Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Lubelscy internowani w stanie wojennym

W chwili wprowadzenia stanu wojennego w Polsce setki przywódców i działaczy opozycyjnych aresztowano i przewieziono w miejsca odosobnienia. Z tego czasu zachowały się dla potomnych pamiątki – listy, kartki, koperty, itp.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lubelski ośrodek dla internowanych

W województwie lubelskim powstał jeden ośrodek dla internowanych – w Lublinie. Został on założony w końcu marca 1982 roku, na terenie Zakładu Karnego na ul. Południowej 5. Zajmował jeden pawilon więzienia.
Pierwszymi ,,lokatorami" było około 100 internowanych przywiezionych 29 i 30 marca 1982 roku z Włodawy w województwie chełmskim. Docelowo w ośrodku miało zostać umieszczonych 130 osób. Warunki były – zdaniem samych internowanych – wyjątkowo dobre, może nawet najlepsze w kraju. Cele były otwarte, miały wielkość około 30 m kw.; w każdej mieszkało od 6–10 osób. Spacery mogły trwać wiele godzin: od 9 do 13 i od 14 do 16. Obiady wydawano od 13 do 14. Jeśli ktoś sobie życzył, mógł skorzystać codziennie z gorącej kąpieli. Widzenia przewidziano w czwartki i piątki, z tym, że jeśli ktoś przyjeżdżał z daleka dopuszczano widzenie także w inne dni. Na miejscu była możliwość skorzystania z pomocy lekarza lub pielęgniarki. W ośrodku mieściło się aż 5 niewielkich świetlic z telewizorami. Dla 12 internowanych, nie mających pieniędzy na wypiskę, przyjęto – co było prawdziwą rzadkością – pieniądze od Kościoła. Nastroje wśród internowanych były dobre, martwili się jedynie o kolegów pozostawionych we Włodawie.

Przedstawiciele internowanych, osoby cieszące się niekwestionowanym autorytetem, odbyli rozmowy z komendantem ośrodka, deklarując gotowość zrezygnowania z części wygód, gdyby pomogło to przyjęciu reszty internowanych z Włodawy. Nie było to jednak możliwe – jak wyjaśnił komendant – z powodu ograniczonej pojemności pawilonu dla internowanych.

Internowani w stanie wojennym

Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych prof. Jan Pomorski wraz ze swoimi seminarzystami zebrał kilkadziesiąt relacji o przebiegu nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku w Lublinie. Rozmowy były nagrywane, a następnie spisywane przez studentów i autoryzowane przez samych internowanych. Są one przechowywane w Zakładzie Metodologii Historii UMCS. Na podstawie tych relacji powstało wówczas pod kierunkiem prof. Pomorskiego siedem prac magisterskich, opisujących nie tylko przebieg tej pamiętnej nocy, ale także np. życie codzienne w obozie dla internowanych we Włodawie.

Dokumenty z internowania

Zebrane tutaj dokumenty z miejsc internowania w Kielcach-Piaskach, Hrubieszowie, Strzemielinku, Iławie i Lublinie pochodzą z archiwum pana Norberta Wojciechowskiego.

Zobacz>>> pamiątkowe koperty i karki pocztowe od lubelskich internowanych
Zobacz>>> korespondencję internowanych w stanie wojennym
Zobacz>>> szlak stanu wojennego

Zdjęcie z internowania
Zdjęcie pochodzi z internowania w Załężu pod Rzeszowem; zostało wykonane w czerwcu–lipcu 1982 roku.
Od lewej stoją: T. Pyrtak, K. Małogodzki, I. Ostrokólski, A. Berbeć, R. Kuć, NN, A. Czop, S. Krupka, W. Wesołowski, A. Perzak, Z. Łupina, W. Jackson, M. Miszczak, NN, S. Skop.
Klęczą od lewej: I. Czeżyk, W. Samoliński, A. Borowicz, J. Bochra, S. Sikora, J. Adamczuk, J. Gregorowicz.

 

Powiązane artykuły

Powiązane wydarzenia

Zdjęcia

Galerie

Audio

Historie mówione

Słowa kluczowe