Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

„Pamiętnik Gospodarczy i Naukowy Lubelski” (1817)

Pierwszy i jedyny numer miesięcznika „Pamiętnik Gospodarczy i Naukowy Lubelski” wyszedł  w roku 1817 z Drukarni Jana Karola Pruskiego. Był on jednym z najstarszych polskich czasopism fachowych i nawiązywał  do „Pamiętnika gospodarczo-rolniczego” wydawanego wcześniej w Warszawie. Pomysłodawcą wydania pisma był Klemens Urmowski, przyjaciel drukarza Jana Pruskiego.

 

„Pamiętnik” liczył 64 stronice. Od samego początku wydawca borykał sie z licznymi problemami.

 

Danuta Dziubicka: W chwili wydania pierwszego numeru liczba prenumeratorów wynosiła 30 osób. Zawiodły również nadzieje na udział współpracowników, co spowodowało, że redaktor z konieczności stał się autorem całego dzieła. (...) Pruski, widząc brak zainteresowania jego pracą i nikły procent prenumeratorów, na ostatniej stronie pierwszego numeru “Pamiętnika” zawiadamia publiczność, że “mimo uczynionego na wstępie projektu względem dalszego wydawania tego dzieła, od zamiaru swego całkiem odchodzi”. Następuje data 23 czerwca 1817 roku i podpis wydawcy.  Tak więc „Pamiętnik Gospodarczy i Naukowy Lubelski” upadł ze względu na brak zainteresowania i prenumeratorów wśród szlachty, dla której pismo było przeznaczone. [1]

 

 

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja: Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Przypisy

[1] Danuta Dziubicka, Drukarnia Jana Karola Pruskiego i jego sukcesorów (1811 – 1838), [w:] Studia z dziejów drukarstwa i księgarstwa w Lublinie w XIX i XX wieku, s.95-97.

 

Literatura

Dziubicka D., Drukarnia Jana Karola Pruskiego i jego sukcesorów (1811 – 1838), [w:] Studia z dziejów drukarstwa i księgarstwa w Lublinie w XIX i XX wieku.