Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Plebania przy kościele ewangelickim pw. Świętej Trójcy w Lublinie

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Krakowskie Przedmieście 45.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lokalizacja

Budynek znajduje się przy ul. Krakowskie Przedmieście 45. Ścianą szczytową zwrócony jest do ulicy I Armii Wojska Polskiego, zaś elewacją frontową w kierunku kościoła ewangelickiego pw. Świętej Trójcy.

Funkcje

Budynek od samego początku ma przeznaczenie mieszkalne.

Kalendarium

1784–1785 – budowa plebanii;
1845 – rozpoczęcie rozbudowy plebanii;
1846 – budowa wejściowego portyku;
1950 – wpis do rejestru zabytków;
1959 – remont plebanii;
1967 – remont plebanii;
2001 – remont plebanii.

Historia budynku

W latach 1784–1785 miała miejsce budowa plebanii, prawdopodobnie na bazie wcześniejszego dworku należącego do Adama Łaskarzewskiego. Wykonanie budynku zleciła gmina ewangelicka. W 1845 roku rozpoczęto rozbudowę obiektu według projektu opracowanego przez Budowniczego Gubernialnego Radziszewskiego. Rok później wystawiono wejściowy portyk, charakterystyczny dla dworkowych budowli klasycystycznych. Ten remont plebanii zbiegł się z naprawą dachu kościoła oraz ogrodzenia cmentarnego. Renowacja obiektu była na tyle kosztowna, że zaciągnięto pożyczkę bankową, która miała być spłacana w rocznych ratach. Składkę na spłatę rat ściągano w latach 1844–1854, dowodem są zachowane do dziś imienne listy członków gminy. W 1950 roku nieruchomość została wpisana do rejestru zabytków. Następnie w latach 1959, 1967 i 2001 budynek plebanii był remontowany.

Architekt

Radziszewski

Opis budynku

Jest to budynek parterowy z gankiem. W fasadzie znajduje się sześć prostokątnych okien.

Wnętrze

Wnętrze budynku jest dwutraktowe z dużą sienią i z przedsionkiem. W przedsionku znajduje się wejście na strych.

 

 

Opracowała Anna Rola

 

Literatura

Karta ewidencyjna zabytków, maszynopis w archiwum WUOZ w Lublinie.
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Lublinie. Historia – tradycja – współczesność, pod red. D. Chwastka, Lublin 2007, s. 52–53.
Studium historyczno-urbanistyczne do planu szczegółowego śródmieścia Lublina, pod red. A. Kurzątkowskiej, Lublin 1969.