Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ulica Łęczyńska w Lublinie – historia ulicy

Ulica Łęczyńska – jedna z najważniejszych ulic współczesnej dzielnicy Tatary.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Nazwa ulicy

Wzdłuż dzisiejszej ulicy Łęczyńskiej biegł niegdyś szlak handlowy prowadzący do Łęcznej i stąd też pochodzi nazwa arterii.

Historia

Początkowo teren przez który przebiega ulica Łęczyńska miał ważne znaczenie komunikacyjne, ponieważ biegł tamtędy trakt do Łęcznej. Prawdziwy rozwój arterii przypadł jednak na II poł. XIX w. Wiązał się z on powstaniem przecinających teren Tatar linii kolejowych, szczególnie zaś z budową bocznicy prowadzącej do młyna braci Krauze uruchomionej w 1883 r. Naturalnym następstwem powyższego było powstanie licznych zakładów przemysłowych, takich jak Cementowni „Firley” w 1894 r., czy też Robotniczej Huty Szkła (obecnie już nie istniejącej), lokowanych właśnie przy torach. Ulica Łęczyńska na planie miasta pojawia się w roku 1915 r., aczkolwiek jeszcze bez nazwy. Natomiast na planie miasta wydanym rok później jest już wyraźnie zaznaczona. Częściowa regulacja ulicy nastąpiła w okresie międzywojennym. Po uruchomieniu w 1928 r. rzeźni miejskiej unowocześniono odcinek północno-wschodni prowadzący do Łęcznej (w latach 50-tych przekształcony w odrębną ulicę Turystyczną). Po roku 1950 tereny położone m.in. wzdłuż ulicy Łęczyńskiej przeznaczono pod budownictwo mieszkaniowe. Wzniesiono tu w latach 1950—1972 osiedla mieszkaniowe: ZOR Tatary oraz “Motor”.

Założenia ogrodowe

Dawny ogród dworski, Tatary n/ Bystrzycą, ul. Łęczyńska nr 150, XVIII/XIX, układ krajobrazowy.

Pałace i zespoły dworskie

Zespół dworski Firlejowszczyzna, ul. Łęczyńska nr 58, teren zespołu przekształcony w 1894 na fabrykę portland-cementu “Firlej",
a. zachowany z zespołu dworek W. Pola przeniesiony został na ul. Kalinowszczyzna nr 13.

Zespół dworski na Tatarach, ul. Łęczyńska nr 50 , pomiędzy ul. Łęczyńską, ul. Przyjaźni i rzeką Bystrzycą (pozostałości)
a. dworek Grafa, ob. restauracja, ul. Łęczyńska nr 150, mur., ok. poł. XIX, remont. 1882-1885, przebud. i nadbud. 1969,
b. pozostałości ogrodu dworskiego.

Zabytki przemysłowe i gospodarcze

Pozostałości cementowni “Firlej”, ob. Lubelska Fabryka Wag, ul. Łęczyńska nr 58, mur., 1894, wyburzenie kilku budynków l. 50 XX. Zobacz więcej>>

Fabryka wyrobów betonowych, ul. Łęczyńska nr 44, mur., k. XIX, cz. rozebrana i przebud. l. 90 XX.

Rektyfikacja Rządowa, , ul. Łęczyńska nr 1 ( Droga Męczenników Majdanka nr 2 ), mur., XIX/XX, przebud.

Zespół tzw. magazynów zbożowych, ob. Lubelska Centrala Nasienna, ul. Łęczyńska nr 7/9, mur., pocz. XX. (obecnie nie istniejący).

Zabytkowe budynki

Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina wymienia przy ulicy Łęczyńskiej następujące budynki o znaczącej wartości kulturowej i historycznej:

Dom, ul. Łęczyńska nr 3, mur., 1 ćw. XX.

Dom, ul. Łęczyńska nr 41, mur., 1 ćw. XX.
 
 
 
Opracowała Ewa Sękowska

Literatura

Gawarecki H., Gawdzik C., Ulicami Lublina, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1976.

Stasiak M. (oprac.), Katalog zasobów kulturowych miasta Lublina, Studium ochrony wartości kulturowego krajobrazu i środowiska miasta Lublina, Lubelska Pracownia Urbanistyczna, Lublin 1999.

Kolej do młyna braci Krauze w Lublinie, oprac. M. Waciński.

Michalczuk S., Tatary, Lubelskie przedmieścia, Kurier Lubelski, Lublin 1973.