Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ludowe wyobrażenia na Lubelszczyźnie

Spis treści

[RozwińZwiń]
 
Janina Babinicz-Witucka
 
Wiedza ludowa i wierzenia o księżycu czyli tradycyjny i współczesny lunaryzm


Wiedza ludowa, zwyczaje i legendy o księżycu, a przede wszystkim zadziwiające bogactwo wierzeń związanych z jedynym naturalnym satelitą ziemi, każą zwrócić baczniejszą uwagę na ten właśnie wycinek kultury duchowej.

Postępująca w ostatnich latach szybka zmiana warunków życia na wsi przynosi również zmiany w sferze tradycyjnej kultury duchowej. Ustępuje ona na rzecz wzorców przekazywanych przez szkolnictwo, środki masowego przekazu itp. Głębokie przeobrażenia powoduje także wkraczanie na wieś przemysłu. Trzeba więc w pośpiechu czynić wszystko, aby dla przyszłości zachować przeszłość. Niechże więc pośpiech będzie wytłumaczeniem dla ewentualnych braków, jakie czytelnik być może napotka w tej pracy.

Skromnie przedstawia się stan badań etnograficznych o księżycu z terenu Lubelszczyzny. Brak jest prac monotematycznych, natomiast sporo informacji znaleźć można w monografiach poszczególnych wsi. Bogatsze wiadomości na temat księżyca zamieszczają w swych pracach Oskar Kolberg i Kazimierz Moszyński. Są one tym cenniejsze, że podane w nich informacje dotyczą terenu całej Polski i Słowiańszczyzny. Swoiste znaczenie mają też prace E. Perczaka. Zajmuje się on w nich kalendarzem lunarnym Słowiańszczyzny, wpływem księżyca na zwyczaje rodzinne oraz wyobrażeniami lunarnymi w pozasłowiańskim folklorze literackim. Podobnego rodzaju jest praca J. Kuchty charakteryzująca podania i legendy o księżycu. Zainteresowanie wpływem księżyca na zjawiska zachodzące na ziemi wykazuje w ostatnich kilkudziesięciu latach naukowa literatura przyrodnicza. Tego rodzaju publikacjami posiłkowano się w części przedstawiającej racjonalność niektórych wierzeń ludowych o księżycu.
 

>>>  Czytaj cały artykuł