Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Zamojska 7 w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Zamojskiej 7.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lokalizacja

Numer hipoteczny: 1020

Numer przed 1939: Zamojska 7

Numer po 1944: Buczka 7

Numer obecny: Wyszyńskiego 7

Funkcje

Budynek mieszkalny. Zakład szewski.

Kalendarium

ok. 1905 – rozpoczęcie użytkowania budynku

17 listopada 1930 – Pinkwas Wilnicki składa w Magistracie plan nadbudowy piętra w budynku

31 marca 1931 – zatwierdzenie planu nadbudowy

1935 – remont budynku

12 listopada 1936 – sporządzenie Ankiety

21 listopada 1936 – oględziny Inspekcji Budownictwa

24 grudnia 1936 – nakaz opuszczenia drewnianego budynku przez szewca Michała Złotkiewicza

25 marca 1937 – Michał Złotkiewicz opuszcza budynek, nakaz rozbiórki budynku

13 kwietnia 1937 – odwołanie od nakazu rozbiórki drewnianego budynku

lipiec 1937 – utrzymanie w mocy nakazu rozbiórki budki

8 czerwca 1940 – Karta realności

27 sierpnia 1946 – zawiadomienie o zawaleniu się sufitu w mieszkaniu nr 12

29 sierpnia 1946 – zaświadczenie o złym stanie zachowania mieszkania nr 12

14 listopada 1946 – prośba lokatorów o zbadanie stanu zachowania budynku, zgłoszenie uszkodzenia dachu

20 listopada 1948 – zawiadomienie o złym stanie zachowania mieszkania nr 8

26 listopada 1948 – wezwanie do wykonania remontu mieszkania nr 8

Historia

Użytkowanie budynku rozpoczęto przypuszczalnie około 1905 roku.

17 listopada 1930 roku Pinkwas Wilnicki złożył w Magistracie plan nadbudowy trzeciego piętra w budynku przy ul. Zamojskiej 7. Plany zatwierdzono w marcu 1931 roku pod następującymi warunkami: „zabrukowania używalnej części podwórza, ułożenia chodnika na ulicy wzdłuż frontu nieruchomości, skanalizowania nieruchomości”.
Ankieta z 1936 roku charakteryzuje budynek ceglany, posiadający 16 mieszkań (2 trzyizbowe, 7 dwuizbowych, 7 jednoizbowych).

Na terenie nieruchomości znajdowała się drewniana budka, w której istniał zakład szewski. 24 listopada 1936 roku Michał Złotkiewicz wynajmujący od Mojżesza Winnickiego drewnianą budkę, w której prowadził swój zakład, otrzymał nakaz opuszczenia budynku ze względu na zły stan budowli. Złotkiewicz prosił o przedłużenie terminu opuszczenia zakładu do wiosny argumentując to w następujący sposób: „1) W budce tej mieszczę swoją pracownię szewską, w której dokonuję drobnej reperacji obuwia 2) W okolicy mam – choć nieliczną – wyrobioną klientelę i z trudem zarabiam małe kwoty na utrzymanie żony i 1 dziecka 3) Brak w pobliżu taniego pomieszczenia pozbawi mnie zupełnie możliwości egzystencji i mimo moich chęci do pracy zwiększę grono bezrobotnych i stanę się ciężarem społeczeństwa 4) W ciągu tych kilku miesięcy – do wiosny – poszukam sobie innego pomieszczenia i w następnym terminie sam się usunę”. Złotkiewicz opuścił budynek w marcu, po czym zarządzono rozbiórkę obiektu. Od nakazu odwołał się właściciel nieruchomości Pinkwas Wilnicki twierdząc, że w 1936 roku wymieniono dach na budce, a sama budowla „wykonana została z calowych desek na ryglach i jest dobrze zakonserwowana”. Nakaz rozbiórki utrzymano w mocy.

Dokument z opisem budynku sporządzony przy okazji jego oględzin w wyniku zgłoszenia w 1946 roku zniszczenia mieszkania nr 12 potwierdza, że w mieszkaniu uszkodzony jest strop i zaleca wykonanie natychmiastowego remontu. W listopadzie tego samego roku lokatorzy proszą o zbadanie stanu zachowania budynki i zgłaszają nieszczelność dachu. W roku 1948 lokator mieszkania nr 8 zgłasza pojawienie się pęknięcia ściany wewnętrznej i zapadnięcia się podłogi grożącego jej zawaleniem.

Mieszkańcy

1936

Właściciel nieruchomości: Pinkwas Wilnicki, syn Lejba

Dozorca: Kazimierz Muryczek

Mieszkańcy nieruchomości według zawodu w 1940 roku

Pracownicy umysłowi 1 (na parterze), 2 (na piętrze), 1 (na poddaszu).

Robotnicy 1 (na parterze), 3 (w suterenie).

Kupcy i przemysłowcy 1 (na parterze), 2 (na piętrze).

Rzemieślnicy 1 (na parterze), 1 (na piętrze), 2 (na poddaszu), 1 (w suterenie).

Lokatorzy według wyznania, płci i wieku w 1940 roku

Ogólna ilość mieszkańców 65

Chrześcijan 40

Żydów 25

Mężczyzn 20

Kobiet 22

Dzieci do lat 6 włącznie 6

Dzieci do lat 7-18 włącznie  17

Literatura

Akta nieruchomości położonej w Lublinie przy ul. Zamojskiej 7, aPL, sygn. 5924.

-Plan na nadbudowę III piętra w budynku Pikusia Wilnickiego na posesji przy ul. Zamojskiej nr 7 w Lublinie.

Domowa ks. meld. m. L-na ul. Zamojska nr 7, 9, APL, sygn. 2671.

[Areszt polowy (ul. Zamojska 7 ) i sprawa urządzania aresztu dyscyplinarnego przy C. i K. Komendzie Powiatowej], APl, sygn. 98.

Domowa książka meldunkowa miasta Lublina ul. Zamojska nr 7 lok. 1-5a; 6-13; 15, APl, sygn. 2369.