Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Kinoteatr „Rusałka” w Lublinie

Rusałka, koniec XIXw.W 1898 roku u zbiegu ulic Rusałki i Wesołej, pan Adam Wojdaliński wybudował na własnych terenach rekreacyjnych obszerny, drewniany teatr letni „Rusałka”. Kolista widownia teatru „Rusałka” mogła na parterze, w lożach i na galerii pomieś­cić do tysiąca widzów. Obszerna scena stwarzała warunki nie tylko do wystawiania sztuk, rewii i operetek, ale także do prezentowania przedstawień cyrkowych. Po zadomowieniu się w Lublinie kinematografu, „Rusałka” stała się, dodatkowo, przybytkiem X muzy. Atrakcyjność „Rusałki” podnosił fakt, iż zainstalowano tam oświetlenie elek­tryczne, co było absolutnym novum. W „Gazecie Lubelskiej” można było przeczytać: „Teatr letni p. Wojdalińskiego został zupełnie wykończony. Budynek ten położony w zdrowej dzielnicy miasta, otoczony zewsząd wodą i zielonością sprawia bardzo przy­jemny widok. Wczoraj w obecności p. wicegubernatora lubelskiego (...) Sewastjanowa i p. policmajstra m. Lublina sztabs-kapitana Merlina odbyła się próba oświetlenia tea­tru elektrycznością. Próba ta wypadła nader pomyślnie; światło jest silne, jasne i nie ra­zi wcale oczu widza, co wszystko skonstatowali obecni na próbie”.

W 1932 r. rozrywkowo-rekreacyjne przedsiębiorstwo Adama Wojdalińskiego zosta­ło zlikwidowane. Budynek teatru letniego został rozebrany do sa­mych fundamentów, a stawy zasypano ziemią. Dzisiaj świadectwem tamtej epoki jest tylko nazwa przyległej ulicy - Rusałka.

 

 

 

Opracowała Joanna Stachyra