Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Władysław Panas – kalendarium

28 marca 1947 – urodził się w Dębicy na Pomorzu Zachodnim, powiat kołobrzeski.

 

1962 – rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Kołobrzegu.

 

1966 – zdał maturę i dostał się na studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie studiował przez trzy semestry.

 

13 marca 1968 – wziął udział w wystąpieniach robotniczo-studenckich w Poznaniu.

 

14 marca 1968 – został aresztowany przez funkcjonariuszy SB podczas zajęć z przysposobienia wojskowego.

 

15 marca 1968 – stanął przed kolegium do spraw wykroczeń pod zarzutami zakłócania porządku publicznego i wznoszenia okrzyków przeciwko władzy ludowej; w wyniku rozprawy został skazany na dwa miesiące więzienia – karę odbywał w celi nr 68 w więzieniu w Śremie.

 

24 maja 1968 – stanął przed komisją dyscyplinarną UAM, której przewodził docent S. Kozarski; komisja w składzie S. Kozarski, docent F. Domka i student P. Weckwert uznała go winnym udziału w nielegalnym zbiegowisku, zakłócenia przez swoje okrzyki spokoju publicznego oraz podpisanie nielegalnej petycji nawołującej innych studentów do wzięcia udziału w nielegalnej demonstracji. W związku z rażącym naruszeniem regulaminu studiów komisja zdecydowała o natychmiastowym relegowaniu go z uczelni.

 

31 października 1968 – Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna w składzie profesor A. Łopatka, docent S. Paszyc i student A. Olszanowski ostatecznie utrzymała w mocy postanowienie pierwszej instancji o skreśleniu Władysława Panasa z listy studentów UAM.

 

1969 – rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

 

1970 – zadebiutował w „Poloniście" tekstem: Poetyka Widm Tadeusza Gajcego.

 

1 września 1972 – został zatrudniony jako asystent w wydawnictwie Towarzystwa Naukowego KUL.

 

5 marca1973 – obronił pracę magisterską (O koncepcji języka w prozie Brunona Schulza); promotorem był prof. Stefan Sawicki, pracę recenzowali prof. Irena Sławińska i prof. Stefan Sawicki.

 

1 października 1974 – został zatrudniony jako asystent stażysta przy Pierwszej Katedrze Historii Literatury Polskiej KUL (w pierwszym roku pracy prowadził tygodniowo 2 godziny zajęć z poetyki i wersyfikacji, oraz odbywał tygodniowo 25 godzin zajęć zakładowych).

 

12 listopada – 17 grudnia 1976 – przebywał na stypendium naukowym w ZSSR, gdzie spotkał się między innymi z Borysem Uspieńskim i Jurijem Łotmanem.

 

1978–1985 – współpracował z czasopismem „Spotkania".

 

30 listopada 1983 – odbył się przewód doktorski na podstawie egzaminu i rozprawy doktorskiej (W kręgu metody semiotycznej. Literatura – sztuka – kultura); pracę recenzowali prof. Irena Sławińska i prof. Ryszard Łużny.

 

18 stycznia 1984 – Rada Wydziału Nauk Humanistycznych nadała mu stopień doktora nauk humanistycznych.

 

1987 – rozpoczął wykłady ze współczesnej kultury polskiej w Studium Języka i Kultury Polskiej dla Studentów Zagranicznych KUL.

 

31 stycznia – 5 lutego1988 – Jerozolima; wziął udział w konferencji Historia i kultura Żydów polskich.

 

25 czerwca 1988 – 26 lipca 1988 – odbył serię wykładów na zaproszenie Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej Fundacji Jana Pawła II na Letnim Uniwersytecie Kultury Polskiej w Rzymie.

 

1988 – otworzył pierwsze proseminarium.

 

1991 – ukazało się książkowe wydanie rozprawy doktorskiej: W kręgu metody semiotycznej.

 

17–19 listopada 1992 – Drohobycz; wziął udział w międzynarodowej konferencji „Bruno Schulz".

 

14–26 grudnia 1994 – wygłosił referat o Widzącym z Lublina na konferencji „Żydzi Lubelscy" zorganizowanej w Lublinie przez Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN.

 

1996 – ukazał się esej Brama w czasopiśmie „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa".

 

1997 – została wydana rozprawa habilitacyjna: Księga Blasku. Traktat o kabale w prozie Brunona Schulza.

 

1998–2001 – współpracował z miesięcznikiem „Na Przykład".

 

1998 – otworzył pierwsze seminarium magisterskie.

 

16 grudnia 1998 – Rada Wydziału Nauk Humanistycznych KUL nadała mu stopień doktora habilitowanego w zakresie literaturoznawstwa.

 

1999 – objął kierownictwo nad Katedrą Teorii Literatury w Instytucie Filologii Polskiej KUL.

 

1 października 1999 – otworzył seminarium doktorskie.

 

1999 – ukazał się drukiem esej Oko cadyka w czasopiśmie „Kresy".

 

2000 – objął kierownictwo nad Międzywydziałowym Zakładem Badań nad Literaturą Religijną KUL.

 

2000–2005 – pełnił funkcję redaktora naczelnego „Roczników Humanistycznych".

 

1 czerwca 2000 – otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego KUL.

 

2001 – ukazała się książka Bruno od Mesjasza. Rzecz o dwóch ekslibrysach oraz jednym obrazie i kilkudziesięciu rysunkach Brunona Schulza.

 

21 kwietnia 2001 – odbyła się oficjalna premiera filmu Magiczne miasto.

 

2002 – w wydanej w Brnie prestiżowej antologii Od poetiky k diskursu. Vybor z polske literarni teorie 70.–90. let XX stoleti ukazało się tłumaczenie jego tekstu wraz z notą biograficzną.

 

16–21 listopada 2002 – zorganizował w Lublinie międzynarodowy festiwal „W ułamkach zwierciadła. Bruno Schulz (1892–1942). W 110. rocznicę urodzin i 60. rocznicę śmierci”.

 

16 czerwca 2003 – został uhonorowany Nagrodą Artystyczną Miasta Lublina w dziedzinie upowszechniania kultury za rok 2002.

 

12–18 lipca 2004 – wziął udział w Pierwszym Festiwalu Brunona Schulza w Drohobyczu.

 

19 listopada 2004 – został przewodniczącym Międzynarodowej Rady Muzeum Brunona Schulza w Drohobyczu.

 

24 stycznia 2005 – umarł po długiej i ciężkiej chorobie w szpitalu w Lublinie.

 

17 lutego 2005 – odbyła się uroczystość przyznania tytułu doktora honoris causa przez Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny im. Iwana Franki w Drohobyczu.

 

2005 – ukazała się książka Tajemnica siódmego anioła. Cztery interpretacje.

 

2006 – ukazała się książka Willa Bianki. Mały przewodnik drohobycki dla przyjaciół (fragmenty).

 

6 września 2006 – odbyło się otwarcie w Lublinie Zaułka Władysława Panasa.

 

2006 – ukazała się bibliofilska książka zawierająca Poemat Józefa Czechowicza oraz Znak kabalistyczny. Słowo o Poemacie Józefa Czechowicza. Fragmenty autorstwa Władysława Panasa.

                                                           

                                                                                                      Zestawił: Paweł Panas

Powiązane artykuły

Zdjęcia

Galerie

Wideo

Audio

Inne materiały

Słowa kluczowe