Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Księgozbiór ks. Ludwika Zalewskiego

Ks. Ludwik  Zalewski osiadł na stałe w Lublinie zostając w 1909 roku wykładowcą Seminarium Duchownego. Od tego momentu zaczął gromadzić swój „lubelski” księgozbiór.


 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Lubelski księgozbiór ks. Ludwika Zalewskiego

Ks. Roman Wach: Zbierał przede wszystkim książki, nierzadko cenne zabytki piśmiennictwa, prawdziwe curiosa pośród „białych kruków”. Nie można tu w żadnym przypadku przykładać miary kolekcjonerów amatorów, nawet tych, którzy poszczycić się mogą cennymi zbiorami. W Lublinie podobnej kolekcji książek nie było. Ksiądz Zalewski dzierżył tu niekwestionowany prymat. (...)  Potrafił nadto zabezpieczyć swój zbiór w czasie wojny, kiedy to większość podobnych inicjatyw znalazła swój koniec skutkiem niszczycielskiej polityki okupanta lub nieprzewidzianych wypadków losowych. (…) Oglądało się – tam – skarby nie byle jakie: kilka inkunabułów, sporo rękopisów średniowiecznych i późniejszych, dużo druków renesansowych i oczy rwących książek z w. XIX i XX, piękna kolekcja exlibrisów i drzeworytów, wszystko to spoczywało w szafach przyciągających swym bezcennym bogactwem wszystkich miłośników książki. [1]

 

Księgozbiór ks. Zalewskiego mogli podziwiać w czasie spotkań w jego domu lubelscy bibliofile, wśród których był Józef Czechowicz.  

Losy księgozbioru

Niestety, po śmierci ks. Ludwika Zalewskiego w 1952 roku jego księgozbiór został dla Lublina utracony.

Ks. Roman Wach: Początkowo sytuacja była jasna. Spadkobiercą zmarłego księdza została biblioteka Seminarium Duchownego w Lublinie i nikt tego stanu rzeczy nie kwestionował. Księgozbiór należało więc skatalogować i przenieść do Seminarium Duchownego. [2]

 

>>> czytaj więcej o bibliotece Seminarium Duchownego w Lublinie

 

Tak się jednak nie stało i cały księgozbiór ks. Zalewskiego został zabrany wbrew prawu do Biblioteki Narodowej. Po wielu staraniach z Warszawy wróciła tylko część tego księgozbioru, który następnie zakupiły Biblioteka im. H. Łopacińskiego i Biblioteka UMCS. Najcenniejsza część księgozbioru Zalewskiego  pozostała w Warszawie.

 

 

Opracował Tomasz Pietrasiewicz
Redakcja Alicja Magiera, Agnieszka Wiśniewska

 

Przypisy

[1] ks. Roman Wach, Losy księgozbioru ks. Ludwika Zalewskiego po jego śmierci, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne”, T. 47, 1983,  s. 387-390.

[2] Tamże, s. 387-390.

 

 

Literatura

 Wach R. ks., Losy księgozbioru ks. Ludwika Zalewskiego po jego śmierci,  „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne”, T. 47, 1983.