Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Mirosław Derecki – „Lubelskie lata Edwarda Stachury”

Książka Lubelskie lata Edwarda Stachury to najpełniejsza relacja dotycząca czasu, który Edward Stachura spędził w Lublinie. Bardzo wyraźny akcent osobisty jest jednym z komponentów tekstu i stanowi o jego wartości. Mirosław Derecki w swej relacji przywołuje różnego typu dokumenty – jak choćby listy Stachury, które otrzymywał. Przeplatając je wspomnieniami, rekonstruuje związki autora Całej jaskrawości z Lublinem, a nie należały one do najłatwiejszych...

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

„Lubelskie lata Edwarda Stachury” – 1990

Wspomnienie Mirosława Dereckiego poświęcone Edwardowi Stachurze jest fragmentem książki pt. Lubelskie lata Edwarda Stachury. Okolica artystów. Derecki przygotował tę książkę już w 1990 roku, jednak – choć złożona do druku w Wydawnictwie Lubelskim – nie doczekała się publikacji.
 

Strona tytułowa niewydanej książki Mirosława Dereckiego


Waldemar Michalski tak charakteryzuje ten tekst: „Relacja Dereckiego ma rangę niemal dokumentu. Zawiera wiele szczegółów i wydarzeń nie tylko dotyczących Stachury, ale także ówczesnego życia literackiego Lublina. Derecki ma dar przedstawiania w kilku zdaniach znaczące i ciekawe sytuacje, potrafi znakomicie charakteryzować postaci w działaniu, język jego narracji jest żywy i barwny. Tekst czyta się z jednakowym zainteresowaniem, tak jakby się słuchało gawędy Mirka".

Derecki pierwsze relacje na temat Stachury drukował już w 1986 roku w „Kamenie”, następnie teksty w wersji poszerzonej publikował w roku 1994 w „Gazecie w Lublinie”.

„Lubelskie lata Edwarda Stachury" – 2009

Część książki dotyczącą Stachury postanowił wydać osobno Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN", by upamiętnić jego pierwszy wieczór autorski, który odbył się w skutym mrozem Lublinie pięćdziesiąt lat temu (18 lutego 1959). Decydując się na takie działanie, chcieliśmy przypomnieć nie tylko postać Stachury (w 30. rocznicę jego śmierci), ale także jego przyjaciela – Mirosława Dereckiego (w 10. rocznicę śmierci).

 

Okładka książki Mirosława Dereckiego Lubelskie lata Edwarda Stachury


Książka została wzbogacona o wstęp autorstwa przyjaciela – tak Dereckiego, jak i Stachury – redaktora Waldemara Michalskiego. Posłowie, przypisy i opracowanie treści to zasługa Dariusza Pachockiego, który pisze: „Wspomnieniom Dereckiego bliżej do tekstu literackiego niż dokumentu, co nie pozostawało bez znaczenia podczas przygotowywania go do druku. Ingerencje ograniczono do minimum, by nie naruszać integralności tekstu. Wprowadzone komentarze funkcjonują na zasadzie dopowiedzeń i mają pomóc czytelnikowi zbudować możliwie pełny obraz opisywanej rzeczywistości".

Książkę ilustrują zdjęcia Lublina z lat 50. XX wieku autorstwa Edwarda Hartwiga, a jej dopełnieniem jest aneks zawierający wybór zdjęć i dokumentów związanych z Edwardem Stachurą.

 

Czytaj>>> Lubelskie lata Edwarda Stachury


Być może wydanie esejów o Stachurze będzie dobrym zaczynem pod działania, które zakończą się wydaniem książki w postaci, którą zakładał autor.

Promocja książki – 18 lutego 2009

Początek spotkania w sposób bezpośredni nawiązywał do pierwszego wieczoru autorskiego Stachury w Lublinie – odbył się przy ulicy Rynek 8, w pomieszczeniach dawnego klubu Piwnica w podziemiach Starego Miasta, które 50 lat temu gościły Edwarda Stachurę i jego poezję.
 
Promocja książki Lubelskie lata Edwarda Stachury w Antykwariacie Staromiejskim przy ulicy Rynek 8
 
>>> Wypowiedź Tomasza Pietrasiewicza, dyrektora Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”
 
Następnie wszyscy miłośnicy talentu Stachury i Dereckiego udali się na dalszą część spotkania do Bramy Grodzkiej, gdzie czekał ich wieczór wspomnień, poezji i niespodzianek. Gośćmi honorowymi wieczoru byli: żona Mirosława Dereckiego – Ewa Mościbrodzka-Derecka oraz brat Edwarda Stachury – Jan Stachura z córką Moniką.
 
 
>>> Wypowiedź Ewy Mościbrodzkiej-Dereckiej 
 
>>> Wypowiedź Jana Stachury 
 
 
Podczas spotkania został zaprezentowany film w reż. Nataszy Ziółkowskiej-Kurczuk Stachury miasto przeklęte oraz zaprezentowany portal poświęcony Edwardowi Stachurze.
 
 
 
 
 
 
Opracowała Dominika Majuk
Zdjęcia: Marcin Fedorowicz, Piotr Sztajdel
 

 

Zdjęcia

Audio

Historie mówione

Inne materiały

Słowa kluczowe