Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Zamojska 31 w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Zamojskiej 31.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lokalizacja

Dawny numer policyjny: 258d

Numer hipoteczny: 780

Numer przed 1939: Zamojska 31

Numer po 1944: Zamojska 31

Numer obecny: Zamojska 31

Funkcje

Budynek mieszkalny.

Kalendarium

1883 – działkę kupuje Józef Wolf

1884 – Wolff prosi o pozwolenie na budowę oficyny mieszkalnej

luty 1885 – podpisanie dokumentów ubezpieczeniowych

1888 – podpisanie dokumentów ubezpieczeniowych

przed 1912 – działka należy do Moreja Kasperskiego i Gustawa Piskorskiego

1912 – publiczna licytacja, działkę kupuje Jan Jentys

13 kwietnia 1937 – sporządzenie Ankiety

18 czerwca 1940 – karta realności

23 lipca 1946 – prośba o dokonanie oględzin budynku

25 sierpnia 1946 – oględziny budynku

9 grudnia 1946 – prośba o przepisanie tytułu własności

10 grudnia 1946 – protokół z oględzin

18 grudnia 1946 – orzeczenie o doprowadzeniu prawej połowy oficyny do stanu używalności

16 maja 1949 – podanie o pozwolenie odgrodzenia nieruchomości od budynku nr 29

20 czerwca 1949 – zezwolenie na wykonanie ogrodzenia z drucianej siatki

Historia

Posesja została wydzielona z większej działki położonej przy ul. Żmigród i oznaczonej numerami policyjnymi 257 i 258, w księdze hipotecznej opisanej numerem 664. W latach 70. XIX wieku rozpoczął się proces parcelacji. W 1883 roku działkę kupił Józef Wolf. W 1884 roku od frontu działki wydzielono plac, który sprzedano Adolfowi Kwappowi.
W 1884 roku Józef Wolff zwrócił się z prośbą o pozwolenie na budowę murowanej oficyny mieszkalnej i składów na drewno i dostarczył projekt inwestycji sporządzony przez architekta A. Zwierzchnowskiego. Ujęta w planie oficyna, która zachowała się bez większych przekształceń do naszych czasów, była budynkiem dwukondygnacyjnym, podpiwniczonym, wzniesionym na planie wydłużonego prostokąta. Elewacja frontowa o dziewięciu osiach posiadała skromny detal architektoniczny. Pierwotny projekt nie uwzględniał zastosowania w budynku balkonów (zostały one dodane w późniejszym czasie).

Wiadomo, że nieruchomość przed 1912 rokiem należała do Moreja (?) Kasperskiego i Gustawa Piskorskiego. W lipcu 1912 roku została wystawiona na publiczną licytację i zakupiona przez Jana Jentysa. Jentys wystawił na działce budynek murowanej stróżówki.

Na początku 1913 roku nieruchomość kupili Stanisław i Franciszka Godlewscy, którzy działkę powiększyli dokupując teren od strony zachodniej, należący do Eli Eksztajna.
W 1937 roku, według Ankiety nieruchomość, na terenie działki znajduje się murowana, jednopiętrowa oficyna. W 1946 roku odnotowano zły stan zachowania domu położonego na wilgotnym terenie. Czytamy: „stropy drewniane zgniły, zjadł je grzyb i dom grozi zawaleniem się”. Dom był częściowo remontowany przez poszczególnych lokatorów mieszkań. W wyniku oględzin w 1946 roku stwierdzono, że: „Na skutek braku konserwacji, w okresie okupacji, budynek znajduje się w stanie wymagającym przeprowadzenia gruntownego remontu. A mianowicie: pokrycie dachowe nieszczelne, rynny dachowe i rury spustowe przerdzewiałe wymagają wymiany i uzupełnienia, piwnice zawilgocone wysokim stanem wody gruntowej wymagają odwodnienia i ułożenia posadzki z gruzo-betonu. Strop nad piwnicami w prawej części budynku wymaga wymiany, gdyż istniejące belki drewniane są przegniłe, a z powodu zbyt małych przekrojów belek strop ugina się. Strop ten ze względu na możliwości użytkowania pomieszczeń piwnicznych winien ulec podniesieniu o około 50 cm. Poza tym winny być wykonane remonty tynków zewnętrznych i wewnętrznych, dorobienie ram okiennych w klatce schodowej i lokalach mieszkalnych”. Kosztorys remontu opiewał na 216 560 zł.

W grudniu 1946 roku przepisano tytuł własności nieruchomości z Bolesława Pawłowskiego na Józefa Zbroję i Józefa Rachańczyka. Właściciele w 1946 roku doprowadzili „prawą stronę budynku do stanu używalności, co poświadczają dokument z 10 grudnia tego roku.

16 maja 1949 do Wydziału Inspekcji Budownictwa wpłynęło pismo z prośbą o pozwolenie na wzniesienie ogrodzenia pomiędzy ścianą nieruchomości nr 31 a budynkiem nr 29. W dokumencie czytamy: „Chcemy zagrodzić ścianką, szerokości jednej cegły, ze względu na zanieczyszczanie przez ludzi z pobliskiej restauracji, która jest na drugim podwórku, nieogrodzonym i łączy się z naszą posesją, jednocześnie zaznaczamy, że nie jesteśmy w stanie upilnować, gdyż wymienione sprawy odbywają się wieczorem oraz w nocy. Kilkakrotnie była płacona grzywna, oraz były spisywane protokóły przez komisję sanitarną i milicję”. W rezultacie zezwolono na odgrodzenie nieruchomości drucianą siatką.

Mieszkańcy

1936

Właściciel nieruchomości: Franciszka Godlewska

Zarządca nieruchomości: Antoni Wojda

Dozorca: Jan Kozdra

1940

Sukcesorzy Franciszki Godlewskiej

Antoni Wojda, 2 maja 1872, wyzn. rzym.-kat., syn Macieja i Magdaleny, zam. Zamojska 31.

Mieszkańcy nieruchomości według zawodu w 1940 roku

Pracownicy umysłowi 1 (na parterze), 1 (w oficynie).

Wolne zawody 1 (na parterze), 1 (w oficynie).

Robotnicy 1 (na parterze), 1 (w oficynie).

Rzemieślnicy 2 (na parterze), 1 (na piętrze), 3 (w oficynie).

Lokatorzy według wyznania, płci i wieku w 1940 roku

Ogólna ilość mieszkańców 52

Chrześcijan 38

Żydów 14

Mężczyzn 13

Kobiet 29

Dzieci do lat 6 włącznie 2

Dzieci do lat 7-18 włącznie 8

Opis

Budynek murowany z cegły, jednopiętrowy, podpiwniczony, wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta. Elewacja frontowa symetryczna, dwukondygnacyjna, dziewięcioosiowa, z wejściem na środkowej osi.

Wnętrza: w roku 2004 istniała jeszcze drewniana klatka schodowa z tralkową balustradą; na parterze klatki schodowej istniała wówczas drewniana skrzynka z dawnym numerem parceli „258 D”.

Otoczenie: nieruchomość położona na tyłach parceli nr 29 (dom handlowy „Rusałka”).

Literatura

Akta nieruchomości położonej w Lublinie przy ul. Zamojskiej 31, APL, sygn. 5945.

Domowa książka meldunkowa miasta Lublina ul. Zamojska nr 31 lok. 1; 1b; 3; , APL, sygn. 2391.

Plan zakładu kowalskiego Juściński Jan i Olko Bolesław w Lublinie, ul. Zamojska 31.

Domowa książka meldunkowa miasta Lublina ul. Zamojska nr 31 lok. 1a; 2-5; 7; 8, APL, sygn. 2390.

B. Stanek-Lebioda, Lublin. Oficyna ul. Zamojska 31. Rozpoznanie historyczne i postulaty konserwatorskie, Lublin 2004, mps WUOZ, syg. 17632.