Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Pałac Lubomirskich (Krebsa) w Lublinie

Pałac Krebsa przy ul. Szewskiej 4 pierwotnie był własnością Lubomirskich. W XVII wieku cała rezydencja zajmowała teren pomiędzy ulicą Szewską a Staszica. W XIX wieku właścicielem pałacu był lubelski przedsiębiorca Karol Krebs.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Historia

Budowa pałacu nie jest dobrze udokumentowana. Przypuszczalnie pochodzi on z XVII wieku. Z pewnością należał do rodziny Lubomirskich, choć nie ma możliwości pełnego prześledzenia dziejów własnościowych obiektu.

W połowie XIX wieku budowla należała do Karola Krebsa, a do 1879 roku do Antoniego Czerwińskiego. Po tej dacie właścicielami byli między innymi: Klinkowesztejnowie i Cygielmanowie. Przed wojną obiekt służył właścicielom do celów przemysłowych. Mieściły się tu: Fabryka Cygar i Tytoniu, piekarnia, Fabryka Octu oraz Herbaciarnia Ludowa należąca do Kuratorium Trzeźwości.

Po 1945 roku w obiekcie znajdowały się liczne zakłady handlowo-usługowe. Pod koniec XX wieku właścicielem dawnego pałacu był Wojewódzki Klub Techniki i Racjonalizacji.

Lokalizacja

ul. Szewska 4

Architekt

Nieznany. Ostatnie większe przebudowy projektował Edward Kotyłło.

Bryła

Pierwotnie obiekt dwukondygnacyjny. Obecnie posiada cztery kondygnacje oraz przybudówki na osi zachód–wschód.

Materiał i konstrukcja

Obiekt murowany z cegły.

Elewacje

Elewacja frontowa znajdowała się od południa. Elewacja północna posiada oszkarpowania; nie posiada balkonów jak wcześniej. Od wschodu przybudówka z połowy XIX wieku. Od zachodu przybudówka z 1902 roku zajmowana pierwotnie przez pomieszczenia gospodarcze. Elewacje nie posiadają żadnych cech stylowych, co jest wynikiem wielokrotnych remontów i przebudów.

Wnętrze

Całkowicie zmieniony układ pomieszczeń. Jest to efekt różnych funkcji obiektu na przestrzeni jego dziejów. Wnętrza współczesne.

Literatura

Teodorowicz-Czerepińska J., Michalska G., Studziński J. [oprac.], Studium uwarunkowań konserwatorskich wartości kulturowych skarpy południowego zbocza doliny Czechówki na odcinku od ulicy Wodopojnej do ulicy Dolnej 3 Maja, cz. 2: Katalog obiektów zainteresowania konserwatorskiego w obszarze opracowania, Lublin 1998. Archiwum WUOZ, sygn. 9737.