Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

„Kurier” (1906-1913)

„Kurier” ukazywał się w latach 1906 - 1913. Przez jakiś czas redagowany był przez Mieczysława Biernackiego.

 

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

O „Kurierze"

Dziennik skupiał wokół siebie całą ówczesną lewicę. Na łamach „Kuriera” dochodziło często do bezkompromisowych polemik, w których brali udział głównie – sam redaktor Mieczysław Biernacki i Jan Hempel, stały współpracownik „Kuriera”.

Pismo zostało zawieszone 27 czerwca 1913 roku. [1]

 

Regina Gerlecka: „Kurier” był organem prasowym tej inteligencji lubelskiej, która już od dawna stała na pozycjach radykalnych lub postępowych, toteż do jego komitetu redakcyjnego należeli: Stefan Żeromski, dr Witold Chodźko, dr Mieczysław Biernacki, dr Aleksander Staniszewski, sekretarzował zaś Jan Hempel.

 (...) „Kurier” polemizował z „Ziemią Lubelską jako organem Narodowej Demokracji, krytykował odezwę wyborczą tego stronnictwa (zamieszczoną w „Ziemi Lubelskiej”) zarzucając jej oportunizm, ślepotę polityczną, „kastowość i egoizm”. (...) „Kurier” wyrażał solidarność z walczącym ludem rosyjskim, z siłami demokratycznymi w Rosji, zachęcał do zapoznania się z odważną i radykalną literaturą rosyjską. (...) „Kurier” donosił też lubelskiemu czytelnikowi o wydarzeniach kulturalnych w zaborze austriackim, gdzie ludy podbite korzystały z pewnych swobód politycznych i narodowych. [2]

Numery rocznicowe „ Kuriera”

Kilka numerów pisma miało wyraźnie rocznicowy charakter. Tak więc w 1906 roku „Kurier” wydrukował „numer kościuszkowski” oraz numer poświęcony Konstytucji 3 Maja. [3]

Czechowicz o „Kurierze”

O „Kurierze” wspomina również Józef Czechowicz:

Starsze pokolenie lubliniaków dobrze pamięta to pismo w szacie nieco staroświeckiej, lecz zawsze pełne pędu dla przyszłości. W latach 1910, 1911, 1912, i 13, gdy wszelkie inne wydawnictwa miejscowe miały charakter zaściankowych gazetek, „Kurjer” propagował kooperację, interesował się lotnictwem, zamieszczał przekłady ze współczesnej literatury francuskiej, ba, nawet drukował studia o zaprzepaszczonym Micińskim. [4]

 

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

 

 

Przypisy

[1] H. Wolska, Od 1803 do 1939 r., [w:] Dzieje Prasy Lubelskiej, Lublin 1972, s. 25.

[2] Regina Gerlecka, Między rewolucją 1905 a I wojną światową , [w:] Z przeszłości kulturalnej Lubelszczyzny, Lublin 1978, s. 293 – 296.

[3] Tamże, s. 295.

[4] Przeszłość przeszłości, „Kurier Lubelski” 1932  nr 1, s. 3.

 

Literatura

Gerlecka R., Między rewolucją 1905 a I wojną światową , /w:/ Z przeszłości kulturalnej Lubelszczyzny, Lublin 1978, s. 293 – 296.

Przeszłość przeszłości, „Kurier Lubelski” 1932  nr 1, s. 3.

Wolska H., Od 1803 do 1939 r., /w:/ Dzieje Prasy Lubelskiej, Lublin 1972, s. 25.