Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ulica Niecała w Lublinie – historia ulicy

Ulica Niecała – od strony północnej ulica otwiera się na dolinie rzeki Czechówki i zabudową po jej stronie przeciwnej. Od strony południowej ulicę zamyka bryła pałacu Radziwiłłowskiego.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Nazwa ulicyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Pierwsza nazwa Niecała.
W dniu 11 lutego 1936 roku w uznaniu zasług Kazimierza Wyszyńskiego Rada Miejska w Lublinie nazwała ulicę jego imieniem. Nazwę tę nosiła (z przerwą w czasie II wojny światowej) do 3 listopada 1953 roku. tj. do chwili, gdy ówczesne władze miejskie obrały za jej patrona Jana Sławińskiego, działacza robotniczego. Po ponownym reaktywowaniu samorządu terytorialnego, lubelska Rada Miejska 25 kwietnia 1991 r. przywróciła ulicy jej dawną nazwę – Niecała.

Zabytkowe budynkiBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina wymienia przy ulicy Niecałej następujące budynki o znaczącej wartości kulturowej i historycznej:

Dom, ul. Niecała nr 3, mur., 1881.

Dworek, ul. Niecała nr 5, mur., XIX/XX.

Dom, ul. Niecała nr 6, mur., XIX/XX.

Dom, ul. Niecała nr 10, mur., 1914.

Dom, ul. Niecała nr 11, mur., 1908.

Zespół domu, ul. Niecała nr 12:
a. dom, mur., 1927, nadbud. 1935,
b. oficyna pn., mur., 1938,
c. oficyna pd. mur., 1936.

Dom, ul Niecała nr 16, mur., 1900–1910, remont. 1986.

Dom, ul. Niecała nr 18, pierwotnie dom pracowników Urzędu Wojewódzkiego, mur., po 1918, arch. Stanisław Piotrowski.

Inne obiektyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Dom akademicki KUL fundacji S. Wessela, ul. Niecała nr 8, mur., 1919.
Budynek Dyrekcji Kolei, ob. Rejonowe Biuro Pracy, ul. Niecała nr 14, mur., 1920–1928.

 

Opracowała Ewa Sękowska

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Gawarecki H., Gawdzik C., Ulicami Lublina, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1976.
Stasiak M. (oprac.), Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina, Studium ochrony wartości kulturowego krajobrazu i środowiska miasta Lublina, Lubelska Pracownia Urbanistyczna, Lublin 1999.

Marczuk J., Kazimierz Marian Wyszyński jako działacz młodzieżowy, polityk i dyplomata (1890–1935), Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska Lublin - Polonia Vol. L IX Sectio F , Uniwersytet Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie, Lublin 2004.
Katalog zabytków (architektury zabytkowej), oprac. mgr Jadwiga Czerepińska, mgr Czesław Kiełboń, mgr Karol Majewski, Studium historyczno-urbanistyczne do planu szczegółowego śródmieścia Lublina, Lublin 1969.