Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Reportaż lubelski

Lublin potrafił - i potrafi do dzisiaj - fascynować ludzi pióra. Mimo że prowincjonalny i mało dynamiczny - to właśnie tu można znaleźć wspaniałe osobowości, dotknąć spraw mających uniwersalny charakter czy odkryć zapomniane historie. Reportażyści pokazują nam Lublin nieznany - czy to poprzez pryzmat zawiłości losów mieszkańców jednej kamienicy, czy też przez przestrzenie miasta, charakterystyczne miejsca, gdzie toczy się codzienne życie.
Z jednej strony otrzymujemy więc obraz Lublina wielokulturowego, barwnego, magicznego, tętniącego życiem. Z drugiej zaś, wyłania się nam miasto „naznaczone piętnem” - piętnem Zagłady i zniszczenia. Za każdym razem jednak jest to Lublin aktualny, bliski i PRAWDZIWY. 

 

Zobacz także: Dziennikarze i reportażyści lubelscy >>
                       Radiowy reportaż lubelski >>
                       Ludzie lubelskiego radia >> 

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lublin jako przestrzeń

 
Lublin w reportażach jest przede wszystkim PRZESTRZENIĄ, a jak mówił prof. Władysław Panas: "...jest tak, że przestrzenie mówią. Ludzkie przestrzenie zamieszkane przez ludzi mówią jeszcze bardziej. Jest taka tajemnicza właściwość i ludzi, i przestrzeni, w których ludzie żyją – że natychmiast owe prozaiczne miejsca, w których się spełnia i dokonuje życie – przekształcają się w przestrzeń symboliczną. (...) Wydaje się, że człowiek nie mógłby żyć w miejscu nie obrośniętym legendą, dodatkowym sensem, fabułą i narracją.
Podobnie jest z Lublinem. Przestrzeń lubelska mówi. To przestrzeń tego co jest, co istnieje, co wypełnia, oraz przestrzeń miejsc pustych. (...)
Lublin jest księgą o wielu rozdziałach. Tylko że jest księgą mało czytaną. Czytaną na wyrywki. Tak jak czyta księgi leniwy uczeń. Ci, co czytają, są nieliczni i nieuważni. (...)
Księga Lublina mówi. Bo Lublin też należy do miast magicznych. Takich jak Praga, Lizbona, Petersburg. Poczucie tej magiczności mieli chrześcijanie tego miasta. Chasydzi również mieli takie poczucie. Zaczęło ono ginąć w naszym stuleciu. Ale teraz, pod koniec kolejnego końca wieku, ten proces być może się zatrzyma. Może nastąpi powrót do znaczenia magicznego lub powrót znaczeń magicznych do nas. Powrót przeświadczenia, że to nie jest tylko miejsce do mieszkania. Że to nie jest hotel. Że się nie jest znikąd..."

 

Analiza wybranych reportaży


Wyruszając w wędrówkę po "lubelskich" reportażach napotykamy autorów lubelskich, którzy z pasją badawczą zagłębiali się w życie społeczności lokalnej poświęcając jej kolejne teksty, jak również takich, którzy w Lublinie gościli przejazdem (np. Marian Brandys), bądź zawitali tu w poszukiwaniu konkretnej historii (jak Hanna Krall).
Lublin w tych reportażach zdaje się być z jednej strony przypadkowym miejscem pewnych wydarzeń, sceną, na której pojawiają się bohaterowie opowiadając swoje historie. Z drugiej zaś można w tych tekstach czytać Lublin, który determinuje pewne wydarzenia i reżyseruje ich przebieg...
Omówione poniżej teksty, które ukazywały się w prasie lubelskiej lub ogólnopolskiej, przywołują obraz Lublina, konkretne osoby i miejsca związane z miastem. Każdy z tych reportaży - niezależnie od ich charakteru, wydobywa piękno, ale i ludzkie dramaty jakie można odnaleźć w mieście i jego społeczności:
 

Reportaże dostępne w Bibliotece Wirtualnej

Brandys Marian:

 

 
 

 

Kazimierczuk Zdzisław:

 

 
 
 
 
 Opracowała Dominika Majuk