Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Klęski żywiołowe 1572–1630

Wiek XVII przyniósł Lublinowi liczne wojny, spadek liczby ludności, zubożenie, upadek handlu i rzemiosła, a nade wszystko liczne epidemie i klęski żywiołowe, które w dużym stopniu spowodowały, iż Lublin zaczął tracić na znaczeniu wśród najpotężniejszych miast Rzeczypospolitej.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Ważne daty

1572 – wielka zaraza morowa w Lublinie
1575 – pożar Lublina, zniszczenie rynku miejskiego
1585 – odnowienie Bramy Krakowskiej
1630 – epidemia dżumy

„Czarna śmierć”

Liczne epidemie nawiedzały miasto. Jedna z największych zaraz, jakie spadły na Lublin, miała miejsce w 1572 roku. Zdziesiątkowała ludność, zahamowała na pewien okres rozkwit lubelskiego handlu.


Kolejne epidemie atakowały ludność miejską w 1620, 1650, 1652 i 1657 roku.

Siła ognia

Siódmego maja 1575 roku wybuchł w Lublinie gwałtowny pożar, jeden z największych w dziejach miasta, który strawił niemal całkowicie zabudowę miejską.

Relację z pożaru zawdzięczamy Sebastianowi Klonowicowi, który opisał okoliczności jego wybuchu, a także opis wyglądu m.in. Bramy Krakowskiej, która upadła razem ze wspaniałym zegarem, z pięknymi zabudowaniami dla straży i trębaczy, którzy dźwiękiem trąb ogłaszali każdą godzinę. Uległ zniszczeniu wówczas jej piękny szczyt w kształcie bani, pokryty ołowianą blachą. Na jego wierzchu umieszczona była szczerozłota kula.

Uległy wówczas spaleniu obie bramy: Grodzka i Krakowska, ratusz, kościół św. Michała i kościół św. Stanisła­wa oraz prawie wszystkie kamienice w rynku. Oprócz miasta w murach spaliło się także całe Krakowskie Przedmieście. Została zniszczona wtedy nowa szata renesansowego miasta z pierwszej połowy wieku.
 
Pożar ten stał się w konsekwencji powodem gruntownej odbudowy i przebudowy, co radykalnie zmieniło kształt miasta, wygląd jego budynków i obiektów sakral­nych. Do usuwania zniszczeń przystąpiono z dużą energią. Zaniechano rekonstrukcji, powrotu do wzorów gotyckich. W niedługim stosunkowo czasie Lublin stał się pięknym miastem renesansowym. Już w roku 1578 odbudowano ratusz przeznaczony na miejsce odbywania sądów trybunalskich.
 
Kolejne pożary nawiedziły miasto w 1640, 1643 i 1648 roku.
 
Opracowała Marzena Baum

Literatura

Powiązane wydarzenia

Zdjęcia

Inne materiały

Słowa kluczowe