Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Wspomnienia o Annie Langfus

Relacje ze zbiorów Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”

Anna Langfus, 1963
Anna Langfus, 1963 (Autor: Foucault)

Spis treści

[RozwińZwiń]

Archiwum Historii MówionejBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Krystyna Modrzewska (szkolna koleżanka Anny),
Janina Smolińska (szkolna koleżanka Anny),
Zofia Weiser (szkolna koleżanka Anny),
Nimrod S. Ariav (znajomy z okresu okupacji, kontaktował się z Langfus także po wojnie),
Henryka Heinsdorf (siostrzenica drugiego męża Anny, Arona Langfusa – wspomnienie dotyczące lat 60.).

TekstyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

– wspomnienie Krystyny Modrzewskiej w książce Trzy razy Lublin (przedruk w: Scriptores nr 27 (1) 2003 – wersja pdf),
– wspomnienie Ugo Ronfaniego (dziennikarz, dramaturg, krytyk teatralny – w liście do ośrodka).

Wywiady przeprowadzone przez Jean-Yves PotelaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

– wywiad z Michelem Salomonem (założycielem pisma L'Arche – francuskiego miesięcznika judaistycznego, z którym Anna Langfus współpracowała w latach 60.), listopad 2006,

– wywiad z Mauricem Fickelsonem (pisarzem i dramaturgiem, przyjacielem rodziny Langfusów), styczeń/luty 2007,

– wywiad z Fernandem Baivierem (synem jednego z dawnych wykładowców Wyższej Szkoły Włókienniczej w Verviers w Belgii; o znajomości z Anną Szternfinkiel-Rajs i Jakubem Rajsem w okresie ich studiów).

Wspomnienia publikowane w prasie francuskiejBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

– Philippe Hériat, Anna Langfus, amie des ombres (Anna Langfus, przyjaciółka cieni), Le Figaro Littéraire, 19 maja 1966,

– Claude Vigée, Souvenir d'Anna Langfus (Wspomnienie o Annie Langfus), wywiad przeprowadzony w Jerozolimie przez Claude'a Ranela w czerwcu 1966 roku, w: Claude Vigée, Le Parfum et la cendre: un entretien sur trois continents (1964–1982), Grasset, Paryż 1984, s. 205–209.

Powiązane artykuły

Zdjęcia

Wideo

Inne materiały

Słowa kluczowe