Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Poczta Główna w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Krakowskie Przedmieście 50.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lokalizacja

Budynek Poczty Głównej usytuowany jest przy ul. Krakowskie Przedmieście 50, naprzeciw placu Litewskiego.

Funkcje

Budynek jest siedzibą urzędu pocztowego.

Kalendarium

1861 – budowa dwupiętrowego budynku;
1921–1924 – rozbudowa obiektu według projektu Bohdana Kelles-Krauzego;
1953–1958 – budowa telegrafu według projektu Jana Ogórkiewicza;
1970–1975 – gruntowna przebudowa wnętrza.

Historia budynku

Budynek poczty został wzniesiony w 1861 roku jako obiekt dwupiętrowy. Następnie w latach 1921–1924 został rozbudowany według projektu architekta Bohdana Kelles-Krauzego. W latach 1953–1958 został dobudowany gmach telegrafu według projektu Jana Ogórkiewicza. W latach 1970–1975 dokonano gruntownej przebudowy wnętrza w budynku poczty.

Architekci

Bohdan Kelles-Krauze
Jerzy Siennicki
Jan Ogórkiewicz

Opis budynku

Budynek Poczty Głównej ma trzy kondygnacje. Fasada jest dziewięcioosiowa i rozczłonkowana gzymsami. Okna posiadają gzymsy, a na pierwszej kondygnacji umieszczone są na konsolkach. Wejście do budynku jest pseudobarokowe i flankowane parami toskańskich kolumn. Na nich znajduje się przerywane belkowanie oraz półkolisty fronton. Dach jest przysłonięty attyką rozczłonkowaną pilastrami i zwieńczoną girlandami.

Wnętrze

Układ wnętrz w budynku jest dwutraktowy. Wejścia znajdują się na osiach skrajnych, a klatka schodowa częściowo umieszczona jest w ryzalicie dostępnym od strony podwórza. Natomiast druga klatka schodowa również dostępna jest od podwórza i znajduje się w półkolistym ryzalicie przesuniętym na osi. Na parterze mieści się duży hall z kasami.

 

 

Opracowała Anna Rola

Literatura

Józefczuk G., Jak rosła poczta i co pod nią było, „Gazeta Wyborcza” 2007, nr 67, s. 2.
Jurkowski A., Kolasa T., Poczta wypięknieje, „Dziennik Wschodni” 2003, nr 85, s. 8.
Karta ewidencyjna zabytków, maszynopis w archiwum WUOZ w Lublinie, sygn. 178.
Nowakowski S., Lubelska poczta stara i nowa, „Dziennik Wschodni” 2005, nr 42, s. 4.
Pastuszak Z., Gmach Poczty. Krakowskie Przedmieście 46–50. Dokumentacja naukowo-historyczna, Lublin 1989, sygn. 1190.
Poczta jak nowa, „Gazeta Wyborcza” 2003, nr 85, s. 3.
Studium historyczno-urbanistyczne do planu szczegółowego śródmieścia Lublina, pod red. A. Kurzątkowskiej, Lublin 1969, s. 448.
Wyszkowski M., Lubelska Poczta (Gawędy o starym Lublinie), „Dziennik Lubelski” 1994, nr 246, s. 9.

Powiązane miejsca

Powiązane wydarzenia

Zdjęcia

Historie mówione

Inne materiały

Słowa kluczowe