25 Czerwiec
WYDARZENIA
1943.06.25Transport Żydów z KL Lublin - 25 czerwca

Z KL Lublin wywieziono do obozu KL Auschwitz 426 Żydów oraz 626 Żydówek.

1942.06.25Liczba zgonów - 25 czerwca

W getcie na Majdanie Tatarskim zmarł Pałtiel Szwarcbier.

1942.06.25Wezwanie do stawienia się po odbiór J-Ausweisu

W siedzibie Judenratu przy ul. Rolnej 18 mieli obowiązek stawić się wszyscy Żydzi przebywający w getcie na Majdanie Tatarskim, którzy nie posiadali jeszcze J-Ausweisu:

Wszyscy mieszkańcy osiedla Majdan Tatarski, którzy się do niego zgłosili i nie posiadają jeszcze J-Ausweisów, muszą zgłosić się w czwartek, 25 czerwca 1942 roku podczas godzin urzędowania biura Rady Żydowskiej przy ulicy Rolnej 18. To ostatnia szansa aby uzyskać J-Ausweis. Po upływie tego terminu lista osób posiadających J-Ausweisy zostanie ostatecznie zamknięta.

1942.06.25Wzrost znaczenia nadzoru organów SS nad żydowską siłą roboczą

Kierownik Wydziału Pracy w Rządzie GG doktor Frauendorfer wydał okólnik, w którym zwrócił się do wszystkich Wydziałów Pracy i Urzędów Pracy w poszczególnych dystryktach o nawiązanie współpracy z Dowódcami SS i Policji w kwestii wykorzystania żydowskiej siły roboczej:

[...] Przy zatrudnieniu Żydów narusza się interesy policji. Zarządzam przeto z natychmiastową mocą, że zatrudniać Żydów wolno tylko po uprzednim porozumieniu się z odnośnym miejscowym dowódcą policji. Urzędom pracy zakazuje się aż do odwołania podejmowania wszelkich kroków związanych z wyrównywaniem niedoboru siły roboczej w poszczególnych okręgach. Należy oczekiwać, że policja w przyszłości będzie się zajmować sama wykorzystywaniem w pewnym zakresie żydowskiej siły roboczej, a zwłaszcza w przemyśle zbrojeniowym. W tych warunkach rola pośrednicząca urzędów pracy odpada. Ewentualne prośby policji o pomoc, skierowane do urzędów pracy, należy oczywiście w miarę możliwości spełnić [...].

1941.06.25Nakaz stawiania się na roboty do Świdnika - 25 czerwca

Niemiecki Urząd Pracy zarządził stawienie się na placu dworcowym wszystkich robotników żydowskich, którzy są zatrudnieni przy rozbudowie lotniska w Świdniku; Żydzi, którzy nie stawili się, mieli zostać uznani za sabotażystów: 

[...] Niezgłoszenie się [...] do pracy w Świdniku będzie uważane za sabotaż i karane z całą surowością.

1941.06.25Zapotrzebowanie na żydowskich robotników - 25 czerwca

Lubelska firma "Zientarz i Mierzwiński" zgłosiła zapotrzebowanie na 30 robotników żydowskich, w wieku 20-30 lat, którzy mieli zostać zatrudnieni na terenie Lublina; dla robotników przewidziano wynagrodzenie oraz 2 kg wołowiny dziennie. Zainteresowani mogli zgłaszać się do siedziby Niemieckiego Urzędu Pracy przy ul. Królewskiej 3.

1940.06.25Rejestracja Żydów na wyjazd do Stanów Zjednoczonych

Judenrat podał do publicznej wiadomości informację, że w konsulacie Stanów Zjednoczonych w Berlinie rozpoczęła się rejestracja Żydów, którzy reflektują wyjazd do USA; zaznaczono jednoczęśnie, że wizy mogą zostać przyznane dopiero za 6-7 lat, co było wynikiem stosowania przez władze amerykańskie tzw. kwot imigracyjnych. Z ramienia Judenratu wszelkie formalności realizował Wydział Emigracyjny z siedzibą przy ul. Lubartowskiej 11:

[...] Konsulat Amerykański w Berlinie rejestruje reflekantów na wyjazd do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej.

Zaznaczamy, iż rejestrujący winni się liczyć z tym, że otrzymanie wizy może nastąpić dopiero za 6-7 lat, a to z powodu przepełnienia kwoty imigracyjnej na kilka lat z góry. Rejestracja jest pierwszym krokiem przygotowawczym na wyjazd do Ameryki, gdyż bez tego reflektant traci w ogóle możność uzyskania kiedykolwiek wizy amerykańskiej.

Wobec tego zalecamy osobom, mającym krewnych w U.S.A., na których mogą liczyć, że wyślą im na życzenie wezwanie i papiery gwarancyjne t. zw. affidavity, ażeby się rejestrowali w Konsulacie Amerykańskim za pośrednictwem Wydziału Emigracyjnego przy Radzie Żydowskiej.

Wydział Emigracyjny udziela wszelkich informacji, dotyczących tej rejestracji oraz załatwia podania do Konsulatu Amerykańskiego w tej sprawie.

1940.06.25Utworzenie tzw. kadry robotników

Ciągła potrzeba zwiększania kontynkentów robotników żydowskich, wymusiła na Judenracie utworzenie tzw. kadry robotników, którzy powoływani byliby do pracy przymusowej na terenie miasta, zaś zakwaterowani zostaliby w obozie przy ul. Lipowej 7 na okres 4 tygodni. Zgodnie z zarządzeniem robotnicy zatrudnieni w tej formacji otrzymaliby przywileje w postaci możliwości otrzymywania z zewnątrz paczek żywnościowych, opuszczania obozu, a nawet pobytu w niedziele w domu. Rejestracja robotników miała trwać pomiędzy 25 a 27 czerwca:

[...] Dla zapewnienia niezbędnego kontyngentu robotników, na zarządzenie Komendanta Obozu pewna część zgłaszających się do pracy zostaje zatrzymana na przeciąg kilku dni. Niezależnie od tego prawie codzień ściąga się ludzi do pracy z ulic miasta. [...] Dla zagwarantowania ludności żydowskiej spokoju i dania jej możności normalnej pracy Rada Żydowska przystępuje do organizacji kadry robotników, która stanowić będzie stałą rezerwę, mogącą być używaną do robót doraźnych. Praca w kadrze będzie się odbywała na terenie miasta Lublina i będzie trwała nie dłużej niż 4 tygodnie. Powołani pracujący w kadrze będą mogli otrzymywać jedzenie z domu oraz przepustki do miasta. W niedziele będą mogli pozostawać przez cały dzień w domu. Po upływie czterech tygodni powołani zostaną do pracy w kadrze nowi robotnicy [...].

1931.06.25W powodzi samobójstw - 25 czerwca

We wtorek ubiegły dokonano w Lublinie aż trzy zamachy samobójcze. W barakach przy ul. Krochmalnej 4 usiłowała pozbawić się życia 23-letnia Helena Bardziel. W gmachu Urzędu Pocztowego "Lublin 2" napiła się esencji octowej w celu samobójstwa 17-letnia Zofja Kowalska (Snopkowska 13). Na stacji kolejowej w Lublinie usiłował się otruć Władysław Petronik z Rudna, powiatu radzyńskiego. Uczynił to z braku środków do życia. We wszystkich wypadkach pierwszej pomocy udzieliło Pogotowie Ratunkowe. Wszyscy troje umieszczeni zostali w szpitalu Szarytek.

1930.06.25Skutki libacji - 25 czerwca

Onegdaj dn. 23 bm. 21-letni Jan Gospodarek (Czechowska 30) udał się z paru kolegami na libacje, w czasie której, po kilku kieliszkach między "towarzystwem" wynikła sprzeczka. Od słów przeszło do bijatyki. W trakcie bójki najwięcej ucierpiał Gospodarek, który otrzymał ciężką ranę cięto-tłuczoną w głowę. Gospodarkowi udzieliło pomocy Pogotowie Ratunkowe.

1930.06.25Za puszczenie w obieg fałszywych pieniędzy

W tych dniach pociągnięto do odpowiedzialności za usiłowanie puszczenia w obieg fałszywych monet 2-złotowych Józefa Czyżewskiego, zam. Unicka 14. Jeżowski Ludwik (Krochmalna 6) zameldował, że płacąca za lody w sodówce Ungaszona (Krak. Przedm. 28) córka właściciela przy wydawaniu reszty z 20 zł dała mu jeden fałszywy banknot 5 zł. Policja sporządziła protokół.

1930.06.25Fałszywa 2-a złotówka

Hochman Rudolf, zam. w Niedrzwicy Dużej doniósł o puszczeniu w obieg fałszywej monety 2- złotowej przez Federbausza Moszka, Zielona 20.

1930.06.25Zaginął

Śpiewak Agnieszka 1-go Maja 36, donosi o zaginięciu syna Jana, lat 13, który w dn. 21 bm. wyszedł z domu i dotychczas nie powrócił.

1930.06.25Kradzieże - 25 czerwca

Kosakowskiej Helenie (Wieniawska 4), skradziono pudełko metalowe z napisem "W. K." zawierające obrączkę złotą, broszkę bursztynową, pantofelek bursztynowy i damski zegarek złoty, ogólnej wart. 100 zł. Tyczyńskiej Annie, (Sądowa 10), skradziono zegarek damski, wart. 45 zł.

1732.06.25Sprawa Głodowskiego przeciwko Lewkowiczowi

Ur. [urodzony - red.] Adam Głodowski, posesor części dóbr Wola Bobowska, manifestuje przeciw­ko Żydowi Izraelowi Lewkowiczowi, poddzierżawcy myta i browarnego u Jana Wierz­bickiego, chorążego żytomierskiego, o obrazę czci szlacheckiej w obecności rodziny Wierzbickiego.
 


 

1731.06.25Sprawa Zielińskiego przeciwko Żydom łukowskim i Nowosielskiemu

Ur. [urodzony - red.] Jan Zieliński protestuje przeciwko Żydom łukowskim: Ajzykowi, Michałkowi Trzeciakowi, Uzelowi, Nacie, Ozjaszowi, Gierszonowi i in., a także przeciwko staroście łukowskiemu Franciszkowi Nowosielskiemu i jego famulusom [sługom - red.] o utrudnianie mu korzystania z prowentów [dochodów - red.] przyznanych wyrokiem sądowym.

1727.06.25Sprawa Łaskiego przeciwko Wolfowi

Relacja woźnego o nałożeniu aresztu na Żyda Wolfa, arendarza w Garbowie. Areszt nałożony z rekwizycji [zgłoszenia - red.] Andrzeja Łaskiego, ekonoma dóbr klucza kurowskiego należących do Konstancji Szczuczyny, podkanclerzynej WKL, za wiolencje [akty przemocy - red.] w stosunku do Żydów kurowskich i odmowę płacenia należących do synagogi [gminy - red.] kurowskiej świadczeń.

1726.06.25Sprawa Lewkowicza przeciwko Olszewskiemu

Żyd lubelski Icek Lewkowicz protestuje przeciwko szl. [szlachetnemu - red.] Janowi Olszewskiemu o to, że ten w toczącej się przed urzędem grodzkim lubelskim sprawie między Lewkowiczem i Żydem Rafałem Koplewiczem złożył fałszywe świadectwo, za co wziął od Koplewicza 2 imperiały.
 


 

1722.06.25Sprawa między Matuszewskim a Żydami przemyskimi

Paweł Matuszewski, cześnik bracławski, kwituje Żydów przemyskich ze wszystkich pretensji związanych z sumą dłużną 1 tys. złp i kasuje wszystkie własne kroki prawne podjęte w tej sprawie.

1720.06.25Sprawa Węglińskiego przeciwko Eliaszewiczowi - 25 czerwca 1720 r.

Ur. [urodzony - red.] Krzysztof Węgliński w imieniu swoim i matki manifestuje przeciwko Żydowi Manelowi Eliaszewiczowi, że ten wbrew dekretowi urzędu grodzkiego lubelskiego z 27 XI 1719 r. w sprawie między nim a Józefem Węglińskim, ojcem manifestanta, nie wywiązał się w terminie ze spłaty sumy dłużnej 1500 złp.
 


 

1720.06.25Sprawa Skarszewskiego przeciwko Sadowskiemu

Ur. [urodzony - red.] Franciszek Skarszewski, podpułkownik JKM, manifestuje przeciwko staroście słonimskiemu [Ignacemu] Sadowskiemu, że ten udziela opieki i protekcji Żydowi Irszowi Irszewiczowi, obecnie arendarzowi w Łańcuchowie, utrudniając dochodzenie na nim sprawiedliwości. Irszewicz był do niedawna arendarzem u Skarszewskiego w Bychawce, skąd zbiegł, zabierając ze sobą prowenty [dochody - red.] dzierżawne i urządzenia browaru na sumę ok. 1 tys. złp.
 


 

1718.06.25Sprawa między Puzyną a seniorami lubelskiej gminy żydowskiej - 25 czerwca 1718 r.

Relacja woźnego, że z rekwizycji [zgłoszenia - red.] starosty wiszeńskiego Michała Puzyny był w mieście żydowskim w Lublinie, gdzie na mocy skryptu [kwitu - red.] dłużnego z 11 I 1718 r. na rzecz Puzyny podpisanego przez starszych [urzędników gminy odpowiedzialnych za nia przed władzą państwową lub dominialną - red.], którzy zastawiali prowenty [dochody - red.] zwane nową krupką jatkową, ogłosił publicznie prawo Puzyny do wybierania tego prowentu.
 



 

1714.06.25Sprawa Ułańskich i Jakubowiczów

Ur. [urodzony - red.] Michał Ułański z małżonką Domicellą manifestują, że żydowskie małżeństwo aptekarzy lubelskich Alkony i Sary Jakubowiczów jest u nich zadłużone na podstawie skryptu dłużnego na sumę 100 talarów imperiałów, od których prowizja wynosi 12 złp. Z długu tego Ułańscy odebrali już 50 złp na potrzeby związane z płaceniem kontrybucji na rzecz Sasów, resztę Jakubowiczowie są im nadal winni.
 

1711.06.25Sprawa Małeckiego i seniorów lubelskiej gminy żydowskiej - 25 czerwca 1711 r.

Piotr Małecki, prokurator polskiej prowincji jezuitów, w imieniu rektora lubelskiego kolegium jezuickiego Andrzeja Smarzewskiego manifestuje przeciwko seniorom [przedstawicielom gminy żydowskiej przed władzami państwowymi - red.] synagogi lubelskiej [imiona nie wymienione] i całej gminie w sprawie dekretu trybunału koronnego lubelskiego z 1706 r. Synagoga z tytułu różnych kontraktów, asekuracji [zabezpieczeń długu - red.], membran dłużnych z różnych lat winna była kolegium jezuickiemu 127 443 złp, których spłatę wraz z prowizją wspomniany dekret trybunalski rozkładał na 10 lat. Mimo upływu 5 lat, synagoga nie spłacała w wyznaczonym terminie pełnych rat i uregulowała kolegium tylko 12744 złp. Jezuici zastrzegają sobie prowizję od zaległych pieniędzy po 10 złp od stu oraz egzekucję przewidzianej w dekrecie wieczystej banicji [utraty praw publicznych - red.].
 


 

1703.06.25Sprawa Ickowicza przeciwko seniorom lubelskiej gminy żydowskiej
Żyd lubelski Moszko Ickowicz manifestuje, że był gotów zapłacić starszym [tj. seniorom - przedstawicielom gminy przed władzami państwowymi - red.] synagogi lubelskiej: Aronowi Ickowiczowi, Abrahamowi Izraelowiczowi, Danielowi Ickowiczowi, Moszkowi Dawidowiczowi i całej synagodze sumę 14 grzywien jako karę wynikającą z kondemnaty [zaocznego wyroku sądu - red.] na niego nałożonej w sprawie jego prywatnych pretensji do gminy, ale syndyk [przedstawiciel gminy w sprawach publicznych - red.] synagogi nie stawił się.
 
1700.06.25Sprawa [Franciszka] Wolanowskiego

Ur. [urodzony - red.] Franciszek Wolanowski zeznaje, że sumę 1 tys. złp pożyczoną niegdyś u niego przez kahał w Turobinie na podstawie skryptu dłużnego z 1 III 1691 r., podpisanego przez starszych [przedstawicieli gminy przed władzami państwowymi - red.] tamtejszej synagogi: Majera Józefowicza, Natę Lewkowicza, Zelmana Jakubowicza, Lewka Ickowicza, Mendela Łachmanowicza i Icka Wulfowicza, ceduje na lubelski konwent franciszkanów reprezentowany przez ojca Ludwika Regnatowskiego, pełnomocnika konwentu, za co powinna być w klasztornym kościele odprawiana jedna msza tygodniowo.
 

1699.06.25Sprawa Moszkowicza przeciwko Hornowskiemu Majce - 25 czerwca 1699 r.
Żyd Aron Moszkowicz manifestuje, że zgodnie z komplanacją [ugodą - red.], zawartą 26 VIII1698 r. przy pośrednictwie Antoniego Pióro, skarbnika żydaczowskiego, i Żyda Lejzora Abramowicza z ur. [urodzonym - red.] Marcjanem Majko Hornowskim, był gotów wypłacić Hornowskiemu przypadającą na św. Jana ratę 300 złp (z sumy dłużnej 700 złp), ale Hornowski nie stawił się. Załączona relacja z okazania tej sumy urzędowi.
 

 
1698.06.25Sprawa Keuchena przeciwko Skrzyńskiemu i Majerowi - 25 czerwca 1698 r.

Kupiec lubelski Arnold Keychen (Keuchen) manifestuje, że wbrew komplanacji [ugodzie - red.] zawartej 6 V 1698 r. z arendarzem czemiernickim Żydem Majerem ten nie wywiązał się z przyjętego zobowiązania i nie wypłacił Keychenowi wadium w wysokości 1 tys. złp.
 


 

1696.06.25Sprawa Zahorowskiej i seniorów lubelskiej gminy żydowskiej - 25 czerwca 1696 r.

Szl. [szlachetny - red.] Andrzej Kalaficki, plenipotent [przedstawiciel - red.] kasztelana wołyńskiego Stefana Zahorowskiego i jego żony Jadwigi manifestuje, że upomniał się u seniorów [przedstawicieli przed władzami państwowymi - red.] gminy lubelskiej: Nechemii Nuchowicza, Beniamina Szymonowicza, Eliasza Szymonowicza i innych o sumę 2 tys. złp, którą zgodnie ze skryptem z 20 VI 1695 r., wystawionym na rzecz Zahorowskich, mieli wypłacić do 24 VI, ale został odesłany z niczym.
 


 

1696.06.25Sprawa Deszkowskiego i seniorów lubelskiej gminy żydowskiej - 25 czerwca 1696 r.

Ur. [urodzony - red.] Włodzimierz Deszkowski manifestuje, że zgodnie z podpisaną przez seniorów [przedstawicieli przed władzami państwowymi - red.] gminy lubelskiej asekuracją [zabezpieczeniem na majątku gminy - red.] był gotów odebrać od nich czwartą część długu wynoszącego 2 tys. złp, ale nikt z pieniędzmi się nie stawił.
 


 

1695.06.25Sprawa Deszkowskiego przeciwko Kalmanowiczowi - 25 czerwca 1695 r.

Ur. [urodzony - red.] Jan Deszkowski manifestuje, że pomimo upływu terminu Żyd Icek Kalmanowicz nie spłacił sumy dłużnej 1120 złp, którą był winien na mocy skryptu dłużnego wystawionego jego ojcu Włodzimierzowi Deszkowskiemu 22 VI 1694 r.
 


 

1694.06.25Sprawa Jelskiego i Świrczyńskiego przeciwko Aronowiczowi

Ur. [urodzony - red.] Kazimierz Jelski wraz z mieszczaninem lubelskim Stanisławem Świrczyńskim protestują przeciwko rzeźnikowi lubelskiemu, Żydowi Izraelowi Aronowiczowi, że ten zelżył ich słownie, gdy udali się do jego domu, by odebrać dług 100 złp, jaki Izrael winien był Jelskiemu na podstawie skryptu dłużnego z 29 VIII 1687 r.
 

1693.06.25Sprawa Chodubskiego i Bilińskiego przeciwko lubelskiej gminie żydowskiej

Ur. [urodzony - red.] Stefan Chodubski manifestuje w imieniu Adama Bilińskiego, kasztelana zakroczymskiego, że zgodnie z dekretem trybunalskim z 5 VI w sprawie między Bilińskim a gminą lubelską był gotów odebrać w wyznaczonym terminie sumę 10 tys. złp i zasądzoną karę 14 grzywien, ale nikt z reprezentantów gminy z pieniędzmi się nie stawił.
 

1692.06.25Sprawa Charłęskiego przeciwko seniorom lubelskiej gminy żydowskiej

Relacja woźnego, że z rekwizycji [pozwu - red.] Waleriana Charłęskiego, prezbitera lubelskiego konwentu franciszkanów, był w kamienicy seniora [przedstawiciela przed władzami państwowymi - red.] gminy lubelskiej Nechemii Józwowicza, gdzie nałożył areszt na sumę 2900 złp, którą zapisał na majątku gminy nieżyjący już ojciec rekwirenta Władysław Charłęski, a od której sumy Żydzi nie płacili żadnej prowizji.
 

1692.06.25Sprawa Deszkowskiego i Żydów lubelskich

Żydzi lubelscy, rzeźnicy: Noson Kalmanowicz, Ajzyk Isakowicz i Łazarz Ajzykowicz roborują [zatwierdzają urzędowo - red.] wystawiony przez siebie 23 VI 1692 r. w Lublinie na rzecz ur. [urodzonego - red.] Włodzimierza Deszkowskiego skrypt dłużny na sumę 560 złp. Roboracji identycznych skryptów dokonali też tego dnia Żydzi lubelscy: Wulf Abramowicz z synem Moszkiem Abrahamowiczem oraz Ichel Ickowicz.
 

1691.06.25Sprawa Niekraszewicza i Żydów lubelskich - 25 czerwca 1691 r.

Ur. [urodzony - red.] Stefan Niekraszewicz manifestuje przeciwko seniorom [przedstawicielom przed władzami państwowymi - red.] gminy lubelskiej: Jakubo­wi Chaimowiczowi, Ickowi Kalmanowiczowi, Majorowi Doktorowi, Michałowi Ickowiczo- wi, Abrahamowi Litmanowiczowi, Litmanowi Ickowiczowi, Eliaszowi Szymonowiczowi, Eliaszowi Jakubowiczowi, Izraelowi Gałdzie, Markowi Kamienieckiemu, Szmulowi Doktorowiczowi i Wulfowi Szeftelowiczowi, a także syndykom Abrahamowi Judziczowi i Ickowi Pejsakowiczowi, że ci wbrew zawartemu 12 VII 1690 r. kontraktowi, na podstawie którego wzięli od niego sumę 3300 złp, nie zwródli jej w przewidzianym terminie do 24 VI, w związku z czym będzie się on domagał wypłacenia przewidzianego kontraktem wadium w wysokości 3 tys. złp.
 

1691.06.25Sprawa Nisanowicza i Kamienieckiego

Żyd lubelski Pejsak Kantorowicz Nisanowicz zeznaje, że swoją część kamienicy zwanej Doktorowską, położonej przy ul. Żydowskiej, obok kamienicy Józefa Doktorowicza, wraz z należącym do niej sklepem oddaje drogą donacji [darowizny - red.] kupcowi lubelskiemu, Żydowi Perecowi Markowiczowi Kamienieckiemu.
 



 

1689.06.25Sprawa Moszkowicza przeciwko Bojanowskiemu

Żyd lubelski Lewek Moszkowicz prezentuje urzędowi rany i obrażenia, które w synagodze lubelskiej zadał mu ur. [urodzony - red.] Piotr Bojanowski.
 

1680.06.25Sprawa między żydowskim lubelskim cechem rzeźników a lubelskim cechem rzeźników

Seniorzy [urzędnicy wspólnoty odpowiedzialni za nią przed władzą państwową lub dominialną - red.] lubelskiego żydowskiego cechu rzeźników: Salamon Markowicz, Eliasz Włodawski i Jakub Markowicz, manifestują, że zgodnie z zawartymi paktami byli i są gotowi wypłacić cechmistrzom cechu rzeźników w Lublinie Jerzemu Jądrowiczowi i Janowi Jundzie sumę 20 złp i chcą ją cechowi wypłacać corocznie, ale mimo wyznaczonego terminu żaden z nich nie stawił się w urzędzie w celu skwitowania rzeźników żydowskich z tej sumy.

1680.06.25Sprawa Chaimowicza przeciwko Żukowskiemu

Żyd Szymon Chaimowicz, arendarz karczmy w należącej do Stanisława Druszkiewicza, kasztelana lubaczowskiego, wsi Łańcuchów demonstruje urzędowi obrażenia na ciele, jakie we dworze łańcuchowskim zadał mu tamtejszy administrator dóbr Stanisław Żukowski.

1680.06.25Sprawa Zabłockiego i Brzyskiego przeciwko lubelskim żydowskim kupcom skórzanym - 25 czerwca 1680 r.

Paweł Zabłocki i Stanisław Brzyski, cechmistrzowie lubelskiego cechu garbarskiego, protestują przeciwko Żydom lubelskim: Lejzorowi Chaimowiczowi, Abrahamowi, Łach­manowi i innym trudniącym się produkcją i handlem artykułami garbarskimi, że ci nie stosują się do zawartej w Warszawie 27 V 1680 r. komplanacji [układu pojednawczego kończącego spór - red.] i w dalszym dągu naruszają przywileje cechu, przez co garbarze w nim skupieni ponieśli już po zawarciu ugody straty dochodzące do 500 złp.
 


 

1676.06.25Sprawa między Kleszczowskimi a seniorami lubelskiej gminy żydowskiej

Helena Kleszczowska, wdowa po Sewerynie Kleszczowskim, wojskim bracławskim, z synem Aleksandrem Stanisławem, skarbnikiem nowogrodzkim, z jednej strony, z drugiej zaś seniorzy [urzędnicy gminy odpowiedzialni za nią przed władzą państwową lub dominialną - red.] gminy lubelskiej: Jakub Rubinowicz, Wolf Abramowicz, Marek Szmerlowicz i Icek Moszkowicz, roborują [zatwierdzają urzędowo akt sporządzony prywatnie - red.] zawarty między sobą kontrakt dłużny, na podstawie którego gmina zaciągała u Kleszczowskich dług w wysokości 2 tys. złp.
 


 

1672.06.25Sprawa Samuelowiczowej przeciwko Łepkowskiemu i Rozdowskiemu

Żydówka Frejda Samuelowiczowa, żona seniora [urzędnika gminy odpowiedzialnego za nią przed władzą państwową lub dominialną - red.] gminy lubelskiej Jakuba Rubinowicza, prezentuje urzędowi obrażenia na ciele, które zadali jej w jej własnym domu ur. [urodzony - red.] Mikołaj Łepkowski i Mikołaj Rozdowski.

1672.06.25Sprawa między Majorowiczem a Broszkiewiczem

Żyd lubelski Lewek Majorowicz manifestuje, że zgodnie z dekretem urzędu grodzkiego z 10 VI w sprawie między nim a mieszczaninem Maciejem Broszkiewiczem był gotów złożyć w synagodze odpowiednią przysięgę, ale Broszkiewicz nie stawił się.
 


 

1672.06.25Sprawa Broszkiewicza przeciwko Majorowiczowi

Mieszczanin lubelski Maciej Broszkiewicz manifestuje, że Żyd Lewko Majorowicz nie dopełnił nakazanej dekretem urzędu grodzkiego przysięgi.
 


 

1671.06.25Sprawa Dorachowskiego przeciwko Żydom gminy lubelskiej - 25 czerwca 1671 r.

Ojciec Mikołaj Dorachowski, syndyk [reprezentant interesów konwentu w sprawach publicznych - red.] lubelskiego konwentu augustianów, manifestuje, że był i jest gotów odebrać od Żydów gminy lubelskiej przysądzoną konwentowi przez trybunał koronny podwójną karę 14 grzywien, ale Żydzi - mimo upływu wyznaczonego terminu - odkładają spłatę z dnia na dzień i faktycznie jej odmawiają.

 



 

1671.06.25Sprawa królewskiego listu moratoryjnego dla Markowicza

Żyd lubelski Dawid Markowicz oblatuje [wpisuje do ksiąg urzędowych - red.] list moratoryjny Michała Korybuta Wiśniowieckiego z 9 VI 1671 r., w którym król uwalnia go na rok od wszystkich pretensji jego szlacheckich kredytorów.

1671.06.25Sprawa Celińskiego przeciwko Włochowiczowi

Stanisław Celiński, podsędek i podstarości łukowski, manifestuje, że był gotów odebrać od Żyda lubelskiego Michała Włochowicza wynoszącą 1 tys. złp drugą ratę od sumy kapitałowej 2 tys. złp i urzędowo go skwitować, ale mimo mijającego terminu Żyd z pieniędzmi nie stawił się.
 

1670.06.25Sprawa Wulfowicza przeciwko Tamsonowi

Żyd Icko Wulfowicz, kupiec z Łęcznej, protestuje przeciwko Janowi Tamsonowi, faktorowi [pełnomocnikowi do spraw finansowo-majątkowych - red.] Jana Dura, kupca z Brodów, że ten mając jakieś pretensje do kupca lubelskiego, Żyda Łazarza Wilnera i nie zważając na to, że Wulfowicza z Wilnerem nic nie łączy, pod pretekstem, że Wulfowicz handluje towarami Wilnera, najpierw na jarmarku w Podhajcach, a potem w Brodach nałożył areszt na sprzedawane przez protestującego towary, ograniczał jego wolność i zelżył go nieprzystojnymi słowami. Swoje straty z tego tytułu Wulfowicz szacował na dochodzące do 4 tys. złp.

1670.06.25Sprawa Utnera przeciwko Hermanowi

Żyd Lejzor Utner, kupiec lubelski, protestuje przeciwko kupcowi Zachariaszowi Hermanowi, mieszkańcowi Olkusza, że ten wbrew zawartym wcześniej kontraktom nie zgłosił się do Lublina po zakontraktowane u niego towary, czym naraził protestującego na straty finansowe sięgające w przypadku pierwszego kontraktu 4 tys. złp, drugiego zaś 3 tys. złp.

1669.06.25Sprawa Rafalskiego i Pękalskiego

Szl. [szlachetny - red.] Franciszek Rafalski, famulus [sługa - red.] ur. [urodzonego - red.] Kazimierza Gołuchowskiego, manifestuje, że był gotów zwrócić ur. Janowi Pękalskiemu sumę 55 zł węgierskich i 223 talarów imperiałów, które to pieniądze okazał urzędowi, za zastawione u niego, za pośrednictwem Żydów Naty Markowicza i Moszka Szmuklerza, złoto i srebro, ale Pękalski nie stawił się.
 

1669.06.25Sprawa Gnatowskiego przeciwko mieszczanom z Serokomli, Kocka, Adamowa i Michowa

Ur. [urodzony - red.] Jan Gnatowski, kustosz generalny żup wielickich i bocheńskich, protestuje przeciwko mieszczanom z Kocka, Serokomli, Adamowa i Michowa, że ci wbrew prawu zabraniającemu jakiemukolwiek urzędowi pod karą 200 grzywien pobierania nienależnych opłat od Żydów, 16 VI nałożyli na wiozących na jarmark do Radzynia sól Żydów łukowskich: Szmujłę, Abramowicza, Chaimkowicza i Zelikowicza, po 1 złp cła. Zapowiada złożenie pozwu w tej sprawie.
 

1655.06.25Sprawa Żyrzyńskiego i seniorów lubelskiej gminy żydowskiej - 25 czerwca 1655 r.

Ur. [urodzony - red.] Stanisław Żyrzyński kwituje seniorów [przedstawicieli gminy żydowskiej przed władzami państwowymi - red.] gminy lubelskiej: Samuela Mendlowicza, Lewka Józefowicza, Abrahama Litmanowicza, Izaaka Doktorowicza, Icka Judowicza, Lewka Markowicza i Wolfa Manelowicza, z sumy 3 tys. złp, którą byli mu winni na podstawie membrany dłużnej z 6 VIII 1634 r.
 

1655.06.25Sprawa Dąbskiego i Boruchowicza - 25 czerwca 1655 r.

Miecznik nowogrodzki Mikołaj Dąbski kwituje Żyda lubelskiego Łazarza Boruchowicza z sumy 100 złp, stanowiącej ratę od sumy kapitałowej 2300 złp, zaciągniętej niegdyś przez Boruchowicza u jego ojca Krzysztofa Dąbskiego, a przyznanej mu dekretem urzędu grodzkiego lubelskiego z 1650 r. Boruchowiczowi pozostawało jeszcze do spłacenia 1900 złp.
 

1637.06.25Sprawa między Ickowiczami a Leśniowolskim

Żyd lubelski Icko Ickowicz, także w imieniu brata Łazarza, manifestuje, że był gotów wypłacić Marcinowi Leśniowolskiemu, staroście drohickiemu, sumę 4 tys. złp, którą był mu winien na podstawie skryptu [kwitu - red.] dłużnego z 4 III 1637 r., ale Leśniowolski po pieniądze się nie stawił. Załączona relacja z okazania urzędowi tej sumy.

1624.06.25Sprawa między Młotkowskim a Lorią (25 czerwca 1624 r.)

Ur. [urodzony - red.] Gaspar Młotkowski kwituje Żyda lubelskiego Salomona Lorię, doktora medycyny, ze spłaty sumy dłużnej 800 złp.

1624.06.25Sprawa między Lorią a Młotkowskim (25 czerwca 1624 r.)

Excellens [znamienity - red.] Salomon Loria, doktor medycyny, Żyd lubelski zeznaje, że zaciągnął u ur. [urodzonego - red.] Gaspara Młotkowskiego 600 złp kredytu, asekuruje go na swoich dobrach oraz zobowiązuje się spłacić dług do 24 VI 1625 r.

1620.06.25Sprawa Dąbrowskiego przeciwko Wylamowskiemu

Relacja woźnego, że z rekwizycji [pozwu - red.] szl. [szlachetnego - red.] Jana Dąbrowskiego był w sklepie Żydów Marka Gimpela i Abrama, gdzie nałożył areszt na odzież w opieczętowanej skrzyni należącą do szl. Marka Wylamowskiego, skazanego z pozwu Dąbrowskiego na banicję.

1590.06.25Sprawa między Makowską a Markiem

Szl. [szlachetna - red.] Anna Makowska, wdowa po Janie Makowskim i (2° voto) Andrzeju Żbikowskim kwituje Marka, Żyda z Babina, ze spłaty sumy 20 złp jako raty dzierżawnej od arendowanych przez niego dóbr Jaroszowicze.

1587.06.25Sprawa Jakuba przeciwko Maciejowi i innym

Żyd Jakub, mieszkaniec lubelskiego Podzamcza, protestuje przeciwko chłopu Maciejowi i jego kompanom, którzy napadli na niego na drodze, gdy wracał z Turobina i dotkliwie pobili. Załączony akt obdukcji obrażeń na ciele Jakuba.

1466.06.25Sesja sądu wielkiego - 25 czerwca 1466 r.
293. Elżbieta Talążyna (żona) Jana przedstawiła (do wykupu) czarną suknię podbitą lisami, poszwę i trzy dzbany Szymona łaziebnika (zastawione) za trzy grzywny.

 

1466.06.25Sesja sądu gajonego wyłożonego - 25 czerwca 1466 r.
290. Stanisław Biały wraz ze swoją żoną sprzedał kowalowi Stanisławowi Małżonkowi ogród położony między szewcem Michałem Drągiem i Jakubem Winiarzem wzdłuż ulicy poza Lublinem za pięć grzywien bez sześciu groszy, które zostały zapłacone.
291. Wacław, Piotr i Maciej Goczałkowie zostali uniewinnieni w sprawie przeciwko Maciejowi rządcy z Bronowic, gdyż byli gotowi dostarczyć dowody przeciwko niemu, a ten nie stawił się przed sądem.
292. Wawrzyniec Porczek zeznał, że Jan Opoczyński zadośćuczynił mu za ogród zwany „Sempiurkowky”.

 

1466.06.25 - 1466.07.09Sesja sądu powiatkowego
294. Sąd pozwolił Elżbiecie Talążynie sprzedać suknię, poszwę i trzy miski (lub kubki) Szymona łaziebnika.
295. Lorek (został) uniewinniony przy pomocy dwu przysiąg w sprawie z Piotrem Lazarem dotyczącej kopy (groszy) za konia i (innej, dotyczącej?) sześciu grzywien.
296. Mikołaj Tobołek został uniewinniony w sprawie z Piotrem Lazarem o siedem postawów sukna.
297. Młynarz Jakub uniewinnił się przy pomocy przysięgi (od zarzutów) Bernarda w sprawie o sześć grzywien.
298. Maciej rządca Bronowic oczyścił Mikołaja sługę Jakuba Kreidlara z zarzutów, którymi go obwinił, (oświadczając, że) nic złego o nim nie wie i że jest człowiekim dobrym i szanowanym.