Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Wojciech Wiszniewski

 

Urodził się 22 lutego 1946 roku w Łodzi. Zmarł 21 lutego 1981 roku w Warszawie. Reżyser filmów krótkometrażowych.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Wykształcenie i debiut reżyserskiBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

W 1972 roku ukończył reżyserię na PWSFTviT w Łodzi. Dyplom otrzymał w roku 1975. Przez rok studiował na Wydziale Operatorskim.

Był związany z łódzką Wytwórnią Filmów Oświatowych, współpracował z warszawską Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Wytwórnią Filmową „Czołówka”. Obecnie jest współtwórcą i kierownikiem programowym Studia "Młodzi i Film" TVP im. Andrzeja Munka.

 

 

Działalność reżyserskaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

Wojciech Wiszniewski należał do pokolenia kina moralnego niepokoju, ale w swojej twórczości odznaczał się bardzo indywidualnym stylem. Nie obawiał się przełamywać  społecznego tabu sięgając po tematykę stalinizmu. Jego dokumenty to filmy kreacyjne, stosował w nich takie środki artystycznego wyrazu jak odrealnienie, metafora czy groteska. Zwracał szczególną uwagę na walory artystyczne swoich dzieł, na ich oprawę plastyczną.

Dociera do miejsc dotąd nie pokazywanych w oficjalnych filmach dokumentalnych, takich jak obskurne komunalne łódzkie kamienice. Jego bohatereami są prości robotnicy, górnicy i włókniarki. Filmy Wiszniewskiego przez wiele lat poddawane były cenzurze, przez to dotarły do szerszej publiczności dopiero po 1981 roku.

Współpraca z Ośrodkiem "Brama Grodzka - Teatr NN"Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

W ramach projektu „Spotkanie z dokumentem filmowym”, 25 października 1999 roku odbyła się projekcja filmów dokumentalnych Wojciecha Wiszniweskiego: Elementarz, Stolarz, Człowiek, który wykonał 552 % normy, Historia pewnej miłości. Po projekcji odbyło się spotkanie z  reżyserem Andrzejem Mellinem, połączone z projekcją jego filmu o Wiszniewskim pt. Szajbus. Czytaj więcej >>>

 

Dorobek artystycznyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

1. Etiudy szkolne PWSFTviT


1971 – Wilkasy 70 - reżyseria, scenariusz
1970 – Jutro. 31 kwietnia - 1 maja 1970 -  reżyseria
1969 – Ślad - reżyseria
1968 – Lustro - zdjęcia
1967 – Zawał serca - reżyseria, scenariusz, montaż

 

 

2. Filmy dokumentalne


1985 – Szajbus. Film o Wojtku Wiszniewskim - bohater filmu
1978 – Sztygar na zagrodzie - reżyseria, scenariusz
1977 – Zosia w szpitalu - scenariusz
1976 – Stolarz - reżyseria, scenariusz
1976 – Elementarz - realizacja, scenariusz
1975 – Wanda Gościmińska. Włókniarka - reżyseria, scenariusz
1975 – Opowiadania o przyjaźni - scenariusz
1973 – Opowieść o człowieku który wykonał 552% normy - realizacja
1972 – Robotnicy 1971: Nic o nas bez nas - współpraca realizatorska
1972 – Gospodarze - współpraca reżyserska
1970 – A ona za nim płakała - realizacja, scenariusz

 

 

3. Filmy fabularne

 

1979 – Podróż do Arabi - obsada aktorska
1979 – Debiut - obsada aktorska
1977 – Rekord świata - obsada aktorska
1977 – Rebus - obsada aktorska
1974 – Historia pewnej miłości - reżyseria, scenariusz
1973 – Przejście podziemne - obsada aktorska
1973 – Profesor na drodze - współpraca reżyserska


 

Nagrody i odznaczeniaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

1. Nagrody za etiudy szkolne PWSFTVIT


1972 – Jutro. 31 kwietnia - 1 maja 1970 - Warszawa, Festiwal Etiud PWSFTVIT - nagroda DKF „Zygzakiem”
1972 – Jutro. 31 kwietnia - 1 maja 1970 - Łódź, Festiwal Etiud Studenckich - nagroda łódzkiego oddziału Telewizji Polskiej
1968 – Zawał serca - Oberhausen, MFFK - dyplom honorowy

 

 

2. Nagrody za filmy dokumentalne


1981 – Stolarz - Kraków, Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych - Nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP

1981 – Stolarz - Kraków, Krakowski Festiwal Filmowy - Konkurs Krajowy - Nagroda za oprawę plastyczną
1981 – Stolarz - Oberhausen, MFFK - nagroda NRD-owskiej Ligii Przyjaźni między Narodami, Grand Prix w kategorii filmu dokumentalnego
1981– Elementarz - Lublin, Międzynarodowe Forum „Film.Człowiek-Praca-Twórczość” - Grand Prix, III miejsce w Plebiscycie Widzów
1981– Elementarz - Kraków, Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych - Specjalny Dyplom Honorowy
1981– Elementarz - Kraków, Krakowski Festiwal Filmowy - Konkurs Międzynarodowy - Nagroda Międzynarodowej Federacji Prasy Filmowej FIPRESCI w kategorii filmu fabularyzowanego
1981– Elementarz - Kraków, Krakowski Festiwal Filmowy - Konkurs Krajowy - Nagroda za oprawę plastyczną
1981– Elementarz - Kraków, Krakowski Festiwal Filmowy - Konkurs Krajowy - Grand Prix „Złoty Lajkonik”
1979 – Sztygar na zagrodzie - Rzeszów, Przegląd „Kino Młodych” - Nagroda w kategorii filmów eksperymentalnych
1979 – Sztygar na zagrodzie - Białystok, Konfrontacje „Młodzi za i przed Kamerą - Główna Nagroda „Klistron 79”
1978 – Sztygar na zagrodzie - Rzeszów, Przegląd Filmów Krótkometrażowych - Nagroda Dziennikarzy (wyróżnienie)
1978 – Sztygar na zagrodzie - Kraków, Krakowski Festiwal Filmowy - Konkurs Krajowy - „Brązowy Lajkonik”

1976 – Wanda Gościmińska. Włókniarka - Lublin, Międzynarodowe Forum Film. „Człowiek-Praca-Twórczość" - Grand Prix, Nagroda Złotego Koziołka za najlepszy film w kategorii filmów krótkometrażowych
1976 – Wanda Gościmińska. Włókniarka - Kraków, Krakowski Festiwal Filmowy - Konkurs Międzynarodowy - „Brązowy Smok” za scenariusz

1975 – Wanda Gościmińska. Włókniarka - Łódź, Ogólnopolski Przegląd Filmów Społeczno-Politycznych - wyróżnienie w plebiscycie widzów

 

 

3. Inne nagrody

 

1983 - Pośmiertne Honorowe Wyróżnienie Komitetu Organizacyjnego XI KSF „Młodzi i Film” za: wybitne wartości społeczne, moralne i artystyczne obecne w jego filmach
1981 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)
1978 - Nagroda Koła Młodych SFP „Wektor” za: konsekwentną postawę twórczą i osiągnięcia w realizacji filmów

 

Opracował: Piotr Kalwiński

 

 


 

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/114514 - dostęp 07.10.2010
http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_wiszniewski_wojciech - dostęp 07.10.2010
http://www.spekulant.gda.pl/WojciechWiszniewski.htm - dostęp 07.10.2010
http://verte.art.pl/film/wojciechwiszniewski/ - dostęp 07.10.2010
Armata J., Elementarz [w:] „Film” 1988 r., nr 30, s.16-17.
Sławińska N., Pamięci Wojtka Wiszniewskiego [w:] „Film” 1981, nr 11, s.4-5.

 

Zdjęcia

Słowa kluczowe