Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Tadeusz Mysłowski – kalendarium



Kalendarium wymienia wydarzenia z życia i twórczości Tadeusza Mysłowskiego, zawiera chronologiczny wykaz faktów z biografii artysty, na podstawie dokumentów zgromadzonych w prywatnym archiwum Ireny Hochman i Tadeusza Mysłowskiego.

 

1943
Tadeusz Mysłowski urodził się 7 maja w Piotrkowie, koło Lublina. Rodzice: Genowefa Tarasińska i Franciszek Mysłowski.


1945
Wraz z rodzicami i starszym bratem, Stanisławem, Tadeusz Mysłowski przeprowadza się do Lublina.


1954–1955

Tadeusz Mysłowski zaczyna interesować się sztuką. Wyjaśnia, że pozytywny stosunek do sztuki przejawiany przez matkę był siłą motywacyjną – matka zapisuje go do ogniska zainteresowań i rzemiosła, prowadzonego w Domu Kultury Kolejarza w Lublinie.


1957–1963

Tadeusz Mysłowski uczęszcza do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie.


1957–1962

Tadeusz Mysłowski jest uczestnikiem wydarzeń organizowanych przez działającą w Lublinie „Grupę Zamek". W tym czasie – jak wspomina – źle się uczył, za wyjątkiem przedmiotów: rysunku i malarstwa. Powtarza drugą klasę, ma chęć całkowitego przerwania nauki. Nauczyciel rzeźby, Eugeniusz Baranowski, okazuje zainteresowanie Mysłowskim i jego uzdolnieniami. Artysta utrzymuje kontakt z profesorem do jego śmierci.

We wczesnym okresie wpływ na kształtowanie się osobowości artystycznej Tadeusza Mysłowskiego miał duch polskiej tradycji romantycznej i klasycystycznej. W tym czasie uczęszcza do Muzeum Biologii i Muzeum Sztuki, znajduje inspiracje w sztuce polskiej XIX i XX wieku, m.in. takich artystów jak Józef Chełmoński, Piotr Michałowski, Stanisław Wyspiański, Tadeusz Makowski, Jan Stanisławski i Jacek Malczewski.

Kończy Liceum Sztuk Plastycznych z przedmiotów artystycznych z wyróżnieniem.


1963
Tadeusz Mysłowski zostaje przyjęty do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.


1963–1969

Studiuje na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Kształtowanie się osobowości twórczej Tadeusza Mysłowskiego ma swe źródła w tradycji europejskiej, między innymi w dziełach Cezanne'a, Moneta, Bonnarda i Matisse'a.
Studiuje u profesora Wacława Taranczewskiego (malarstwo), Konrada Srzednickiego, Włodzimierza Kunza (grafika) i Janiny Kraupe (monumentalne malarstwo ścienne).

Do 1965 uprawia pół-abstrakcyjne, pół-figuratywne malarstwo, pozostając pod wpływem Andrzeja Wróblewskiego, Marii Jaremy i Franciszka Kupki.


1964

Tadeusz Mysłowski otrzymuje państwowe stypendium artystyczne na okres pięciu lat na studia malarstwa u nestora polskiego koloryzmu profesora Wacława Taranczewskiego.

1 września 1964 w Łodzi zawiera związek małżeński z Jolantą Misiak.

Po raz pierwszy odwiedza międzynarodowe zbiory w Muzeum Sztuki w Łodzi. Uważa, iż nowa geometryczna figuracja stała się dla niego punktem zwrotnym.


1966
Tadeusz Mysłowski aktywnie uczęszcza na koncerty do Krakowskiej Filharmonii. Duży wpływ na jego twórczość ma utwór dodekafoniczny na orkiestrę Bogusława Schaffera Atonalna muzyka na instrumenty smyczkowe: Nokturn oraz kompozycja Krzysztofa Pendereckiego Pasja według św. Łukasza.


1963–1966

Dzieli czas i mieszka równocześnie w Krakowie i Łodzi, na pograniczu dwóch biegunów, tradycji i awangardy. Znajduje inspirację w pracach takich konstruktywistów jak Władysław Strzemiński, Katarzyna Kobro, Henryk Stażewski, Maria Jarema i Tadeusz Kantor.


1966
Pierwsza wystawa malarstwa i grafiki, jeszcze jako studenta ASP, w oficynie debiutów Pałacu pod Baranami w Krakowie.

Latem, w Kazimierzu nad Wisłą, poznaje przyszłą swoją żonę Irenę Hochman.

Uzyskuje stypendium na wyjazd do ZSRR, w ramach wymiany polsko-radzieckiej. Spędza lato w Instytucie Sztuki w Kijowie. Tam po raz pierwszy styka się ze sztuką Rosji – oryginalnymi dziełami konstruktywistów: Malewicza, Gonczarowej i Rodczenki.
Zaczyna kwestionować powody i motywacje uprawiania sztuki, wybór tematów i misji swojego malarstwa.


1967
14 listopada koniec związku małżeńskiego z Jolantą Misiak.


1968
Tadeusz Mysłowski wyjeżdża do Paryża i Drezna. Tam rozwija zainteresowania architekturą dawną i współczesną, odwiedza muzea, monumenty i zabytkowe miejsca. Styka się po raz pierwszy z pracami architekta Hectora Guimarda.

2 sierpnia wraca do Polski.

Zdobywa pierwszą nagrodę w Ogólnopolskim Studenckim Biennale Sztuki w Krakowie.


1969
Mysłowski dzieli pracownię z artystą Janem Pamułą.

16 kwietnia otrzymuje dyplom ukończenia Akademii Sztuk Pięknych z wyróżnieniem.


1969–1970

Od 27 kwietnia 1969 do 14 maja 1970 roku Mysłowski mieszka i pracuje w Paryżu.
Krótko pracuje dla wydawcy tygodnika „Przekrój" Mariana Eilego, pomagając w serialu komiksowym „Fafik" dla francuskiej gazety „France Soir".

Paryski Salon Jesienny odrzuca formistyczny obraz Mysłowskiego „Przestrzeń Owalna”.

Otrzymuje jednorazowe stypendium emigracyjnego wydawnictwa Kultura Paryska.


Sierpień 1969
Tadeusz Mysłowski otrzymuje wizę amerykańską.


1970
Wystawa indywidualna w Galerii Lambert w Paryżu, która doczekała się recenzji w „Art Internationale”, „Opus”, „Le Figaro”, „Le Nouveau Journal” i „Galerie des Arts”.

14 maja emigruje do Stanów Zjednoczonych na zaproszenie wieloletniej przyjaciółki Ireny Hochman, która wyemigrowała z rodziną do USA w roku 1968.

Rozpoczyna pracę w Textile Creators Ltd., przemysłowej fabryce w Long Island City, początkowo jako robotnik, następnie jako technik i fotograf.

Otrzymuje sześciomiesięczne stypendium artystyczne ufundowane przez fabrykanta Alexa Berta Chasky'ego.


1971
2 kwietnia zawiera związek małżeński z Ireną Hochman.

Mieszka w różnych geograficzno-etnicznych miejscach w Nowym Jorku: Echo Place, Bronx, East 52nd Street, West Greenwich Village, West 72nd Street, Kew Gardens, Queens.

14 maja bierze udział w 22nd National Exhibition of Prints, odbywającej się w Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie.

Pod koniec 1971 roku zaczyna tworzyć nowe prace, głównie grafiki. Wskazują one na ważną przemianę w zakresie techniki stosowanej przez Mysłowskiego. Zaczyna eksperymentować z formą kratownicy, której cechami charakterystycznymi są płaskość, antynaturalność i antyrealność – chce, aby jego własne prace zawierały te cechy. Stwierdza: Moje prace to kontynuacja sztuki konstruktywizmu przy użyciu nowych narzędzi i materiałów, przechodzenie od struktury opartej na metafizyce do geometrycznej struktury systematycznej i logicznej.


1972
Zafascynowany nową muzyką lat 70., serializmem i minimalizmem inspirowanymi systemem liczbowym, charakteryzującymi się niemal hipnotyzującą płynną powtarzalnością. Tadeusz Mysłowski eksperymentuje z techniką fotografii. Stwierdza: Aparat fotograficzny pozwolił mi na analityczne usystematyzowanie moich prac. Jako narzędzie badań ustanawia on szczególną logikę, wywodzącą się z jego mechaniczno-optycznej natury; pozwalającą mi na przeszeregowanie dostępnych informacji tak, że unikam nadrzędnej wizualnej narracji.


1974

Tadeusz Mysłowski zaczyna eksperymenty z fotografią komputerową.

Tworzy New York Faces (Twarze Nowego Jorku), portrety komputerowe ludzi, zamieszkujących różne części miasta.
Uczęszcza do pracowni sitodruku w The New School for Social Research w Nowym Jorku.

Kontynuuje pracę w Textile Creators Ltd, aby mieć dostęp do warsztatu i narzędzi; tworzy portfolio grafik The Avenue of the Americas, stanowiące ważny trzon poszukiwań artystycznych; wszystkie późniejsze jego prace będą odnosiły się do tego cyklu.
W tym czasie jego malarstwo, stanowiące rozwinięcie koncepcji architektonicznej, staje się abstrakcyjne; jego prace nie są odzwierciedleniem rzeczywistości wizualnej, odnoszą się do głębszej wiedzy wewnętrznej.


1975
Bierze udział w V Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie i zdobywa „Nagrodę Akwizycji” Muzeum Sztuki Współczesnej w Łodzi.


1976
Mysłowski rozpoczyna pracę nad formą krzyża jako archetypo-prapoczątkiem podstawowej formy komunikacyjno-wizualnej.

Początek fascynacji współczesnym tańcem japońskim w wykonaniu Sankai Juku i muzyką bębnów tradycyjnych grupy Kodo.

Podróżuje do Kanady: w Montrealu jest pod wrażeniem Habitat, eksperymentalnego projektu budownictwa mieszkaniowego izraelskiego architekta Moshe Safdiego.


1976–1979
Tadeusz Mysłowski kontynuuje projekt The New York Faces (Twarze Nowego Jorku), koncentrując się na placu Times Square. To kompilacja i przekrój etniczny ludzi przechodzących przez to szczególne miejsce na Manhattanie.


1978
Tadeusz Mysłowski przestaje pracować w Textile Creators Ltd.


1979
Mysłowskiemu przyznano National Studio Space w Institute for Art and Urban Resources w PSI, Long Island City, New York. Pracuje wyłącznie nad swoją sztuką.

Wraca do studiów nad dziedzictwem narodowym polskiego konstruktywizmu.

Poznaje w Warszawie centralną postać awangardy ostatniego z nestorów konstruktywizmu Henryka Stażewskiego.

W styczniu poznaje Harry'ego Holtzmana na otwarciu wystawy Bridget Riley w Nauberger Museum. Mysłowski zaprzyjaźnia się z Holtzmanem i czuje, że dzięki osobistym wspomnieniom Holtzmana „spotyka” Mondriana. (Holtzman zorganizował i sfinansował emigrację Mondriana do Ameryki, potem wspomagał go, a po śmierci stał się jedynym spadkobiercą spuścizny twórczej Mondriana).

Wraz z żoną kupuje budynek w Long Island City i zaczyna przebudowywać go na dom i pracownię.

Zaczyna pracować w technice fotografii opartej na strukturze modernistycznej architektury Avenue of the Americas i maluje duży obraz olejny, składający się z 12 części, oparty na strukturze geometrycznej.

Irena Hochman publikuje portfolio zatytułowane Avenue of the Americas, zawierające prace z lat 1974–1979.

We współpracy z fotografem Lucą Vignelli tworzy The Beginning of the Expanding Series (Początek rozrastającej się serii), projekcję świetlną opartą na materiale graficzno-fotograficznym z Avenue of the Americas.

Razem z Ireną Hochman udaje się do Hahn Brothers Warehouse, aby przyjrzeć się dokładnie niedokończonemu obrazowi Mondriana New York–New York City, z lat 1941–1942. Jest niezwykle poruszony możliwością intymnego i fizycznego kontaktu z ikoną modernizmu.

1980
W grudniu Mysłowski bierze udział w ważnej wystawie zbiorowej, odbywającej się w renomowanej John Weber Gallery, SoHo, New York. Według organizatorów intencją tej wystawy jest: „...Uświadomienie widza o tym, że istnieje dzisiaj potężny nurt tworzenia obiektów spokrewnionych z konstruktywizmem i problemami geometrii".

Ponownie przyznano mu pracownię w PSI.
W PSI poznaje Claude'a Picasso, Renę Błocką, Josepha Beuysa, Richarda Serra, Johna Cage'a, Josepha Kosutha, Jamesa Turrella, Denise Renę i Merce Cunninghama.

Poznaje Szymona Bojko, wybitnego polskiego krytyka sztuki.

Po okresie penetracji sztuki dawnej i współczesnej odnajduje swój własny kierunek w geometrycznej abstrakcji.

Bierze udział w ważnej wystawie zbiorowej w Oueens Museum, której kuratorem jest Robert Pincus-Witten – Annual Juried Exhibition.


1982
14 grudnia Mysłowski otrzymuje obywatelstwo amerykańskie.


1983
Podróżuje do Egiptu. Odwiedza Meksyk.


1984
Tadeusz Mysłowski odwiedza Kalifornię i jest pod wrażeniem Watt Towers Simona Rodia w Los Angeles, zwiedza Wille Franka Lloyda Wrighta, zwiedza też dom Franka Gehry'ego w Santa Monica.

W październiku wraz z Harrym Holtzmanem i Ireną Hochman, Mysłowski organizuje wystawę późnych prac Mondriana, zatytułowaną The Wall Works: 1943-1944 w Carpenter + Hochman Gallery w Nowym Jorku i Dallas.


1985
Tadeusz Mysłowski otrzymuje zaproszenie do wzięcia udziału w wystawie Geometrie Abstraction: Selection from a Decade, 1975–1985 w Bronx Museum of Art w Nowym Jorku, organizowanym przez kuratora Philipa Verre'a. W wystawie tej udział wzięli również: James Biederman, Ilya Bolotowsky, Jackie Ferrara, Al Held, Donald Judd, Sol LeWitt, Robert Mangold, Louise Nevelson, Leon Polk Smith, Dorothea Rockburne, Joel Shapiro, Jack Tworkov.

Odwiedza pracownię Man Raya w Paryżu. Podróżuje do Tokio. W Kyoto zwiedza Pałac Cesarski – arcydzieło siedemnastowiecznej architektury i prototyp przestrzeni współczesnego domu.

Zapoznaje się z koncepcją „architektury organicznej” Franka Lloyda Wrighta.


1986
22 maja Mysłowski pisze do matematyka Benoita Mandelbrota zafascynowany artykułem Jamesa Gliecka Człowiek, który zmienił kształt geometrii, opublikowanym 8 grudnia 1985 roku w „New York Times Magazine”. (Geometria fraktalna jest nowym komputerowym sposobem myślenia o złożonych wzorach występujących w świecie natury).

Podróżuje po Europie, odwiedza Francję, Włochy, Holandię, Szwajcarię, Niemcy, Hiszpanię i Grecję. Swoje podróże dokumentuje tworząc rodzaj foto-dziennika. Fotografie te służą za notatki artystyczne i stanowią inspirację do prac dotyczących znaczenia formy w odniesieniu do człowieka, przestrzeni i czasu – przeszłego, teraźniejszego i przyszłego.


1987
Mysłowski podróżuje do Brazylii i Urugwaju.
Zaprzyjaźnia się z artystą Gerhardem Blumem, który jest dyrektorem Museum of Modern Art w Hünfeld.
Artysta Jose Pedro Croft zaprasza Tadeusza Mysłowskiego do Portugalii z propozycją wykonania rzeźby w kamieniu dla Fundacao Luso Americano w Lizbonie.
Zaczyna pracę w portugalskich kamieniołomach i wystawia cykl rzeźb z marmuru i granitu w galerii EMI–Valentim de Carvalho w Lizbonie.


1988
W lipcu Mysłowski wraz z Ireną Hochman udaje się do Moskwy na historyczną aukcję Sotheby i kupują fotografię Rodczenki „Skok wzwyż” z 1926 roku.

Jedzie do Moskwy z profesorem Johnem Bowltem, wybitnym naukowcem, specjalistą historii rosyjskiej awangardy.

Mniej więcej w tym czasie skupia swą uwagę na procesach genezy i metamorfozy w naturze i sztuce.

Bada biomorficzną formę przy zastosowaniu techniki fotografii, która jego zdaniem koresponduje do tych procesów. Interesuje się fenologią, stanem ciągłej transformacji, występującym w naturze i wzrostowi jako procesowi, który niesie w sobie zarówno śmierć jak i rozkład, a również narodziny, rozwój, dojrzewanie.

Praca nad teką Towards Organic Geometry (W kierunku geometrii organicznej) staje się centralnym punktem jego prac.

Zaczyna posługiwać się w swoich pracach dowolnie interpretowanymi formami organicznymi.

Poznaje i zaprzyjaźnia się z artystą Janem Ziemskim, członkiem „Grupy Zamek".


1989
Tadeusz Mysłowski otrzymuje od Bożeny Kowalskiej zaproszenie do wzięcia udziału w VI Plenerze Artystów posługujących się językiem geometrii w Okunince.

Zwiedza w Utrechcie DOM Rietvelda słynną ikonę architektury modernizmu Schröder House.

Wizyta w Wiedniu gdzie ogląda architekturę wiedeńskiej secesji – dzieła Josepha Marii Olbricha, Ottona Wagnera i Adolfa Loosa.

14 października uczestniczy w Międzynarodowym Festiwalu Chaosu i Porządku w Grazu.


1990
Tadeusz Mysłowski bierze udział w Międzynarodowym Festiwalu Architektury Konstantina Melnikowa w Moskwie na zaproszenie Fre Ilgena, wydawcy Pro Magazine, holenderskiej fundacji zajmującej się sztuką konstruktywistyczną.

Poznaje i zaprzyjaźnia się profesorem Sergiuszem Riabininem, który wprowadza go w arkana fenologii.

Współpracuje nad projektem video z Jagodą Przybylak i Januszem Bakowskim.


1991
Irena Hochman wydaje w ograniczonym nakładzie osiem transferowo drukowanych kamionkowych talerzy Mysłowskiego, zatytułowanych „New York Composite”, wykonanych przez fabrykę porcelitu w Pruszkowie.

Na zaproszenie Gerharda (Jurgena) Bluma bierze udział w wystawie Redukta w Centrum Sztuki Współczesnej na Zamku Ujazdowskim w Warszawie.

Jest zaproszony do udziału w międzynarodowej wystawie prac polskich artystów żyjących i pracujących za granicą w Zachęcie w Warszawie.

Podróżuje z Blumem po Wschodnich Niemczech, odwiedzając miejsca związane z działalnością Bauhausu: Weimar, Dessau i Berlin. Jest zafascynowany dziełami architekta belgijskiego Van de Velde.


1992
Irena Hochman wydaje ograniczony nakład transferowo drukowanych dwunastu kamionkowych talerzy Mysłowskiego „Towards Organic Geometry” (W stronę geometrii organicznej), wykonanych przez fabrykę porcelitu w Pruszkowie.


1993
28 czerwca w Lublinie umiera matka Genowefa Mysłowska.


1994
Mysłowski otrzymuje zaproszenie do wzięcia udziału w projekcie Sztuka 21 Wieku, przedsięwzięciu artystycznym Faret Tachikawa w Tachikawa (Japonia) i wykonuje rzeźbę składającą się z czterech stalowych kolumn (instalacja stała) w New York Cross Section.

W marcu Irena Hochman Fine Art Ltd. publikuje jego książkę Towards Organic Geometry: 163 Selected Photographic Images, 1972–1994 (W stronę geometrii organicznej: 163 wybranych fotografoobrazów, 1972–1994).

W grudniu wraz z Ireną Hochman odwiedza Faret Tachikawa Project w Japonii. Spotyka się z Josephem Kosuthem, Jeanem Pierre'm Raynaudem, Richardem Wilsonem, Stephenem Antonakosem i Menasche Kadishmanem.

W grudniu odwiedza Wielki Mur chiński, Zakazane Miasto, Pałac Letni, Pałac Zimowy, Świątynię Niebios, Plac Tienenmen i miejsce pochówku pierwszego cesarza Dynastii Qin, wojowników terakotowych w Xian.

Po raz pierwszy odwiedza Barcelonę.


1995
Na zaproszenie Sama Huntera, byłego kuratora malarstwa i rzeźby w MoMA w Nowym Jorku, obecnie profesora Emeritusa w Princeton University, bierze udział w wystawie Transformations, Apex Art Gallery, New York City.

Na zaproszenie Petera Franka, krytyka sztuki, uczestniczy w wystawie New Geometrie Painting in New York, Space 504.

Na zaproszenie dr Doroty Folgi-Januszewskiej ma indywidualną wystawę w Muzeum Narodowym w Warszawie.

Na zaproszenie artysty Shaloma Sechvi udaje się do Ziemi Świętej. Podróżuje z artystą Gerhardem (Jurgenem) Blumem, architektem Karlem Mullerem i artystą Heinzem Kasperem, odwiedzając Jerozolimę, Tel-Aviv i Haifę. Mysłowski jest pod wrażeniem Białego Miasta Tel-Avivu Międzynarodowego stylu architektury Bauhausu, szczególnie, przykładami Ericha Mendelsohna.

W Telewizji Polskiej Łodź Michał Fajbusiewicz realizuje część pierwszą, 30 minutowego filmu „Tadeusz Mysłowski”.


1996
Jest zaproszony do Herning w Danii przez Herning Art Museum, gdzie ogląda ostatnie prace włoskiego artysty Piero Manzoniego.

W lutym Mysłowski ma wystawę w Galerie Renos Xippas w Paryżu.

IBM prosi Mysłowskiego o pozwolenie wykorzystania wystawy do reklamy Solutions for a small planet (Rozwiązania dla małej planety). Reklama pojawiła się po raz pierwszy podczas ceremonii wręczania Oskarów w Los Angeles w marcu 1996 oraz Olimpiady w Atlancie.

Tadeusz Mysłowski otrzymuje zaproszenie na wykonanie rzeźby dla miasta Yokohama.


1997
Na zaproszenie Marleny Novak bierze udział w wystawie Expanding Tradition (Poszerzając tradycję) w DePaul University Art Gallery w Chicago, w której uczestniczą również artyści Richard Anuszkiewicz, James Juszczyk i Julian Stańczak. Mysłowski wygłasza odczyt: „Journey into Non-Objectivity" (Podróż w bezprzedmiotowość).

Tadeusz Mysłowski otrzymuje zaproszenie na wykonanie rzeźby dla miasta Kobe w Japonii.

Polvision TV – Chicago realizuje film „Tadeusz Mysłowski” (scenariusz i realizacja Małgorzata Błaszczuk).


1998

W Telewizji Polskiej Łódź Michał Fajbusiewicz realizuje drugą część filmu „Tadeusz Mysłowski – Pomiędzy Niebem a Ziemią”.

Tadeusz Mysłowski otrzymuje zaproszenie na wykonanie rzeźby dla miasta Sapporo w Japonii.

Zaproszony przez Andrzeja Szczepaniaka, kuratora Muzeum w Nieborowie i Arkadii do zrealizowania ceramiki w Manufakturze Pałacu Radziwiłłów.

Współpracuje z kompozytorem Zbigniewem Bargielskim z Wiednia nad transformacją graficznego zapisu teki graficznej „Ku geometrii organicznej”.

Powiązane artykuły

Zdjęcia

Galerie

Wideo

Słowa kluczowe