Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Zamojska 55 w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Zamojskiej 55.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lokalizacja

Numer hipoteczny: Tatary Łąka Nr 1
Numer przed 1939: Zamojska 51, później Zamojska 55
Numer po 1944: Zamojska 55

Funkcje

Budynek mieszkalny. Fabryka maszyn rolniczych. Sodówka. Warsztat ślusarski.

Kalendarium

1911 – budowa szop i budynku pracowni
1922 – rozpoczęcie budowy domu mieszkalnego
1927 – wykończenie przybudówki mieszkaniowej
27 stycznia 1933 – podanie Jana i Franciszka Burzyńskich o wydanie zaświadczenia o budowie domu przy Zamojskiej 51
25 stycznia 1934 – podanie Marii Żywickiej o pozwolenie na wystawienie budki tytoniowej przy Zamojskiej 55
12 kwietnia 1937 – sporządzenie Ankiety
24 czerwca 1940 – Karta realności

Historia

W 1933 roku jako adres nieruchomości braci Jana i Franciszka Burzyńskich podano Zamojska 51. Następne dokumenty adresowane są na Zamojską 55.
W 1934 roku Maria Żywicka, córka Wincentego Fabiana Wasilewskiego (powstańca z 1863 roku), wdowa z dwojgiem nieletnich dzieci, zwraca się z prośbą o pozwolenie na budowę budki tytoniowej.
Ankieta z 1937 roku opisuje nieruchomość, na której znajdują się: murowana, jednopiętrowa przybudówka mieszkaniowa (wykończona w 1927 roku) i murowana pracownia z drewnianymi szopami do wyrobu maszyn rolniczych (z 1911 roku). Na terenie nieruchomości funkcjonowały fabryka maszyn rolniczych, sodówka, później warsztat ślusarski (1947). 

Mieszkańcy

1937
Właściciele nieruchomości: Jan i Franciszek Burzyńscy, synowie Franciszka

Mieszkańcy nieruchomości wg zawodu w 1940 roku

 

Zawód

Liczba osób zamieszkałych

na parterze

na piętrze

na poddaszu

w suterenie

w budynku frontowym

w oficynie

Pracownicy umysłowi

1

 

 

 

 

1

Wolne zawody

 

 

 

 

 

 

Robotnicy

1

 

 

 

 

1

Kupcy i przemysłowcy

 

1

 

 

 

1

Rzemieślnicy

 

 

 

 

 

 

Rolnicy

 

 

 

 

 

 

Inne zawody

 

 

 

 

 

 

Bez zawodu

 

 

 

 

 

 

 

Ogólna ilość mieszkańców: 9

Mężczyzn

Kobiet

Dzieci do 6 lat

Dzieci od 7 do 18 lat

Chrześcijan

Żydów

3

5

 

1

9

 

 

 

Opracowała Paulina Kowalczyk