Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Stary szpital żydowski przy obecnej ulicy Siennej 21 w Lublinie

Szpital żydowski przy ulicy Lubartowskiej nie był pierwszą taką placówką w Lublinie. Wcześniej w mieście działał inny, wybudowany przy obecnej ulicy Siennej 21.

Ulica Sienna w Lublinie
Ulica Sienna w Lublinie (Autor: Marcinek, Jerzy (1951- ))

Spis treści

[RozwińZwiń]

Historia szpitalaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Była to nieruchomość oznaczona numerem 773, usytuowana przy drodze na Kalinowszczyznę, za mostem przerzuconym przez Czechówkę (bezpośrednie sąsiedztwo cmentarza zapewne nie oddziaływało budująco na pacjentów). Utwardzona droga prowadziła jedynie do szpitala, dalej – w stronę Kalinowszczyzny – ciągnęła się już gruntowa1. W 1913 roku, po wyodrębnieniu ulicy Siennej, otrzymała oficjalny adres: Sienna 7 (dzisiaj 21).

Obecnie pod tym numerem znajduje się dość stara kamienica mieszkalna. Nie jest ona jednak budynkiem starego szpitala żydowskiego, lecz nowszą nieruchomością, wzniesioną w tym miejscu. Inwentaryzacja przeprowadzona w 1904 roku wskazuje, że stały tu budynki o zupełnie innych proporcjach niż obecne2.

W 1880 roku budynek szpitala opisywano jako piętrowy. Wymagał wielu napraw. Był zawilgocony i brudny, większa część dachu była przegniła, w pomieszczeniach brakowało wentylacji. Opiekun tej instytucji, Natan Miller, przeprowadził wymagany remont3.

29 grudnia 1883 roku Gmina Żydowska sprzedała nieruchomość nr 773 Kazimierzowi Liniewiczowi, wyłączając z transakcji znajdującą się za szpitalem parcelę pod nrem 759, na której znajdowały się drewniany parterowy budynek mieszkalny, kryty gontem, oraz wychodek. Zapewne w 1885 roku i ta działka została sprzedana4.

Przez kilkadziesiąt lat Gmina Żydowska czyniła starania o budowę nowego szpitala żydowskiego. Po raz pierwszy kwestię tę podniesiono w 1853 roku. W 1872 roku powstał komitet, który miał pozyskać środki na budowę, jednak nie był on w tych działaniach wystarczająco skuteczny5. Jak wiadomo, szpital przy Lubartowskiej otwarto dopiero w 1886 roku.

PrzypisyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

  1. Wróć do odniesienia Archiwum Państwowe w Lublinie, Rząd Gubernialny Lubelski, sygn. 35/116/0/3.2/7461 Дѣло люблинскаго губернскаго правленія. О вымощеніи 60 пог. саж. Ятечной улицы возлѣ бывшей еврейской больницы в г. Люблинѣ, s. 1–2.
  2. Wróć do odniesienia Archiwum Państwowe w Lublinie, Akta miasta Lublina, sygn. 35/22/0/5.3.48/7857 Дѣло магистрата города Люблина. Застрахованія недвижимости подъ №773, brak paginacji.
  3. Wróć do odniesienia Archiwum Państwowe w Lublinie, Rząd Gubernialny Lubelski, sygn. 35/116/0/3.4/14574 Дѣло люблинскаго губернскаго правленія. О починкѣ зданія еврейской больницы, s. 1.
  4. Wróć do odniesienia Archiwum Państwowe w Lublinie, Akta miasta Lublina, sygn. 35/22/0/5.3.48/7840 Дѣло магистрата города Люблина. Застрахованія недвижимости подъ №759, brak paginacji.
  5. Wróć do odniesienia Archiwum Państwowe w Lublinie, Rząd Gubernialny Lubelski, sygn. 35/116/0/3.4/13840 Дѣло люблинскаго губернскаго правленія. По дѣлу о постройкѣ еврейской больницы в г. Люблинѣ, s. 6.