Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

„Koziołek” (1938–1939)

„Koziołek” był dodatkiem literackim „Głosu Lubelskiego” wydawanym od października 1938 do marca 1939 roku, pod redakcją Mariana Pasztelana.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Na łamach „Koziołka”Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Głównym założeniem pisma miała być pochwała tego, co dobre i ostra krytyka tego, co złe, przyczyniając się tym samym do rozwoju kultury Lublina. Na łamach „Koziołka” pisano o nowoczesnej plastyce scenicznej i jej przeobrażeniach, o tym że publiczność musi swój teatr znać, kochać i być z niego dumna; organizowano konkursy literackie, informowano o jubileuszach lubelskich towarzystw kulturalnych (np. Lubelskiego Towarzystwa Muzycznego), imprezach poświęconych pamięci znanych autorów (np. uroczystość w Teatrze Miejskim poświęcona pamięci Sienkiewicza) czy odczytach (np. Boya-Żeleńskiego pt. Początki Młodej Polski). Publikowano prace krytyczne poświęcone twórczości znanych polskich autorów (np. twórczości Adolfa Dygasińskiego czy Adama Asnyka), przybliżano sylwetki osób związanych z Lublinem (np. Lublin w oczach filomaty – o Onufrym Pietraszkiewiczu), eseje dotyczące estetyki prozy, zawierające uwagi na temat poezji, informujące o dorocznym przyznaniu nagród Związku Zawodowego Literatów Polskich, a także cykl artykułów na temat Uniwersytetu Lubelskiego. Domagano się do utworzenia w Lublinie klubu literackiego a do współpracy przy tym przedsięwzięciu zapraszano Sekcję Literacką Koła Polonistów Uniwersytetu. Nawoływano do obrony kultury i mowy polskiej oraz niesienia prawdziwej kultury na polską wieś zalewaną popularną pseudokulturą masową. Na kartach „Koziołka” znalazły się liczne wiersze, m.in. EM-JOT-a, Aliny Ziętkówny oraz tłumaczenia poezji francuskiej (np. Gastona d’Armaniaque’a), nowele M. Siemiona. Odnajdziemy też recenzje książek, echa artykułów z czasopism literackich i informacje o laureatach Nagrody Nobla i ważnych osobach kultury polskiej, które odeszły.
Na łamach „Koziołka” publikowali m.in.: Henryk Życzyński, Leon Świerczyński, Mieczysław Markowski, Helena Platta, EM-JOT, Alina Ziętkówna, Mieczysław Markowski, M. Siemion, P. Horbaczewski.

Opis bibliograficzny dwutygodnikaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Tytuł: „Koziołek” dwutygodniowy dodatek literacki do „Głosu Lubelskiego”
Redaktor: Marian Pasztelan
Miejsce wydania: Lublin, wydawnictwo „Jan Dominko”, drukarnia „Głosu Lubelskiego”, ul. Kościuszki 10
Częstotliwość: dwutygodnik
Format: 38 cm
Numeracja: R.1, nr 1 (30 października 1938)–R. 2, nr 5 (10), 5 marca 1939
Uwagi: na stronie tytułowej maksyma „Trzeba z żywymi naprzód iść ...”
Adres redakcji: ul. Kościuszki 10
Stałe rubryki: Kolumna poezji; Na własnym podwórku; „Koziołek” bodzie; Koń by się uśmiał; Wśród książek; „Koziołek” odpowiada; Z nożyczkami w ręku; Krytyczny przegląd prasy polskiej