonowi Moszkowiczowi, Izraelowi Markowiczowi i wdowie Jakubowej, że ci wbrew przywilejowi cechowemu i ze szkodą cechu sprowadzają do Lublina skóry i handlują nimi.

1669.01.18Sprawa Zusmanowicza i innych przeciwko Branickiemu

Żyd Nison Zusmanowicz, rzeźnik lubelski, w imieniu swoim i Żyda Hajzyka, rzeźnika z Ostrowa, protestuje przeciwko ur. [urodzonemu - red.] Mikołajowi Branickiemu, dziedzicowi wsi Tulniki, że ten zagarnął siłą ze stada liczącego 50 wołów pędzonego z jarmarku w Międzyrzecu do Lublina jednego wołu o wartości 80 złp, gdy stado to przepędzane było przez wieś Tulniki.
 

1636.01.18Sprawa Boruchowicza przeciwko Szczuckiemu

Żyd lubelski Marek Boruchowicz okazuje urzędowi rany i obrażenia, jakie podczas jarmarku, bez żadnego powodu, na ulicy przed kamienicą zwaną Konopnicowska zadał mu szl. [szlachetny - red.] Stanisław Stogniew Szczucki z bratankami.

1634.01.18Sprawa zrujnowanego dachu Firleja

Relacja woźnego, że z rekwizycji [pozwu - red.] Żyda lubelskiego Marka Świeczki był we dworze biskupa przemyskiego Henryka Firleja w Lublinie, gdzie widział zrujnowany cały dach. Zniszczeń dokonał nocą jakiś nieznany sprawca.

1630.01.18Sprawa Wolfa przeciwko Lanckorońskiemu

Żyd chełmski Jakub Wolfowicz, w imieniu Wolfa, Żyda z Brodów, protestuje przeciwko rotmistrzowi Janowi Lanckorońskiemu i jego żołnierzom, którzy pobili Wolfa na ul. Żydowskiej, gdy wracał on do swojej gospody i ukradli mu mieszek z sumą 300 złp.

1630.01.18Sprawa wydatków Żydów lubelskich na przemarsz wojsk w 1630 r.

Izrael i Izaak, syndycy [reprezentanci interesów gminy w sprawach publicznych - red.] gminy lubelskiej, oblatują [wpisują do ksiąg urzędowych - red.] rejestry wydatków, jakie Ży­dzi lubelscy ponieśli na przechodzące przez miasto chorągwie Jana Lanckorońskiego, „Pana Budziszewskiego", „Pana hetmana" dowodzona przez rotmistrza Czoporowicza, „Pana wojewodzica bracławskiego", „Pana Lipnickiego". Ponadto „porucz­nikowi Panu Kruszyńskiemu, [który] bywszy w Lublinie, kosztował nas do złotych siedmdziesiąt" i „żołnierzowi Charzyńskiemu, który się przyłączył był do chorągwi JMPana Lanckorońskiego, daliśmy mu złotych pięćdziesiąt".

1630.01.18Sprawa Szmajki przeciwko żołnierzom Lanckorońskiego

Żyd Salamon, famulus [sługa - red.] Żyda Szmajki z Ostroga, protestuje przeciwko żołnie­rzom Jana Lanckorońskiego, którzy napotkawszy na drodze z Lublina do Łęcznej Szmajkę jadącego z towarami, ukradli mu 150 złp w gotówce oraz różne towary, m.in. kilim turecki.

1622.01.18Sprawa Salamona przeciwko Dzierżkowi

Żyd lubelski Salamon protestuje przeciwko podsędkowi ziemskiemu lubel­skiemu Janowi Dzierżkowi, że ten mając z Salamonem sprawę przed sądem wojewodzińskim, przed siedzibą tegoż sądu napadł na niego i dotkliwie pobił. Załączony akt obdukcji urazów na ciele Salamona.

1618.01.18Sprawa między Ładą a Izaakowiczem i Bejlą

Relacja woźnego o dokonanej intromisji [sądowym wprowadzeniu w posiadanie nieruchomości - red.] małżonków Szymona Izaakowicza i Bejli, Żydów lubelskich, do domu drewnianego z ogrodem na lubelskim Pod­zamczu, położonego między domem szewca Bartłomieja Wieczorka i posesją Żyda Efraima, nabytego od ur. [urodzonego - red.] Wiktoryna Łady.

1601.01.18Sprawa między Koszuńskim a Pszonką Strzeszkowskim

Szl. [szlachetny - red.] Adam Koszuński ceduje na rzecz szl. Stanisława Pszonki Strzeszkowskiego dom drewniany na lubelskim Podzamczu, w sąsiedztwie domu Żyda Lewka, który przejął w związku z niespłaconą sumą zastawną 40 złp zabezpieczoną na tym domu od Żyda Abrahama Karmana i jego żony Pessy.

1589.01.18Sprawa między Rubinowiczem i Rozą a Wolskim

Żyd lubelski Jakub Rubinowicz z żoną Rozą, córką Józefa Doktorowicza ze­znają, że wzięli od kupca warszawskiego Jana Wolskiego na rok czasu kredyt na sumę 450 złp i zabezpieczają go na swoich dobrach ruchomych i nieruchomych. Poręczycielem kredytu był kupiec lubelski, Żyd Marek Mendlowicz.