Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ulica Górna w Lublinie – historia ulicy

Ulica powstała na dawnych terenach folwarku brygidek. W drugiej połowie XVII wieku równolegle do ulicy biegły mury obronne miasta. Od lat sześćdziesiątych XIX wieku, do I wojny światowej ulica Górna i Okopowa wyznaczały granicę Śródmieścia. Ulica łączy ul. Dolną Panny Marii z Narutowicza.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Nazwa ulicy

Ulica niezmiennie od czasu powstania funkcjonuje pod nazwą Górna.

Ciekawe miejsca

  • Towarzystwo Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej (Górna 4)
    Tu od 1923 roku znajdowała się siedziba Towarzystwa, którego prezesem był do 1936 dr Hersz Mendelbaum, a następnie funkcję przejął i piastował do 1939 r Szlomo Herszenhorn. Chorych przyjmowano cztery razy w tygodniu (niedziela, wtorek, środa i czwartek) przez cztery godziny dziennie przed południem.
  • Siedziba Komendy Okręgu V AK (Górna 4)
    26 lipca 1944 roku urzędowanie rozpoczęła Komenda Miasta AK, która przystąpiła do organizacji tzw. batalionu lubelskiego. Dziś znajduje się tam tablica upamiętniająca komendę.

Zabytki

Kamienica (Narutowicza 22/Górna)
Czteropiętrowa kamienica została przebudowana w 1900 roku w stylu eklektycznym. Budynek pierwotnie należał do A. Karwowskiego, który prowadził słynny warsztat odlewniczy, w którym produkował secesyjne balustrady balkonów, kraty oraz ogrodzenia. Czteropiętrowy budynek został zwieńczony attyką. Parter elewacji został pokryty rustyką, a pozostałe trzy pietra boniowaniem. Na elewacji od strony ul. Narutowicza na wysokości pierwszego i drugiego piętra znajduje się wykusz, a bramie znajdują się posągi atlantów wspierające sklepienie.

Kalendarium

1923–1939 przy ul. Górnej 4 mieściło się Towarzystwo Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej,
lipiec 1944 – przy ul. Górnej 4 znajdowała się siedziba Komendy Okręgu V AK.


 

Opracowanie: Anna Wójtowicz

Literatura

Błędowski Janusz, Zwalczanie gruźlicy wśród ludności żydowskiej, Towarzystwo Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej (TOZ) w Lublinie, ALMA MATER 2/43, AM Lublin, 2000.
Kurzątkowski Mieczysław, Lublin trzech pokoleń, KAW, Lublin, 1987.