Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

„Nowe Życie” (1925)

W tym samym miesiącu, w którym zakończył swój żywot „Reflektor” (w maju 1925 roku) ukazało się w Lublinie nowe czasopismo literackie „Nowe życie” dwutygodnik ilustrowany, poświęcony literaturze, sztuce i życiu. Jego wydawcą był Antoni Żbikowski, a redaktorem pierwszego numeru student prawa KUL Konstanty Apollow. Następne trzy numery redagował Tadeusz Bocheński, nauczyciel w gimnazjum im. Staszica. W słowie wstępnym redakcja zapowiadała, że: zamierza dostarczyć Czytelnikowi łatwej, ale wartościowej strawy duchowej w postaci wyborowych utworów literackich oraz przejrzystych prac krytycznych, szkiców popularnonaukowych i roztrząsań społecznych [...]. W dziale społecznym iść będziemy drogą zupełnej bezpartyjności i trzeźwego obiektywizmu.
August Grychowski, Lublin i Lubelszczyzna w życiu i twórczości pisarzy polskich, Lublin 1974, s. 301.

W „Nowym Życiu” zamieszczali swe utwory poeci z grupy „Reflektora”Czechowicz pod pseudonimem Józefa Leśniewicza, Konrad Bielski pod pseudonimem Tomasza Ptaka lub Wacława Ziemica, a także Kazimierz Jaworski i Tadeusz Bocheński, który obok oryginalnych wierszy drukował przekłady z języków zachodnioeuropejskich, prowadził recenzje teatralne i muzyczne.

czytaj więcej >>> o lubelskiej literaturze
czytaj więcej >>> o środowisku „Reflektora”

czytaj więcej >>> "Nowe Życie" w Bibliotece Cyfrowej

„Nowe Życie” swój ostatni, to jest czwarty numer wydało 1 lipca 1925 roku.

 

Opracował: Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja: Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Na łamach „Nowego Życia"

Dwutygodnik „Nowe Życie” ukazywał się od maja do lipca 1925 roku. Numer 1 z maja 1925 roku pod redakcją Konstantego Apollowa a od nr 2/3 z 15 czerwca 1925 roku pod redakcją Tadeusza Bocheńskiego. W artykule wstępnym redakcja zobowiązywała się dostarczać wyborowe utwory literackie, przejrzyste prace krytyczne, szkice popularnonaukowe i roztrząsania społeczne. Na łamach czasopisma odnajdziemy więc poezje, nowele, powieści i fragmenty utworów scenicznych zarówno literatów polskich, jak i przekłady literatury światowej (np. Sergiusza Jesienina czy Elii Erenburga w tłumaczeniu K.A. Jaworskiego, Piotra Hille w tłumaczeniu J.R. czy przedstawiciela francuskiego parnasizmu, José Marii de Heredia). Dział krytyczny wypełniają przeglądy muzyczne, teatralne, biograficzne oraz sprawozdania z wystaw malarskich i rzeźbiarskich. Odnajdziemy więc szkice Tadeusza Bocheńskiego dotyczące oceny repertuaru muzycznego prezentowanego przez Towarzystwo Filharmoniczne, które oprócz utworów Haydna, Mozarta, Glucka, Liszta oraz polskich twórców, Noskowskiego czy Karłowicza, prezentowały także muzykę niskiej klasy.
Na łamach pisma odnajdziemy też ocenę sezonu teatralnego pod względem warsztatu teatralnego i wykonania (np. ocena rytmiki wiersza). Obok aktualnych wydarzeń artystycznych prezentowano również ogólne zagadnienia estetyczne (np. O modernizmie muzycznym Marii Matuszewskiej, Anatol France Konstantego Apollowa). Dział społeczny przedstawiał szkice dotyczące np. życia stronnictw politycznych we współczesnym państwie albo przegląd konstytucji krajów europejskich (np. Wolność sumienia i wyznania w świetle współczesnych konstytucji europejskich Stanisława Skalskiego). Dział popularnonaukowy prezentował najważniejsze zdarzenia z ostatnich tygodni, zdobycze techniki i ciekawostki z różnych dziedzin.
Na łamach dwutygodnika znalazły się:
Poezje: K.A. Jaworski, Tomasz Ptak, Tadeusz Markowski, Jerzy Rawicz, Karol Niżankowski, Tadeusz Bocheński, Stanisław Grudziński, Konstanty Apollow, Jan Wejchert, Wanda Sawicka, Józef Leśniewicz, Wacław Ziemiec, M. Dembiński
Przekłady literatury obcej: francuskiej, niemieckiej, rosyjskiej w tłumaczeniu m.in.: J.R., K.A. Jaworskiego
Opowiadania i nowele: Stanisław Grędziński, Karol Niżankowski, Jan Zdziechowski, Jan Bohuszewicz
Groteska: Stanisław Grędziński

Opis bibliograficzny czasopisma

Tytuł: „Nowe Życie” dwutygodnik ilustrowany poświęcony literaturze, sztuce i życiu
Redaktor: Konstanty Apollow; od nr 2/3 (15 czerwca 1925) Tadeusz Bocheński
Miejsce wydania: Lublin, Drukarnia Udziałowa
Wydawca: Antoni Żbikowski
Format: 32 cm
Częstotliwość: dwutygodnik
Numeracja: R.1, nr 1 (10 maja 1925)–R. 1, nr 4 (1 lipca 1925).
Adres redakcji: plac Litewski 1
Adres drukarni: plac Litewski 1
Stałe rubryki: Z półek księgarskich; Myśli o kinie; Kronika artystyczna lublina; Przegląd prasy; Rozrywki umysłowe; Z dziedziny kosmetyki; Kącik grafologiczny, filatelistyczny, humorystyczny; Ze świata; Listy do Redakcji i Odpowiedzi Redakcji; Reklama

 

Opracowała: Anna Wojtysiak
Redakcja: Monika Śliwińska

Literatura

Grychowski A., Lublin i Lubelszczyzna w życiu i twórczości pisarzy polskich, Lublin 1974.