Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Juliusz Rudolf Vetter (1853–1917)

Lubelski browarnik, działacz społeczny, fundator i opiekun Szkoły Handlowej im. Vetterów przy ulicy Bernardyńskiej w Lublinie, jak również Szpitala Dziecięcego przy ulicy Staszica 7. Właściciel majątku ziemskiego Jabłoń.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Pochodzenie

Urodził się 29 marca 1853 roku w Lublinie. Był synem Karola Vettera i Charlotte Mende.

Działalność gospodarcza

Po śmierci ojca w 1883 roku odziedziczył znaczny majątek w postaci kapitału i nieruchomości w Lublinie. Stał się współwłaścicielem (ze starszym bratem, Augustem) dwóch zakładów przemysłowych w Lublinie – browaru i destylarni wódek. Fabryki te przynosiły Vetterom znaczne dochody, co pozwoliło im na uruchomienie w 1892 roku słodowni.

Po śmierci Augusta w 1907 roku, Juliusz stał się jedynym właścicielem trzech przedsiębiorstw. Dysponował znacznym kapitałem i w 1912 roku nabył od Baczewskich dobra Jabłonna za 206 807 rubli.

Czytaj więcej>>> o działalności rodziny Vetterów

Działalność społeczna

Juliuszowi Vetterowi szczególnie leżało na sercu kształcenie młodzieży. Czynił starania zmierzające do zorganizowania w Lublinie (oprócz działającej już szkoły handlowej) – szkoły rzemieślniczej. W sporządzonym w 1914 roku testamencie przeznaczył na wybudowanie gmachu tej szkoły 80 000 rubli oraz 40 000 rubli jako kapitał wieczysty na koszty związane z jej działalnością.

Czytaj więcej>>> o gmachu Zespołu Szkół Ekonomicznych im. A. i J. Vetterów w Lublinie

Ufundował także gmach szpitala dla dzieci przy ulicy Poczętkowskiej (obecnie ulica Staszica) w Lublinie, łożył na jego utrzymanie i pełnił funkcję prezesa zarządu. Obok szczególnej troski, jaką otaczał ufundowany przez siebie szpital dla dzieci, w ramach Towarzystwa Dobroczynności opiekował się szpitalem św. Wincentego w Lublinie, a jego żona, Bronisława z domu Karszo-Siedlewska, opiekowała się Przytułkiem Starców i Kalek im. Augusta Vettera.

Czytaj więcej>>> o Szpitalu Dziecięcym im. Vetterów w Lublinie

Juliusz Vetter wiele środków przeznaczył na cele społeczne i dobroczynne. W testamencie zapisał na cele społeczne 250 000 rubli, osobom prywatnym 90 000 rubli oraz na darowizny imienia zmarłego 18 000 rubli.

Zmarł 2 marca 1917 roku i został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Lublinie1.

 

Opracował Arkadiusz Król
Redakcja: Monika Śliwińska

 

Przypisy

1 Tadeusz Radzik, Adam Witusik, Jan Ziółek, Słownik biograficzny miasta Lublina, t. 1, Lublin 1996, s. 278.

 

 

Literatura

Tadeusz Radzik, Adam Witusik, Jan Ziółek, Słownik biograficzny miasta Lublina, t. 1, Lublin 1996.